ระบบครูฝึก: อัปเกรดพรสวรรค์ขยะRank F สู่ตัวตนระดับตำนาน Rank SSS - บทที่ 160 สะพานสำคัญสองแห่ง!

บทที่ 160 สะพานสำคัญสองแห่ง!

แผนที่เกาะ

“ไม่ ไม่! อย่าฆ่าฉัน!”

เมื่อตระหนักว่าอีกฝ่ายมีพลังระดับสอง สีหน้าของเฉินหลางก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วและสมองเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว

“ฉันก็เป็นเหยื่อล่อได้เหมือนกัน ฉันก็ทำได้!”

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เขาก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว

คนระดับหนึ่งขั้นหกที่ท้าทายเขาก่อนหน้านี้และคนระดับหนึ่งขั้นแปดที่เขาเพิ่งเห็นเมื่อกี้เป็นแค่เหยื่อล่อ! เขาคือปลาใหญ่ที่ถูกจับ!

อย่างที่สุภาษิตโบราณว่าไว้ ผู้ที่รู้จักกาลเทศะคือวีรบุรุษในตอนจบ

เมื่อเผชิญหน้ากับพลังระดับสอง เขาไม่รู้สึกว่ามีความหวังที่จะรอดชีวิตเลย เมื่อไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้ ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเข้าร่วม

“เฮอะ! ช่างไร้ยางอายจริง ๆ! นายถึงกับแย่งงานกันแบบนี้!”

เขาถ่มน้ำลายไปทางขวาพร้อมสีหน้าดูถูก

เซียงเชี่ยนทำตาม “น่ารังเกียจ!”

“ดูจากบุคลิกที่โดดเด่นของคุณแล้ว คุณต้องเป็นคนมีความสามารถจากเมืองฐานหลักของพวกเราแน่ ๆ เมื่อเราต่างก็มาจากเมืองฐานหลักเหมือนกัน ได้โปรดให้โอกาสผมสักครั้งเถอะ”

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่สนใจ เฉินหลางก็พยายามเข้าไปใกล้

ความคิดของเขาเรียบง่ายมาก ขอแค่รอดชีวิตไปก่อน

ส่วนเรื่องจะเป็นเหยื่อล่อหรือไม่ ขอเพียงแค่เขาเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ เขาก็มีวิธีมากมายที่จะหนี

เย่ซวงเยว่พูดอย่างใจเย็น “น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้มาจากเมืองฐานหลัก”

“อะไรนะ!”

เฉินหลางตกตะลึง ขนตาของเขาสั่นอย่างรุนแรง “เป็นไปไม่ได้ คนในเมืองเผิงจะขึ้นไประดับสองได้ยังไง? แม้แต่ผมยังทำไม่ได้เลย!”

“พูดตามตรง ฉันยังให้ค่าคะแนนของนายมากกว่า” เย่ซวงเยว่พูดขึ้นทันทีโดยไม่มีการเตือน

ตึก!

ขมับของเขาเต้นตุบ ๆ อย่างรุนแรง เฉินหลางรู้สึกว่าเส้นประสาททุกเส้นในร่างกายกำลังส่งสัญญาณบอกว่า ‘อันตราย’

“ไม่ ไม่ ไม่ อย่าใจร้อน เราคุยกันได้ ผม…”

อย่างไรก็ตาม สิ่งเดียวที่เขาได้รับคือหมัดธรรมดา ๆ หนึ่งหมัด

การเผชิญหน้ากับคนระดับหนึ่งขั้นเก้าเพียงลำพังไม่ใช่เรื่องกดดันสำหรับเย่ซวงเยว่

อย่างที่คาด เฉินหลางกลายเป็นแสงสีขาวและถูกคัดออก หลังจากมอบคะแนนทั้งหมดของเขาแล้ว เขาก็จบการสอบศิลปะการต่อสู้ครั้งนี้อย่างสมบูรณ์

มองไปทางขวาและข้างหน้า ทั้งสองคนกำลังยิ้มกว้าง และความหวาดกลัวที่มีต่อเย่ซวงเยว่ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

แน่นอนว่าพร้อมกับความกลัวนั้น ก็มีความตื่นเต้นที่ไม่อาจระงับได้ด้วย

ยิ่งเย่ซวงเยว่แข็งแกร่งมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งดีใจมากขึ้นเท่านั้น

ตราบใดที่พวกเขาอยู่ใกล้เย่ซวงเยว่ บางทีความสำเร็จของพวกเขาอาจจะไปถึงจุดสูงสุดใหม่ก็ได้!

