ระบบคัดลอกพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัด - บทที่ 168 พลังอันยิ่งใหญ่ของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 168 พลังอันยิ่งใหญ่ของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์

กลุ่มของหวังฮ่าวเดินทางต่อ จนถึงส่วนลึกของที่ราบลมตะวันตก

“ไอดอล ไอดอล ข้างหน้าคือที่ที่ข้าพบของเหลวหยางจี๋ รีบเข้าไปกันเถอะ!” เฉินเลี่ยกล่าวอย่างใจร้อน

คนข้าง ๆ มองด้วยสายตาเย็นเยียบ

หวังฮ่าวทำเหมือนไม่รู้สึก เดินเข้าสู่หุบเขา

สระน้ำเล็ก ๆ ไม่ไกลออกไปแผ่ออกกลิ่นลึกลับ

“หวังฮ่าว นั่นของเหลวหยางจี๋จริง ๆ พวกนี้จะมาส่งของให้เราจริง ๆ หรือ?” ต้าไป๋กล่าวในหัวหวังฮ่าวด้วยความตื่นเต้น

หวังฮ่าวบ่นในใจ ข้าไม่เชื่อว่าพวกมันจะใจดีขนาดนั้น

หวังฮ่าวเดินไปยังสระของเหลวหยางจี๋อย่างไม่แสดงสีหน้า

“หวังฮ่าว พวกมันจัดวางค่ายกลซ่อนตัวที่แข็งแกร่งมาก ค่ายกลกำลังเริ่มทำงาน!” ต้าไป๋เหมือนสัมผัสอะไรได้ แล้วกล่าว

หวังฮ่าวพยักหน้าเล็กน้อย พลังจิตมหาศาลกวาดตรวจรอบ ๆ

ในมุมมืดของหุบเขา เขาพบเงาร่างมากมาย

ดูเหมือนเป็นนักรบที่แข็งแกร่ง…

พวกนี้มองข้าสูงไปจริง ๆ มีปรมาจารย์ขั้นเจ็ดถึงสิบคนซ่อนอยู่ที่นี่

และยังมีเพื่อนร่วมชั้นที่ดีของข้า จางเหวินเทา

“หวังฮ่าว เจ้าไปเก็บของเหลวหยางจี๋มา พวกเราจะรอเจ้า!” หลินอันยิ้มกล่าว

หวังฮ่าวยักไหล่ พวกนี้รอค่ายกลทำงาน ข้ารู้ดี

แต่ดีแล้ว ข้าไม่อยากให้พลังของข้าถูกเปิดเผย ถ้าพวกมันพร้อมแล้ว ก็ปล่อยให้จัดการต่อไป

ได้ทั้งผลึกนรกและของเหลวหยางจี๋ ต้องทำให้พวกมันสมหวังก่อนจากไป

หลินอันและเฉินเลี่ยยืนอยู่อีกด้านของหุบเขา มองหวังฮ่าวที่เข้าใกล้สระของเหลวหยางจี๋ เจตนาฆ่าฟันในดวงตาแทบจะกลายเป็นของแข็ง

สายตาที่หลินอันมองหวังฮ่าวราวกับมองคนตาย

มีปรมาจารย์มากมายมาส่งเจ้า หวังฮ่าว ถือว่าสมฐานะเจ้าแล้ว… ถ้าจะโทษ ก็โทษที่เจ้าเอาของที่ไม่ใช่ของเจ้า…

สระของเหลวหยางจี๋ในส่วนลึกของหุบเขาแผ่ออกกลิ่นลึกลับ

หวังฮ่าวรู้สึกว่าพลังหยวนในร่างเหมือนถูกสระนี้กระตุ้น มีความรู้สึกกระสับกระส่าย

ของดีจริง ๆ

หวังฮ่าวสูดหายใจลึก หยิบ

มีดสายฟ้าประภัสสร

ออกมา ขุดดินรอบ ๆ สระทั้งหมด เก็บสระทั้งสระเข้าไปในค่ายกลมิติของเขา

หลินอันที่อยู่ไกลออกไปหน้าดำทันที หวังฮ่าว… เก็บสระไปทั้งสระ…

หลินอันโกรธจนหัวเราะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็เอากลับมา เก็บไว้ที่เจ้าก่อนแล้วกัน

“ของเหลวหยางจี๋นี้ ข้าจะเก็บไว้ก่อน พวกเจ้าไม่ว่าใช่ไหม!” หวังฮ่าวยิ้ม มองหลินอันและคนอื่น ๆ แล้วกล่าว

“ ไม่มีปัญหา ไอดอล เจ้าจะทำอะไรก็ได้ ขออย่างเดียว ตอนนี้ยืมของจากไอดอลได้ไหม!” เฉินเลี่ยหัวเราะ ดวงตาเปล่งประกายมองหวังฮ่าว

“ยืมอะไร?” หวังฮ่าวกระพริบตา ถาม

“ตูม ตูม ตูม!!!”

ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นดังขึ้นรอบ ๆ

แสงหลากสีสว่างวาบผ่าน ราวกับทั้งหุบเขาถูกอะไรบางอย่างห่อหุ้ม

“ชีวิตเจ้า!!!”

