ระบบคัดลอกพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัด - บทที่ 28 ฆ่า! พรสวรรค์ระดับ S ใหม่

บทที่ 28 ฆ่า! พรสวรรค์ระดับ S ใหม่

“ก้าวเงามาร!!!”

หวังฮ่าวเปิดใช้ศิลปะการต่อสู้ระดับ C ก้าวเงามาร ร่างกายเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ถอยห่างออกไปทันที

“ฉึก!!!”

คมมีดของนักฆ่าเงาไม่โดนหวังฮ่าว แต่ฟันใส่ต้นไม้ข้าง ๆ ต้นไม้ล้มลงดังสนั่น

นักฆ่าเงามองด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ นั่นก้าวย่างอะไร ถึงหลบการโจมตีฉับพลันของเขาได้

หวังฮ่าวยืนอยู่ไม่ไกล มองชายหนุ่มตรงหน้า สายตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

กล้าคิดเอาชีวิตฉัน ตายซะ!

หวังฮ่าวเปิดใช้【เคล็ดวิชาวัชระ】 ร่างกายห่อหุ้มด้วยพลังหยวนสีทองจาง ๆ ราวกับเทพสงครามวัชระ พุ่งตรงไปหานักฆ่าเงา

นักฆ่าเงาเห็นหวังฮ่าวไม่หนี แต่กลับพุ่งเข้ามา ยิ้มเยาะ คิดว่าอัจฉริยะจะไร้เทียมทานรึไง

“ฉิว ฉิว ฉิว!!!”

นักฆ่าเงาถือมีด ร่างกายพุ่งเข้าหาหวังฮ่าวอย่างรวดเร็ว

ฝ่ามืออันทรงพลังพุ่งออกจากมือซ้ายของหวังฮ่าว

อากาศเต็มไปด้วยคลื่นพลังปั่นป่วน

“วิชามีดเงามืด!!!”

มีดของนักฆ่าเงาราวกับแยกเป็นสามเล่ม พุ่งโจมตีหวังฮ่าวพร้อมกัน

“ปัง!!!”

ฝ่ามือเมฆลอยของหวังฮ่าวปะทะกับวิชามีดเงามืดของนักฆ่าเงา เกิดเสียงกระทบรุนแรง

ทั้งสองถอยหลังไปหลายก้าว

นักฆ่าเงาเห็นวิชามีดของตนถูกฝ่ามือของหวังฮ่าวตีกลับอย่างง่ายดาย เขากัดฟัน เงาของเขาบนพื้นราวกับมีชีวิต พุ่งไปหาหวังฮ่าว

หวังฮ่าวเห็นเงาที่ปรากฏกะทันหันบนพื้น รู้สึกตึงเครียด

นี่มันตัวอะไรจากยมโลกหรือเปล่า แวบต่อมาเขาใช้ก้าวเงามารหนีทันที

นักฆ่าเงาเห็นก้าวย่างอันแปลกประหลาดของหวังฮ่าว ปวดหัวสุด ๆ ดูเหมือน 10 ล้านสตาร์คอยน์นี้จะได้มายาก

นักฆ่าเงาพุ่งเข้าหาหวังฮ่าวอีกครั้ง เขาไม่เชื่อว่าวิชาฝ่ามือที่ทรงพลังขนาดนั้น หวังฮ่าวจะใช้ต่อได้

ศิลปะการต่อสู้ที่ทรงพลังยิ่งใช้พลังหยวนมาก นักฆ่าเงาคิดว่าหวังฮ่าวที่อยู่ในขั้นหลังกำเนิดช่วงต้น ใช้ก้าวย่างชั้นสูงและวิชาโจมตีทรงพลังไปแล้ว พลังหยวนในร่างคงไม่พอให้โจมตีต่อ

หวังฮ่าวเห็นนักฆ่าเงายังไล่ตามมา แค่นเสียงในใจ เดี๋ยวจะเอาชีวิตแก

หวังฮ่าวไม่หนี วิ่งวนอยู่ในทางแคบ

ด้วยก้าวเงามารระดับชำนาญ เงาของนักฆ่าเงาสัมผัสเขาไม่ได้เลย

ไม่รู้ว่าเจ้าเงานี่มีประโยชน์อะไร หวังฮ่าวคิด

นี่คือเหตุผลที่เขาหนีมาตลอด ใครจะรู้ว่ามันมีพิษหรือการโจมตีร้ายแรงอะไรรึเปล่า อย่าให้มันแตะตัวจะดีกว่า

【ติ้ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ฝึกก้าวเงามารระดับ C ถึงระดับเชี่ยวชาญ…】

เสียงระบบดังขึ้นในหัวของหวังฮ่าว

ทะลวงแล้ว! หวังฮ่าวดีใจสุด ๆ ฝีเท้ายิ่งลึกลับและคาดเดายาก

นักฆ่าเงาหงุดหงิดสุดขีด ไอ้หวังฮ่าวนี่ทำอะไร… ทำไมเร็วยิ่งกว่าเดิม

หลังทะลวง หวังฮ่าวพบว่าเงาของนักฆ่าเงาสัมผัสเขาไม่ได้เลย เขาตัดสินใจโจมตีอย่างเด็ดขาด

“กำปั้นสายฟ้า!!!”

หวังฮ่าวเปลี่ยนฝ่ามือเป็นกำปั้น พลังหยวนอันทรงพลังไหลเวียนในร่าง ค่อย ๆ รวมที่มือ

นักฆ่าเงาเห็นหวังฮ่าวหันตัวกะทันหัน ดีใจ หาความตาย…

นักฆ่าเงาใช้วิชามีดเงามืดอีกครั้ง

ร่างของหวังฮ่าวราวกับมีพลังสายฟ้า กำปั้นพุ่งออกด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทาน ซัดใส่นักฆ่าเงา

“ตูม!!!”