ขณะที่เย่ซวงเยว่กำจัดเฉินหลางเสร็จ ภาพฉายขนาดมหึมาที่มีออร่าของปรมาจารย์คากุระก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือเกาะอย่างฉับพลัน

ปรมาจารย์คากุระเงยหน้าขึ้นและลูบเคราของเขา ดูเหมือนไม่ได้อยู่ในโลกนี้ แต่ก็สามารถเห็นเศษบะหมี่กรอบที่มุมปากของเขาได้อย่างราง ๆ

“เด็ก ๆ ทั้งหลาย หมดเวลาแล้ว การสอบศิลปะการต่อสู้รอบที่สามสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการแล้ว ผู้เข้าแข่งขันทุกคนที่รอดชีวิตจะได้รับคะแนนการอยู่รอดห้าสิบคะแนน พื้นที่ปลอดภัยใหม่ได้รับการอัปเดตแล้ว และกำลังจะเริ่มรอบที่สี่!”

“โปรดทราบว่าจะถูกหักสี่คะแนนทุกวินาทีที่อยู่นอกวงกลมพิษ อย่าพยายามท้าทายวงกลมพิษ!”

“อย่างไรก็ตาม ต่างจากครั้งก่อน คราวนี้คำสั่งไล่ล่าเลือดจะถูกเปิดใช้งานเมื่อวงกลมพิษเริ่มอัปเดต แน่นอนว่าจะมีกลไกพิเศษในรอบที่สี่ด้วย”

ถึงตรงนี้ ดวงตาของปรมาจารย์คากุระวาบขึ้นด้วยความเจ้าเล่ห์ “ฉันเปิดเผยได้เพียงว่า กลไกพิเศษของรอบที่สี่นี้คือภารกิจซ่อนเร้น ส่วนวิธีกระตุ้นมันเป็นอย่างไร ทุกคนจะรู้ในไม่ช้า สุดท้ายนี้ ขอให้สนุกกับเกมนะ”

มันมาอย่างกะทันหันและจากไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่า

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ร่างของปรมาจารย์คากุระก็หายไปอย่างสิ้นเชิง

ด้วยประสบการณ์จากรอบที่ผ่านมา คราวนี้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนดูแผนที่เกาะแบบพาโนรามาก่อน

การดูแผนที่ครั้งนี้สำคัญมาก สำคัญกว่าครั้งก่อน ๆ มากนัก

เพราะครั้งนี้วงกลมจะเป็นตัวกำหนดว่าโซนปลอดภัยสุดท้ายจะอยู่ที่เกาะทางเหนือที่มีฟาร์ม หรือที่เกาะทางใต้ที่มีฐานทัพทหาร

เมื่อพวกเขาเห็นวงกลมสีขาวของพื้นที่ปลอดภัยอย่างชัดเจน ม่านตาของผู้เข้าแข่งขันทุกคนขยายกว้าง

โดยเฉพาะผู้เข้าแข่งขันบนเกาะเล็กทางด้านเหนือ ใบหน้าของพวกเขาทุกคนดูน่าเกลียดมาก

ครั้งนี้โซนปลอดภัยถูกอัปเดตที่ฐานทัพทหาร!

นั่นหมายความว่าผู้เข้าแข่งขันทุกคนบนเกาะเล็กทางด้านเหนือต้องข้ามสะพานไปยังฐานทัพทหาร

ไม่เพียงเท่านั้น คุณต้องข้ามสะพานภายในเวลาสิบนาที มิฉะนั้นคุณจะต้องทนกับวงกลมพิษ

มีเพียงสะพานสองแห่งที่นำไปสู่ฐานทัพทหาร คือสะพานตะวันออกและตะวันตก ดังนั้นการแข่งขันจะต้องดุเดือดแน่นอน!

“บ้าชิบ! นี่มันจะฆ่าฉันชัด ๆ มีคนเยอะแยะมากมายแออัดอยู่บนสะพาน สมองฉันคงจะระเบิด”

“ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าพื้นที่ปลอดภัยนี้ถูกควบคุมโดยใครบางคน ไม่งั้นมันจะบังเอิญขนาดนี้ได้ยังไง!”

“ไม่มีเวลามานั่งคิดเรื่องนี้หรอก น้ำทะเลเป็นพิษ ดังนั้นเราต้องใช้สะพาน รีบขึ้นสะพานก่อนเถอะ ถ้าเจอใครมาขวางสะพาน เราก็จบเห่แล้ว!”

“…”

ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือรอดบนเกาะเล็กทางด้านเหนือตัดสินใจเป็นเอกฉันท์อย่างน่าประหลาดใจและพากันรีบมุ่งหน้าไปยังสะพานที่ใกล้ที่สุด

“หัวหน้าเย่ มีสะพานสองแห่งที่นำไปสู่ฐานทัพ หนึ่งอยู่ทางตะวันออกและอีกหนึ่งอยู่ทางตะวันตก พวกเราควรเลือกสะพานไหนดี?”

