ระบบคัดลอกพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัด - บทที่ 99 ยอดฝีมือ
บทที่ 99 ยอดฝีมือ
ลู่เจี๋ยยิ้ม “น้องหวังฮ่าว อย่าดูร้านนี้เรียบง่าย ข้างในคือยอดฝีมือ!”
หวังฮ่าวกระพริบตา ยอดฝีมือ? นึกถึงตาเฒ่าที่ให้【เคล็ดหลอมวิญญาณดวงดาว】 บางทีที่นี่อาจมียอดฝีมือ
ลู่เจี๋ยเคาะประตูไม้ที่ผุพัง
ไม่นาน ชายวัยกลางคนหนวดรกรุงรัง ชุดนอน ถือขวดเหล้าส่งกลิ่นหอม เขาลืมตางัวเงีย
โห… ถ้านี่ไม่ใช่ยอดฝีมือ ฉันไม่เชื่อ… หวังฮ่าวมองชายวัยกลางคน ภาพลักษณ์นักดื่ม…
ยอดฝีมือของแท้…
“ลุงเจียง ผมลู่จากหอลมพายุ มาหากลั่นยา!” ลู่เจี๋ยชินชา พยุงชายวัยกลางคน เข้าร้าน
ลู่เจี๋ยส่งสายตาให้หวังฮ่าวตามเข้าไป
ภายในร้านเต็มไปด้วยโถยา กระปุก ขวดเหล้าเกลื่อน
ชั้นวางมีสมุนไพรแปลก ๆ…
นี่คงเป็นสไตล์ยอดฝีมือ หวังฮ่าวคิด
เข้าร้าน กลิ่นยาผสมเหล้าแสบจมูก
ลู่เจี๋ยพยุงชายวัยกลางคนนั่งเก้าอี้ในร้าน
หยิบน้ำแก้อาการเมามาให้…
ท่าทางชำนาญน่าทึ่ง…
ดูท่าลู่เจี๋ยสนิทกับชายคนนี้
ใช่ ฉันได้แหวนมิติของเหยาเฟิงจากรายชื่ออัจฉริยะ
มาดูมีอะไรบ้าง
หวังฮ่าวตรวจแหวนมิติของเหยาเฟิง
อะไรกัน อัจฉริยะรายชื่ออัจฉริยะ มีแค่นี้?
ผลึกวิญญาณระดับกลางไม่กี่ร้อยก้อน สมุนไพรจิปาถะ…
เผ่ามารนี่จนกันหมด อัจฉริยะรายชื่อยังสู้โจรที่ฉันฆ่าไม่ได้
ถ้าเหยาเฟิงรู้ความคิดหวังฮ่าว คงฟื้นมาแล้วตายอีกครั้ง
มารฝึกต้องใช้ทรัพยากรมาก โดยเฉพาะที่มีสายเลือดพิเศษ
ทรัพยากรที่ใช้มหาศาล เหยาเฟิงในสมรภูมิสัตว์อสูรและมารใช้ชีวิตบนคมมีด ได้อะไรก็ใช้
ของที่ไม่ใช้ ขายให้หอทายลิขิต แลกของที่ใช้ได้…
กเผ่ามารง่ายและโหด ไม่เหมือนมนุษย์ที่มีกมากมาย หมัดคือเหตุผล
“ทิ้งของไว้… สองชั่วโมง… กลับมา…” ชายวัยกลางคนเมา พูด
ลู่เจี๋ยดีใจ บอกหวังฮ่าวหยิบดอกวิญญาณสวรรค์
หวังฮ่าวเก็บความคิด มอบดอกวิญญาณสวรรค์ให้ลู่เจี๋ย
วางวัตถุดิบกลั่นยาหยวนวิญญาณบนโต๊ะ ลู่เจี๋ยพาหวังฮ่าวออก
ลู่เจี๋ยแนะนำจุดยุทธภพให้หวังฮ่าว แล้วหาที่พัก
ในห้องพัก
หวังฮ่าวไม่หยุด หยิบ【เคล็ดมีดเพลิงร้อน】 อ่าน
