ระบบคัดลอกพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัด - บทที่ 95 ฆ่าเหยาเฟิง
บทที่ 95 ฆ่าเหยาเฟิง
“ปัง ปัง ปัง!!!”
รูปปั้นน้ำแข็งมารระเบิด
เลือดและเนื้อกระจายทั่วที่ราบ
มารซานร้องอย่างเจ็บปวด ดังก้อง
ลู่เจี๋ยที่สั่นอยู่บนพื้นตาโต นักรบคนนี้มาจากไหน พลังน่าทึ่ง
ไม่ใช่แค่ลู่เจี๋ย คนหอพายุลมตะลึง
แล้วดีใจ นักรบนี้แข็งแกร่ง… เกินคาด
เหยาเฟิงไม่สนมารที่ตาย พุ่งใส่หวังฮ่าวด้วยความเร็ว
【เคล็ดหลอมร่างสายฟ้า】เพิ่มพลังหวังฮ่าวมหาศาล
บวกพลังจิต หวังฮ่าวจับการเคลื่อนไหวของเหยาเฟิง
บิดตัว หลบการโจมตี
เหยาเฟิงโจมตีพลาด ตาแคบ โชคหรือ? หมอนี่หลบได้
โจมตีพลาด เหยาเฟิงเคลื่อนไหวเร็ว วนรอบหวังฮ่าว
“เหยาเฟิง จับไอ้นี่มา ฉันให้ผลึกหยวนระดับกลาง 10,000 ก้อน!” มารซานกุมแผล ตะโกน
เหยาเฟิงตาเป็นประกาย 10,000 ก้อน น่าสน
ทรัพย์มหาศาล ถึงเป็นอัจฉริยะรายชื่อ มารก็ต้องการวัตถุดิบล้ำค่าเพื่อเพิ่มพลัง
ฆ่าหมอนี่ อาจได้ทรัพยากรเลื่อนเป็นนายพลมาร เหยาเฟิงคิด
ถึงเป็นอัจฉริยะเผ่ามาร ทรัพยากรต้องหาเอง
นายพลมารและจอมมารเทียบเท่าปรมาจารย์มนุษย์
คิดถึงการเลื่อนขั้น เหยาเฟิงตื่นเต้น กลิ่นอายมารหมุนเร็วขึ้น
เหยาเฟิงเร็วมาก การโจมตีหวังฮ่าวรุนแรง
แต่ยากจะโดนตัวเขา
หวังฮ่าวใช้【ก้าวเงามาร】 ตามเหยาเฟิงทัน
การต่อสู้ถึงทางตัน
ทั้งคู่กลายเป็นเงาในที่ราบ
ลู่เจี๋ยเห็นเหยาเฟิงถูกหวังฮ่าวรั้ง ฝืนร่าง โจมตีมารซาน
“ปกป้อง! ปกป้องฉัน!” มารซานเห็นลู่เจี๋ยใกล้ ไม่สนความเจ็บ ตะโกน
มารที่สู้กับคนหอพายุลมถอนตัว ล้อมมารซาน
“ตูม ตูม ตูม!!!”