สีหน้านักฆ่าเงากลายเป็นหวาดกลัว เป็นไปไม่ได้ เขารู้สึกถึงพลังมหาศาลจากหวังฮ่าว

ราวกับจะบดขยี้เขาได้

“ไม่!!!”

นักฆ่าเงาตะโกน

กำปั้นของหวังฮ่าวซัดมา

ใบมีดเงามืดแตกกระจาย กำปั้นกระแทกใส่นักฆ่าเงาอย่างหนัก

พร้อมเสียงกระทบรุนแรง หน้าอกของนักฆ่าเงาถูกกำปั้นของหวังฮ่าวทะลวง

เลือดไหลนอง

หวังฮ่าวหอบเล็กน้อย มองนักฆ่าเงาที่ตาเบิกกว้าง สูญเสียลมหายใจแห่งชีวิต รู้สึกโล่งใจ

【ติ้ง! ตรวจพบพรสวรรค์ระดับ S ที่ระยะ 0 เมตร ต้องการคัดลอกหรือไม่?】

หา? พรสวรรค์ระดับ S? หวังฮ่าวกระพริบตา

คงเกี่ยวกับเงาลึกลับนั่น หวังฮ่าวคิด

ซูชิงหยาน ขอโทษด้วย ต้องรอครั้งหน้า… หวังฮ่าวสูดหายใจลึก แล้วคัดลอกพรสวรรค์ของชายหนุ่มตรงหน้า

【ติ้ง! คัดลอกสำเร็จ ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับพรสวรรค์ระดับ S เงาว่างเปล่า คุณสามารถหลอมรวมเข้ากับเงาได้ชั่วครู่ และควบคุมเงาของตัวเองให้เคลื่อนไหวในรัศมี 10 กิโลเมตรรอบตัว เงามีพลังครึ่งหนึ่งของร่างจริง】

เงาว่างเปล่า… หวังฮ่าวดีใจสุดขีด นี่มันทักษะชั้นยอดสำหรับฆ่าคนชิงสมบัติ ไม่สิ หนีภัยซ่อนตัว ไม่สิ ฟาร์มสัตว์อสูรอัตโนมัติ!

หวังฮ่าวเริ่มจินตนาการถึงภาพที่เขานอนฝึกฝนอยู่บ้าน ส่วนเงาออกไปฆ่าคนชิงสมบัติ ไม่สิ สำรวจล่าสมบัติหาทรัพยากรให้เขา

จากนั้น หวังฮ่าวจัดการศพของนักฆ่าเงา

บนร่างนักฆ่าเงาพบสตาร์คอยน์การ์ดหนึ่งใบ และคัมภีร์หนึ่งเล่ม 【วิชามีดเงามืด ศิลปะการต่อสู้ระดับ D วิชามีดลึกลับ สามารถสร้างภาพลวงตาหลายใบมีดเพื่อสร้างความเสียหาย】

ที่แท้วิชาที่หมอนั่นใช้คืออันนี้ ดี ฉันรับไว้

หวังฮ่าวยังพบตราสัญลักษณ์บนตัวนักฆ่าเงา มีตัวอักษร “สาม” สลักอยู่

สาม ผู้อาวุโสสามแห่งหอหลิงเซียว… สายตาหวังฮ่าวเย็นชา

นอกจากเขา คงไม่มีใครคิดจัดการเขา

เดิมทีอยากให้หลานแกมีชีวิตต่ออีกหน่อย แต่เมื่อแกหาความตายเอง อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ

หวังฮ่าวยังไม่มีโอกาสกำจัดผู้อาวุโสสามแห่งหอหลิงเซียวในครั้งเดียว แต่เฉินเซียว ขยะที่ไม่มีพรสวรรค์

หวังฮ่าวจัดการศพของนักฆ่าเงา

ตอนนี้เจ็ดโมงเช้า การสอบนักรบเริ่มเก้าโมง แก้เรื่องเฉินเซียวก่อนแล้วไปโรงเรียนก็ทัน

หวังฮ่าวสูดหายใจลึก จัดการศพและคราบเลือดบนตัว แล้วมุ่งหน้าไปหอหลิงเซียว

…

หอหลิงเซียว

ในห้องของเฉินเซียว

“หลานเอ๋ย อย่าร้อนใจ ข้าจ้างนักฆ่าจากหออาชูรามจัดการหวังฮ่าวแล้ว อีกไม่นานต้องมีผล!” เฉินหงพูดกับเฉินเซียว

นอกห้อง เงาดำปรากฏบนพื้น

ที่แท้ก็ไอ้หมอนี่จริง ๆ หึ หออาชูรา ข้าจำไว้แล้ว กล้ารับงานฆ่าข้า รอได้เลย

เงาของหวังฮ่าวแฝงตัวอยู่นอกประตูห้อง

ทำไมที่นี่ไม่มียามเลย

เงาของหวังฮ่าวมองประตูที่ว่างเปล่า คิดในใจ

ผู้อาวุโสสามแห่งหอหลิงเซียว มีหน้าแค่นี้?

หวังฮ่าวเคยเห็นคฤหาสน์ของผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ล้วนมีองครักษ์มากมาย เขาคิดต้องแฝงตัวอย่างระวัง แต่หมอนี่ไม่มีการป้องกันเลย

“ตาเฒ่า พอหวังฮ่าวตาย ต้องจับน้องสาวมันมา ข้าจะทำให้ยัยนั่นมีชีวิตเลวร้ายยิ่งกว่าตาย!” เสียงเย็นชาของเฉินเซียวดังในห้อง