เซียงจั้วผู้เชี่ยวชาญด้านยุทธวิธีทางทหาร รู้ดีว่าเขาควรถามคำถามแบบตัวเลือกกับผู้นำ แทนที่จะเป็นคำถามที่ต้องใช้วิจารณญาณ เขายืนอยู่เบื้องหลังเย่ซวงเยว่และถามด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

ตอนนี้เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว และตัดสินใจที่จะพึ่งพาเย่ซวงเยว่

ถึงแม้อาจารย์เกาฮัวฮัวจะมา ก็ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงอะไรได้!

นอกจากนี้ เขาเชื่อว่าถ้าเกาฮัวฮัวรู้ความจริงก็คงจะสนับสนุนการกระทำของเขา

เมื่อเทียบกับการทำลายสถิติที่ดีที่สุดของการสอบวิชาศิลปะการต่อสู้ของอวี้เฉิง ชื่อเสียงส่วนตัวไม่มีค่าอะไรเลย

เย่ซวงเยว่ขมวดคิ้วโดยอัตโนมัติเมื่อได้ยินคำว่าหัวหน้าเย่ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้คัดค้าน

เธอชำเลืองมองสะพานทั้งสองทิศตะวันออกและตะวันตก แล้วรีบชี้ไปทางตะวันออก “ทางนี้ใกล้กว่า เราไปทางนี้กัน”

…

ในเวลาเดียวกัน

“พี่สาว พี่คิดว่าเราควรข้ามสะพานทางตะวันตกหรือตะวันออกดีถึงจะไปถึงฐานทัพ?”

เจียงเยว่ซีกวาดตามองแผนที่พาโนรามาไปมาซ้ายขวา ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน

นี่มันยากเกินไปสำหรับเธอที่มีความกลัวในการตัดสินใจ

เจียงเยว่หลี่ไม่พูดอะไร และดวงตาดูสับสนเล็กน้อย ซึ่งผิดปกติมาก

“หืม?” เจียงเยว่ซีแสดงความสงสัยด้วยน้ำเสียงฮึมฮัม

“ฮึ…”

เจียงเยว่หลี่หลับตาและหายใจลึก พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เป็นธรรมชาติ “ไม่ว่าจะอย่างไร ฉันก็เลือกด้านซ้าย ด้านซ้ายใกล้กว่า”

ดวงตาของเจียงเยว่ซีเบิกกว้างขึ้นทันทีราวกับนึกอะไรขึ้นได้ และมุมปากเริ่มยกยิ้ม “อ้อ~ พี่สาว พี่กำลังพูดถึงทางตะวันตกนะ”

“พูดอะไรมากมายนักหนา!”

เจียงเยว่หลี่จ้องเจียงเยว่ซีอย่างไม่พอใจ แค่นเสียงเย็นชา แล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

“พี่สาว รอเดี๋ยว!”

“จะลังเลอะไรอีก รีบมาสิ!”

“พี่สาว นั่นพี่กำลังไปทางตะวันออกนะ…”

“โอ้”

“พี่สาว นั่นทางเหนือนะ…”

“พี่สาว ตรงนั้นมีหน้าผาด้วยนะ…”

“หุบปาก! เธอนำไปก่อนเลย!”

หลังจากที่เจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซีจากไปไม่นาน เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเหมียวก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน

สีหน้าของเสี่ยวเหยียนดูมืดมน “บ้าชิบ! เมื่อกี้พวกนั้นบอกว่าเห็นผู้หญิงผมสีม่วงกับผู้หญิงผมสีขาวมาทางนี้ แต่ทำไมถึงไม่เห็นเส้นผมพวกนั้นเลย!”

เสี่ยวเหมียวเปิดนาฬิกาขึ้นมา ชำเลืองมองแผนที่ภาพรวม แล้วพูดอย่างใจเย็น “ไม่ต้องกังวล ดูจากเส้นทางที่พวกเธอไป พวกเธอน่าจะมุ่งหน้าไปที่สะพานตะวันตกเพื่อรีบไปยังฐานทัพ ถ้าเราไปที่สะพานตะวันตกด้วย เราก็น่าจะได้เจอกับพวกเธอ”

“ดีมาก แล้วเรายังรออะไรอยู่ล่ะ ไปกันเถอะ ฉันทนรอไม่ไหวแล้ว!”

ดวงตาของเสี่ยวเหยียนวาบขึ้นด้วยประกายเยียบเย็น “ถ้าพวกเธอกล้ามาขวางคะแนนของฉัน ฉันจะทำให้พวกเธอต้องคายคะแนนทั้งหมดออกมา!”