เมื่อเข้าใจ หวังฮ่าวหมุนพลังหยวนตามเส้นทางในวิชายุทธ
พลังหยวนสีเขียวอ่อนหมุนในเส้นลมปราณ ร่างรู้สึกร้อน
แบบนี้นี่ หวังฮ่าวสัมผัสร้อนอ่อน ๆ
พลังหยวนหมุนเร็ว ร่างหวังฮ่าวร้อนขึ้น
หวังฮ่าวฝึก【เคล็ดมีดเพลิงร้อน】
หวังฮ่าวจมใน【เคล็ดมีดเพลิงร้อน】
ครู่ต่อมา หวังฮ่าวลืมตา
【เคล็ดมีดเพลิงร้อน】สมกับเป็นวิชายุทธระดับ B ฝึกชั่วโมงกว่า ยังไม่เริ่มต้น
หวังฮ่าวถอนหายใจ ถึงชำนาญ แต่รู้สึกขาดอะไร
ช่างมัน ไปเอายาหยวนวิญญาณก่อน ของดีเพิ่มพลัง
ไม่นาน เสียงเคาะประตูดัง
หวังฮ่าวเปิดประตู ลู่เจี๋ยรออยู่
“น้องหวังฮ่าว สมกับพลังน่าทึ่ง พักแป๊บเดียวยังฝึกวิชายุทธ!” ลู่เจี๋ยทึ่ง
ร่างหวังฮ่าวมีคลื่นพลังหยวน
พลังหยวนร้อน แน่นอนว่าฝึกวิชายุทธ
หวังฮ่าวยิ้ม “ฉันพรสวรรค์ต่ำ ต้องฝึกเยอะ!”
ลู่เจี๋ยมุมปากกระตุก พรสวรรค์ต่ำ…
ถึงหวังฮ่าวสวมหน้ากาก ลู่เจี๋ยไม่โง่… หวังฮ่าวอายุน้อยกว่ามาก…
หวังฮ่าวเป็นอัจฉริยะ พรสวรรค์เหนือกว่าฉันมาก
เหยาเฟิงฉันสู้ไม่ได้ แต่หวังฮ่าวฆ่าเขา
ถ้าหวังฮ่าวจะฆ่าฉัน ฉันหนีไม่รอด…
ทั้งคู่ไปร้านเก่า
ทำไมไม่เคยได้ยินอัจฉริยะชื่อหวังฮ่าว?
ลู่เจี๋ย อัจฉริยะหอลมพายุ รู้จักอัจฉริยะมนุษย์ในสมรภูมิสัตว์อสูรและมาร
หวังฮ่าวมาจากเมืองมาร หรือที่อื่น?
อาณาเขตหัวกั๋วใหญ่ ถึงเมืองหลวงและเมืองมารเจริญด้านยุทธ
แต่ที่อื่นมีอัจฉริยะและยอดฝีมือ
ไม่ใช่ ถ้าหวังฮ่าวเป็นอัจฉริยะจากที่อื่น จะไม่ได้มาพื้นที่นี้
ประตูมิติแต่ละที่ นำไปส่วนต่าง ๆ ของสมรภูมิสัตว์อสูรและมาร
เมืองหลวงมาทางเหนือ เมืองมารทางตะวันออก
ซีหยวน จินหลิง เป่ยไห่… เมืองแต่ละแห่งไปคนละพื้นที่
ช่างมัน ไม่ใช่ศัตรูก็พอ ลู่เจี๋ยคิด…
ไม่นาน ทั้งคู่ถึงร้าน
ลู่เจี๋ยเคาะประตู
ชายชุดขาวยาวเดินออก ถือขวดหยกขาว
“ลุงเจียง ยากลั่นเสร็จ?” ลู่เจี๋ยตาเป็นประกาย รีบถาม
ชายชุดขาวยิ้ม “ฉันหมอเจียงกลั่นยา มีเหตุผลไหนจะกลั่นไม่ได้!”
นี่หมอนักดื่มเมื่อกี้? หวังฮ่าวมุมปากกระตุก…
เปลี่ยนเยอะเกิน เมื่อกี้เมาค้าง ตอนนี้เหมือนกูรู…
นี่คือยอดฝีมือ…
…