เฉินเลี่ยตะโกน พลังหยวนในร่างระเบิดออก ดวงตาจ้องหวังฮ่าวเขม็ง

“พวกเจ้าหมายความว่ายังไง?” หวังฮ่าวแสร้งทำเป็นสงสัย

“ยังไม่เข้าใจหรือ พวกเราจะเอาชีวิตเจ้า!” ขณะนั้น จากมุมมืดของหุบเขากลุ่มนักรบที่มีพลังหยวนปั่นป่วนปรากฏตัว

จางเหวินเทาหน้าเย็น จ้องหวังฮ่าวเขม็ง

“เห็นว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้น และส่งของเหลวหยางจี๋ให้ข้า ข้าจะให้โอกาส ถ้าพวกเจ้าทำลายตานเถียนตัวเองตอนนี้ ข้าจะไว้ชีวิต!” หวังฮ่าวกล่าวอย่างเย็นชา ราวกับศัตรูมากมายรอบตัวไม่อยู่ในสายตา

เมื่อหวังฮ่าวพูด จางเหวินเทาและหลินอันหัวเราะ

ทำลายตานเถียน?

หึ…

“หวังฮ่าว เจ้าสติแตกหรือ? ที่นี่มีปรมาจารย์ขั้นเจ็ดสิบสองคน ขั้นหกสองคน ขั้นห้าคนหนึ่ง เจ้าคิดว่านี่คือที่ไหน?” จางเหวินเทาแคะหู ยิ้มเยาะ

หวังฮ่าวโง่จริง ๆ คิดว่ายังอยู่ในเมืองหลวงจักรพรรดิหรือ ที่นี่ไม่มีใครหนุนหลังเจ้าแล้ว

ตายที่นี่ ไม่มีใครรู้ จางเหวินเทาคิด

คนอื่น ๆ ก็มีสีหน้าโหดร้าย อัจฉริยะในตำนานจะตายที่นี่ ช่างน่าตื่นเต้น

“อย่าเสียเวลา ฆ่าหวังฮ่าวเดี๋ยวนี้!” หลินอันกล่าวเย็นชา อยากจัดการหวังฮ่าวให้เร็วที่สุด

เมื่อหลินอันพูด เฉินเลี่ยและคนอื่น ๆ พลังหยวนปั่นป่วน พุ่งเข้าหาหวังฮ่าว

หวังฮ่าวแค่นเสียง เดิมทีอยากให้พวกเจ้ามีชีวิตอยู่นานกว่านี้ ถ้าอยากตายเร็วขนาดนี้ ข้าจะส่งให้!

“ซู่ ซู่ ซู่!!!”

ทันใดนั้น ภาพม้วนขนาดมหาศาลที่ราวกับบดบังฟ้าดินพุ่งออกจากร่างหวังฮ่าว

กลิ่นคาวเลือดอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกทั่วหุบเขา

ในชั่วพริบตา หุบเขาที่ถูกค่ายกลซ่อนไว้ถูกห่อหุ้มด้วยกลิ่นคาวเลือดและเจตนาฆ่าฟัน

ด้านบนหวังฮ่าว ภาพม้วนปลดปล่อยพลังเลือดฆ่าฟันออกมาไม่หยุด

การปรากฏของพลังเลือดฆ่าฟันทำให้ทุกคนใจเต้นแรง

เกิดอะไรขึ้น ความกดดันน่าสะพรึงกลัวนี้…

กลุ่มคนที่กำลังพุ่งเข้าหาหวังฮ่าวรู้สึกว่าร่างถูกพลังกดทับหนักหน่วง ความกดดันมหาศาลทำให้แทบขยับไม่ได้

“นั่น… ภาพวาดอริยสัจแห่งหมัดของตระกูลหลิน? … เป็นไปได้ยังไง…” หลินอันเหมือนนึกอะไรได้ ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย

จางเหวินเทาที่อยู่ไม่ไกลก็ใจหนักอึ้ง ของสิ่งนี้อยู่ในมือหวังฮ่าวได้ยังไง

ด้านบนหัวหวังฮ่าว

ภาพม้วนปราบมารฉือหยาน

ปลดปล่อยพลังปราบปรามทุกสิ่ง

นักรบในที่นั้นตัวสั่น พลังอันยิ่งใหญ่ทำให้แทบหายใจไม่ออก

“หวังฮ่าว ใส่พลังหยวนเข้าไปให้มาก ข้าจะให้เจ้าเห็นพลังของภาพม้วนปราบมารฉือหยาน!” ต้าไป๋ในภาพม้วนกล่าวด้วยความตื่นเต้น

หวังฮ่าวพยักหน้า เขาก็อยากเห็นพลังของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์นี้เมื่อถูกกระตุ้น

จากนั้น พลังหยวนในร่างหวังฮ่าวพุ่งออกราวกับกระแสน้ำ

ภาพม้วนปราบมารฉือหยาน

ได้รับพลังหยวนจากหวังฮ่าว เปล่งแสงสีเลือดเจิดจรัส

“โฮก โฮก โฮก!!!”

ไม่นาน มังกรสีเลือดพุ่งออกจากภาพม้วนปราบมารฉือหยาน

พลังอันแข็งแกร่งแผ่ออกจากมังกรสีเลือด ทำให้ทั้งหุบเขาเหมือนถูกแช่แข็ง

หลินอันและคนอื่น ๆ หน้าซีด พลังหยวนในร่างแทบหยุดทำงาน

จากนั้น สิ่งที่น่าสะพรกลัวยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น

มังกรสีเลือดพุ่งผ่านหุบเขาเหมือนสายฟ้า

“อ๊า ไม่ อย่า!!!”

เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังทั่วหุบเขา

มังกรสีเลือดราวกับมารกระหายเลือด พุ่งผ่านร่างของปรมาจารย์ที่หลินอันพามา

กลิ่นคาวเลือดแผ่กระจายทั่วทั้งหุบเขาในชั่วพริบตา

…