ระบบคัดลอกพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัด - บทที่ 24 ซูชิงหยาน เมืองเจียงหลิน ตระกูลซู
บทที่ 24 ซูชิงหยาน
เมืองเจียงหลิน ตระกูลซู
ซูซิงเหอมือถือเครื่องปลายทางเช่นกัน แต่ดูเหมือนจะไม่ทันสมัยเท่าของหวังฮ่าว
“พี่ ยินดีด้วยที่ผ่านการคัดเลือกเป็นสมาชิกสำรองของสมาคมเทียนอู่!” เสียงใสกังวานดังขึ้น
หญิงสาวงดงามในชุดเดรสก้าวย่างเบา ๆ ในโถงใหญ่ รูปกายอรชรและออร่าเย็นชาทำให้ทุกอย่างรอบตัวดูหมองลง
“น้องสาว พี่เจอเด็กหนุ่มที่เก่งมากในการทดสอบ อยากแนะนำให้รู้จัก !” ซูซิงเหอมองน้องสาวตาเป็นประกาย แล้วกล่าว
ซูชิงหยานขมวดคิ้ว ภาพเด็กหนุ่มที่มีสีหน้าเศร้าสร้อยตอนตื่นรู้พรสวรรค์ผุดขึ้นในใจ
ไม่รู้ว่าหวังฮ่าวตอนนี้เป็นยังไง ซูชิงหยานคิด
“ช่างมันเถอะ พี่ ฝึกฝนให้ดีเถอะ ฉันไม่อยากคิดเรื่องนี้ตอนนี้!” ซูชิงหยานถอนหายใจ พูดเบา ๆ
“น้องสาว คราวนี้พี่ไม่ได้ล้อเล่นจริง ๆ เขาคืออัจฉริยะที่มีวิชายุทธระดับเทพสองวิชา อายุแค่ 16 ปี ศักยภาพไร้ขีดจำกัด! หน้าตาก็ดีสุด ๆ พูดได้คำเดียว หล่อ!” ซูซิงเหอเห็นน้องสาวไม่สนใจ พยายามชักชวนต่อ
ซูซิงเหอมองหวังฮ่าวในแง่ดีมาก และในกลุ่มคนนั้น เขาคงสนิทกับหวังฮ่าวที่สุด
ถ้าได้เป็นพี่เขยของหวังฮ่าว ถึงตอนนั้นให้หวังฮ่าวชี้แนะวิชายุทธ เขาจะไม่พุ่งทะยานเลยหรือ
ซูชิงหยานตกใจ อายุ 16 ปี วิชายุทธระดับเทพสองวิชา พรสวรรค์ระดับนี้
ซูซิงเหอเห็นสีหน้าน้องสาวเปลี่ยนไป เลยพูดต่อ “น้องสาว ตอนนี้เขายังเป็นที่ต้องการตัวมาก พี่ของเจ้ายังมีหน้ามีตากับเขาอยู่บ้าง รอเขาพุ่งทะยานเมื่อไร อื้อหือ… พี่ก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว”
ซูชิงหยานหลับตาลง
ภาพหนึ่งผุดขึ้นในใจ
คืนที่ใบไม้ร่วง ซูชิงหยานวัย 6 ปีเล่นคนเดียวที่สนามในเมือง
ตอนนั้นเธอยังไม่สวยงามอย่างตอนนี้ เด็ก ๆ มักรวมตัวกันรังแกเธอ
แย่งของของเธอ บางครั้งถึงขั้นดึงเปียเล็ก ๆ ของเธอ
ซูชิงหยานเป็นคนมุ่งมั่นตั้งแต่เด็ก ไม่เคยฟ้องเรื่องแบบนี้
คืนนั้นฝนตก เด็กกลุ่มนั้นทำให้เปียสวย ๆ ของเธอหลุดลุ่ย แย่งตุ๊กตาที่เธอชอบไป
ตอนนั้น เด็กชายตัวสกปรกวิ่งเข้ามา
พยายามแย่งตุ๊กตาคืนให้ แต่เขาไหนเลยจะสู้เด็กกลุ่มนั้นได้
ถูกตีจนเละ แต่เด็กชายไม่ยอมแพ้ พุ่งเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่า
ซูชิงหยานร้องไห้ ขอให้หยุดตี แต่พวกนั้นไม่ฟัง…
เธอจำไม่ได้ว่าเกิดขึ้นกี่ครั้ง จำได้แค่พระจันทร์เคลื่อนจากด้านหนึ่งไปอีกด้าน
ในที่สุด เด็ก ๆ คงตีจนเหนื่อย หรืออาจกลัวความดื้อของเด็กชาย จึงคืนตุ๊กตาให้
เด็กชายหน้าบวมช้ำ ร่างกายเต็มไปด้วยรอยช้ำ แต่ยังยิ้มมอบตุ๊กตาให้เธอ
เขายังช่วยถักเปียให้เธออย่างระวัง
ซูชิงหยานยังจำสีหน้าจริงจังของเด็กชายได้ ถึงจะดูโทรม แต่ทำให้ใจสาวน้อยเต้นแรง
ตั้งแต่นั้น เด็กกลุ่มนั้นไม่เคยรังแกเธออีก
เด็กชายคนนั้น เธอไม่เคยเจออีกเลย
ต่อมา ซูชิงหยานสืบจนรู้ว่าเด็กชายคนนั้นคือหวังฮ่าว
น่าเสียดายที่หวังฮ่าวไม่มีพรสวรรค์ มิฉะนั้น…
ในฐานะคุณหนูตระกูลซู เธอรู้ดีว่าคนไร้พรสวรรค์ที่ก้าวสู่วงการยุทธอันตรายจะจบลงอย่างไร
เธอจึงหวังให้หวังฮ่าวเป็นแค่คนธรรมดา
ซูชิงหยานตาไร้ชีวิตชีวา ใจเต็มไปด้วยภาพของหวังฮ่าว “ไม่ต้อง พี่ ฉันจะไปสู่จุดสูงสุดของยุทธด้วยตัวเอง ฉันไม่ต้องการใคร ต่อไปอย่าพูดเรื่องนี้กับฉันอีก!”