เปลวเพลิงลู่เจี๋ยพุ่ง อากาศร้อนระอุ
มารซานตาเย็น มารกลิ่นห่อแผลแขน
มารรอบตัวสร้างโล่มารกลิ่น
โล่ปกป้องมารซาน
“ไปช่วยเหยาเฟิง ฆ่าไอ้นั่น!” มารซานสั่ง
มารซานอยากจับคนตัดมือมันทรมาน ลู่เจี๋ยค่อยจัดการ…
มารพุ่งไปหาหวังฮ่าว
หวังฮ่าวใช้【เคล็ดดาบเก้าชั้น】 ระดับสมบูรณ์ การโจมตีรุนแรง
เหยาเฟิงจากสบาย ๆ กลายเป็นเคร่งเครียด
การโจมตีหวังฮ่าวดุดัน
เมื่อครู่เผลอ ถูกโจมตีเฉี่ยว รู้สึกหนาวถึงใจ
ราวกับวิญญาณจะแข็ง
ถ้าไม่เร็ว หวังฮ่าวฆ่าไปแล้ว
นี่มันตัวประหลาดจากไหน เหยาเฟิงรู้สึกเหมือนเต้นบนคมมีด
พลาดนิดเดียว ถูกหวังฮ่าวทำลาย
การโจมตีเหยาเฟิงใส่หวังฮ่าวไร้ผล
หวังฮ่าวพลาดได้นับไม่ถ้วน แต่เหยาเฟิงพลาดครั้งเดียวคือตาย
ความรู้สึกแย่มาก…
หวังฮ่าวยิ่งสู้ยิ่งคล่อง 【ก้าวเงามาร】ลื่นไหล
เหยาเฟิงพลังธรรมดา แต่เร็วสุดยอด
【ก้าวเงามาร】ระดับสมบูรณ์ ยังตามทันแค่เฉียดฉิว
แต่แกหนีไม่นาน หวังฮ่าวใช้พลังหยวนสุดขีด ไล่ตาม
มารที่อยากช่วยเหยาเฟิงมองหน้ากัน ทั้งคู่เร็วเกิน เข้าไปไม่ได้
มารซานหน้าบูด
“เหยาเฟิง แกทำอะไร ฆ่ามนุษย์ตัวเดียวไม่ได้?” มารซานด่าทอ
นักรบอื่นสู้มาร ไม่สนการต่อสู้ทั้งคู่
เหยาเฟิงหวาดกลัวถึงขีดสุด
หวังฮ่าวเร็วขึ้นเรื่อย ๆ อีกนิดจะแซง
เป็นไปได้ยังไง ฉันมีพรสวรรค์ด้านความเร็ว มนุษย์นี่ทำได้ยังไง
เหยาเฟิงอาศัยความเร็วถึงอันดับ 80 กว่ารายชื่ออัจฉริยะ
[ติ๊ง วิชายุทธระดับ C 【ก้าวเงามาร】 ถึงระดับสมบูรณ์!]
เสียงระบบดังในหัวหวังฮ่าว
ตอนนี้แหละ! 【ก้าวเงามาร】ทะลวง 【เคล็ดดาบเก้าชั้น】ซ้อนถึงชั้นเก้า
เหยาเฟิงหนาวสันหลัง ความเย็นแผ่ในใจ
“ไม่…”
เหยาเฟิงตะโกน มีดรบเลือดเหล็กหวังฮ่าวฟันมา
“ปัง!!!”
ร่างเหยาเฟิงถูกมีดกระแทก
พริบตา ร่างระเบิด
แรงกระแทกทำลายร่างเหยาเฟิง…
มารซานตะลึง เหยาเฟิงตาย? เป็นไปได้ยังไง…
ความเร็วมัน…
คนหอลมพายุไม่อยากเชื่อ เหยาเฟิง อันดับสูงกว่าลู่เจี๋ย ถูกฆ่า
หวังฮ่าวฆ่าเหยาเฟิง แหวนมิติตก หวังฮ่าวเก็บทันที
“ถอย! ครั้งหน้าค่อยจัดการ!” มารซานตะโกน เหยาเฟิงตาย
ถ้าหมอนั่นว่างมือ… มารซานหนาว
มนุษย์มีนักรบแข็งแกร่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่…
คนอื่นไม่ยอมให้มารซานหนี ล้อมมัน
มารซานฮึด มารกลิ่นระเบิดในที่ราบ
ทุกคนมืดมิด
มองที่ราบไม่เห็น
หวังฮ่าวรู้สึกประสาทถูกบดบัง พลังจิตถูกมารกลิ่นปิด
ครู่ต่อมา มารกลิ่นจาง มารซานและมารหายไป
มารซานมีวิธีนี้ด้วย หวังฮ่าวมองศพทั่วบริเวณ กลิ่นคาวเลือดและความฆ่าปกคลุม
“พี่เจี๋ย มารซานหนี!” ชายหนุ่มผอมบอกลู่เจี๋ย
คนหอพายุลมล้อมลู่เจี๋ย
“น้องชาย ขอบคุณที่ช่วย!” ลู่เจี๋ยมองหวังฮ่าว
“ลู่เจี๋ย ดอกวิญญาณสวรรค์ล่ะ ไม่บอกว่ามีที่นี่?” เสียงเย็นดังจากไม่ไกล
…