ระบบคัดลอกพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัด - บทที่ 150 กลลวงซ่อนมีด
บทที่ 150 กลลวงซ่อนมีด
ผู้ร่วมงานล้วนเป็นยอดฝีมือหรืออัจฉริยะจากกองกำลังต่างๆ…
ทุกคนมั่นใจในพรสวรรค์ของตน
ภาพม้วนที่นักรบศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นสัมผัสความลี้ลับได้…
พวกเขาตื่นเต้นยิ่ง
ถึงไม่กล้าคิดว่าทัดเทียมนักรบศักดิ์สิทธิ์ แต่ในใจลึกๆ หวังลึกๆ ว่าจะได้โชคจากมัน
นี่คือภาพม้วนที่มีเจตจำนงหมัดที่แท้จริง
“ดังนั้น ในงานเลี้ยงปรมาจารย์ครั้งนี้ เราตัดสินใจนำภาพม้วนนี้มาให้ทุกท่านสัมผัส เพื่อไม่ให้สมบัติต้องฝังฝุ่น!” หลินถงกล่าวอย่างร่าเริง
ทุกคนตื่นเต้นยิ่งขึ้น
หลินถงใจกว้างขนาดนี้?
“ท่านหลินช่างใจกว้าง… สมแล้วที่เลี้ยงดูอัจฉริยะเช่นนี้… เป็นแบบอย่างของเรา!”
หลายคนในห้องโถงสรรเสริญ บรรยากาศคึกคัก
หวังฮ่าวขมวดคิ้ว เจ้าตระกูลหลินใจกว้างขนาดนี้?
ภาพม้วนเจตจำนงหมัดที่แท้จริง…
ถึงเพื่อฉลองงานเลี้ยงปรมาจารย์ของหลินเฉิง ก็ไม่น่าถึงขั้นนี้…
หวังฮ่าวมองโจวไป๋และคนอื่นๆ พบว่าพวกเขาตื่นเต้น มองหลินถงด้วยสายตาร้อนแรง
ไม่ใช่แค่พวกเขา แขกส่วนใหญ่ในห้องโถงมองหลินถงด้วยความกระตือรือร้น
แปลก…
หวังซยงที่โต๊ะเดียวกันสีหน้าเฉยชา ราวไม่สนใจภาพม้วนเจตจำนงหมัดเลย
“ต่อไป ข้าจะนำภาพม้วนเจตจำนงหมัดที่แท้จริงมาให้ทุกท่านชื่นชม…” เสียงหลินถงราวมีพลังยั่วยวนใจ
คำพูดนี้ดึงดูดทุกสายตา ทุกคนจ้องหลินถงด้วยความคาดหวัง
เขาควบคุมบรรยากาศได้สมบูรณ์
หวังฮ่าวกำหมัดแน่น รู้สึกไม่ชอบมาพากล แต่ไม่รู้ว่าไม่ถูกต้องตรงไหน
หลินเฉิงที่อยู่ไกลส่งยิ้มเป็นมิตร ตัดกันกับสายตาร้อนแรงของคนในห้องโถง
“ตูม ตูม ตูม!!!”
ทันใดนั้น แสงเจิดจ้าปรากฏในมือหลินถง
ภาพม้วนขนาดมหาศาลราวบดบังฟ้าพุ่งออกจากร่างเขา
เมื่อภาพม้วนปรากฏ ห้องโถงเดือดพล่าน
ทุกสายตาถูกภาพม้วนดึงดูด
ภาพม้วนแสดงชายที่ล้อมด้วยเปลวเพลิง กลิ่นอายดุดันราวต่อสู้กับฟ้าดิน
ด้านบนมีฝูงอสูรกายมารมหาศาลเผชิญหน้ากับชายผู้นั้น
ภาพม้วนเต็มไปด้วยกลิ่นอายเลือดและความมืด
ฝนเลือดโปรยปรายทุกหนแห่ง
ถึงเป็นเพียงภาพนิ่ง แต่ให้ความรู้สึกมีชีวิต
โลกในภาพม้วนราวฉายลงในห้องโถง
หวังฮ่าวรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกภาพม้วน
รอบๆ เต็มไปด้วยลมเลือด อสูรกายมารไกลออกไปราวกลืนกินจิตใจ
นี่เป็นแค่ภาพม้วนจริงหรือ?
หวังฮ่าวระวังตัวเต็มที่ ความสมจริงและเจตจำนงสังหารที่ฉีกทุกสิ่ง
เขาสงบใจ สำรวจคนรอบๆ
พบว่าคนข้างๆ หน้าซีด ราวกำลังทนทุกข์ทรมาน…
หรือตระกูลหลินคิดจัดการเรา?