ซูซิงเหอถอนหายใจ เขารู้นิสัยน้องสาวดี เมื่อเธอพูดแบบนี้ แปลว่าไม่สนใจจริง ๆ
“ถ้าเจ้าไม่อยากก็ช่าง เจ้าไม่ได้เห็นท่า ฝ่ามือเมฆลอย สุดท้ายของน้องหวังฮ่าว โหดเกินไป…” ซูซิงเหอกล่าวต่อ
“นายว่าอะไร? หวังฮ่าว? ฝ่ามือเมฆลอย?” ใจของซูชิงหยานสั่นสะเทือน หวังฮ่าว เป็นหวังฮ่าวจริง ๆ หรือ
ซูซิงเหอเห็นน้องสาวมองเขาด้วยความตื่นเต้น งงไปหมด
“พี่ รีบเล่าสิ!” ซูชิงหยานเห็นพี่ชายงง ๆ เลยเร่ง
ซูซิงเหอเล่าการต่อสู้สุดท้ายของหวังฮ่าวให้ฟังอย่างละเอียด
“นายแน่ใจว่าเขาใช้ ฝ่ามือเมฆลอย?” ซูชิงหยานมองซูซิงเหอด้วยความตื่นเต้น
ซูซิงเหอพยักหน้า “พี่ของเจ้าเป็นสมาชิกสำรองของสมาคมเทียนอู่ แค่นี้ยังดูออก!”
ร่างของซูชิงหยานสั่นเล็กน้อย ไม่น่าเชื่อ จะเป็นหวังฮ่าวจริง ๆ หรือ
เธอหยิบโทรศัพท์ เปิดรูปภาพ ถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “หวังฮ่าวที่นายพูดหน้าตาแบบนี้หรือเปล่า?”
ซูซิงเหอรับโทรศัพท์น้องสาว มองหน้าจอ “เจ้ามีรูปน้องหวังฮ่าวได้ยังไง…”
ซูชิงหยานยิ้ม มุมตาคล้ายมีน้ำตาคลอ…
…
“พี่ นี่คือบ้านใหม่ของเราจริง ๆ เหรอ!” หวังซินเยวี่ยมองวิลล่าตกแต่งหรูหรา สระว่ายน้ำใหญ่ สวนสวยงาม ถามด้วยความดีใจ
หวังฮ่าวพยักหน้า “ถูกต้อง พี่ของเจ้าเป็นสมาชิกสมาคมเทียนอู่แล้ว วิลล่าแค่นี้เรื่องเล็ก!”
หวังซินเยวี่ยไม่สนใจคำพูดของหวังฮ่าว เริ่มสำรวจวิลล่าทันที
“คุณหวังฮ่าว นี่คือทะเบียนบ้านในเมืองของท่านและน้องสาว รวมถึงเอกสารเกี่ยวกับวิลล่านี้!” เฉินชวนยื่นกองเอกสารให้หวังฮ่าวด้วยความเคารพ
หวังฮ่าวตรวจดู ไม่มีอะไรขาดตกบกพร่อง จึงเก็บไว้
“ไม่นึกว่าวันหนึ่งฉันหวังฮ่าวจะได้อยู่ในวิลล่า!” หวังฮ่าวมองวิลล่าหรูหรา พึงพอใจสุด ๆ
ใจยิ่งกระหายพลังมากขึ้น
พลังที่แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ
หวังฮ่าวใช้เวลาวันนั้นผ่อนคลายกับน้องสาว
กินดื่มสนุกสนาน… ไม่ฝึกเคล็ดวิชาหรือวิชายุทธใด ๆ…
แค่สนุกกับชีวิต
**แอดจะอัพให้ล่วงหน้านะครับ วันเสาร์ จะไม่ได้อัพนิยายครับผม