เขากล้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร?
“ทุกท่าน อย่าต่อต้านเจตจำนงของภาพม้วน นี่คือ
นักรบศักดิ์สิทธิ์เปลวเพลิง
จากยุคโบราณ เป็นฉากที่เขาต่อสู้กับอสูรกายมาร ภาพม้วนนี้มีเจตจำนงหมัดที่แท้จริงของเขา ทุกท่านจงสัมผัสด้วยใจ อาจได้อะไรบางอย่าง!”
ขณะหวังฮ่าวสงสัยว่าหลินถงคิดกำจัดทุกคน หลินถงกล่าวก้องห้องโถง
ทุกคนยิ่งตื่นเต้น
เจตจำนงหมัดที่แท้จริงของนักรบศักดิ์สิทธิ์เปลวเพลิง
“ปรมาจารย์โจว… ระวังหน่อย… ข้ารู้สึกภาพม้วนนี้มีอะไรผิดปกติ!” หวังฮ่าวดึงโจวไป๋ กล่าวเตือน
โจวไป๋ได้ยิน ความตื่นเต้นในตาลดลง
เขาไม่อาจมองข้ามคำเตือนของหวังฮ่าว ถึงตระกูลหลินคงไม่กล้าทำอะไรร้ายแรงที่นี่
แต่ถ้าเกิดขึ้นล่ะ…
โจวไป๋เหงื่อเย็น กระซิบบอกปรมาจารย์อีกสองคนจากสมาคมเทียนอู่
“น้องหวังฮ่าว ทำไมไม่สัมผัสเจตจำนงหมัดของภาพม้วนให้เต็มที่ ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า ต้องได้อะไรแน่!” เสียงหนึ่งดังจากด้านหลัง
หวังฮ่าวหันกลับ ชายหนุ่มในชุดขาวหล่อเหลายืนอยู่ข้างหน้า…
“พี่หลินเฉิง ทำไมไม่สัมผัสเองล่ะ!” หวังฮ่าวกล่าวเรียบๆ
หลินเฉิงหรี่ตา ยิ้มแล้วกล่าว “ข้าสัมผัสมาหลายครั้ง ไม่ได้อะไร!”
หวังฮ่าวแสยะยิ้ม ไม่พูดต่อ
หลินเฉิงเห็นหวังฮ่าวไม่สนใจ ตาแวบเย็นชา แล้วเดินจากไป
ห้องโถงยังคงเต็มไปด้วยลมเลือดและเจตจำนงสังหาร
หวังฮ่าวมองเย็นชา
ภาพม้วนมีเจตจำนงหมัดที่แท้จริง หากสัมผัสอย่างตั้งใจ อาจได้อะไรจริงๆ
หวังฮ่าวเข้าใจเจตจำนงกระบี่แล้ว จึงไวต่อเจตจำนงยุทธ
ภาพม้วนด้านบนมีเจตจำนงหมัดอันทรงพลัง
อสูรกายมารในภาพถูกเจตจำนงหมัดของนักรบศักดิ์สิทธิ์เปลวเพลิงกดขี่จนขยับไม่ได้
แต่ถ้าทุ่มสุดตัวที่นี่ แล้วเจ้านั่นเล่นงานข้า…
หวังฮ่าวไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยง
เจตจำนงหมัดสำคัญ แต่ไม่เท่าชีวิตข้า
หลายคนในห้องโถงเลือกเหมือนหวังฮ่าว
ไม่จมในเจตจำนงหมัด แต่ระวังรอบด้าน
เมื่อเจตจำนงหมัดในภาพม้วนแผ่ออก มากคนยิ่งจมในแดนแห่งเจตจำนงนั้น
บรรยากาศในห้องโถงเริ่มแปลกประหลาด
“ปัง ปัง ปัง!!!”
ขณะทุกคนจมในเจตจำนงหมัด เสียงระเบิดดังก้อง
ชายในชุดน้ำเงินระเบิดร่างท่ามกลางเจตจำนงหมัด
เลือดและเนื้อกระจาย จุดไฟให้ห้องโถง
เสียงระเบิดดังต่อเนื่อง
ยอดฝีมือหลายคนเสียชีวิตท่ามกลางเจตจำนงหมัด
ดวงตาหวังฮ่าวหดลง เกิดเรื่องแล้ว…
“หลินถง… เจ้าจะตาย…”
“หลินถง เจ้าคิดอะไร… เจ้าบ้าไปแล้ว?”
“ข้าบ้าเอ๊ย…”
…
หลายคนในห้องโถงตะโกน หน้าตาไม่ดี มองหลินถงด้วยความโกรธ