ยอดอาจารย์ผู้มองเห็นอัจฉริยะ - ตอนที่ 241
บทที่ 241 ชีพจรวิญญาณฟ้าดินและสระโลหิตหมื่นอสูร
“แบบนี้ก็ได้หรือ?”
จางอวิ๋นจ้องมองสำรวจสัตว์อสูรทั้งสองตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ โดยเฉพาะเจ้าอินทรียักษ์ขนขาวที่รูปลักษณ์เปลี่ยนไปจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้
【อินทรีขาวกลายพันธุ์】
ระดับพลัง: จินตาน
สายเลือด: สายเลือดกลายพันธุ์ ขีดจำกัดถูกทำลาย มีโอกาสทะลวงสู่ระดับที่สูงยิ่งขึ้นในอนาคต
……
ข้อมูลที่ เนตรสวรรค์ แสดงออกมาทำเอาจางอวิ๋นถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง
กลายพันธุ์งั้นหรือ?
การมอบพรเมื่อครู่ เพียงแค่ครั้งเดียวถึงกับทำให้เจ้าอินทรีขาวธรรมดาตัวหนึ่งเกิดการผลัดเปลี่ยนสายเลือดจนกลายพันธุ์ได้เลยเชียวหรือ?
“คะ… คุณชาย?”
ทันใดนั้น เสียงเจื้อยแจ้วคล้ายเด็กผู้หญิงก็ดังขึ้นข้างหู
จางอวิ๋นหันขวับไปมองเจ้าอินทรีขาวกลายพันธุ์ด้วยความประหลาดใจ “เจ้าพูดภาษามนุษย์ได้แล้ว?”
“คุณชาย ข้า… ข้าก็ไม่รู้ อยู่ๆ ก็…”
เจ้าอินทรีขาวขยับปีกขนาดมหึมาขึ้นมาลูบที่จะงอยปากของตนเอง ท่าทางของมันดูตื่นตระหนกและงุนงงไม่น้อยที่จู่ๆ ก็เปล่งเสียงพูดออกมาได้
“คงเป็นผลจากการกลายพันธุ์สินะ…”
จางอวิ๋นยกมือลูบคางครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “งั้นต่อจากนี้ ข้าจะเรียกเจ้าว่า ‘เสี่ยวไป๋’ ก็แล้วกัน!”
“ด… ได้เจ้าค่ะ คุณชาย!”
เจ้าอินทรีขาวผงกหัวรับรัวๆ น้ำเสียงของมันช่างฟังดูไร้เดียงสาและอ่อนเยาว์ราวกับดรุณีแรกรุ่น
จางอวิ๋นยื่นมือออกไป เจ้าอินทรีขาวก็รู้งาน รีบก้มหัวลงมาให้เขาสัมผัสทันที
เขาลูบหัวมันด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะเบนสายตาไปมองเจ้าพยัคฆ์วิญญาณลายพาดกลอนที่หมอบอยู่อีกด้าน
เจ้าเสือโคร่งตัวนี้เองก็มีสีหน้าปิติยินดีอย่างปิดไม่มิด พอสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา มันก็รีบย่อขาหน้าลง คุกเข่าทำความเคารพเขาอย่างนอบน้อมทันที
“ขอบพระคุณคุณชายที่เมตตา!”
เวลานี้เจ้าพยัคฆ์วิญญาณลายพาดกลอนรู้สึกซาบซึ้งใจจนแทบจะหลั่งน้ำตาออกมา
มันไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่า ในชาตินี้จะมีวันที่มันสามารถทะลวงระดับพลังแบบก้าวกระโดดได้ในพริบตาเดียวเช่นนี้
เมื่อหวนนึกถึงพลังงานสายธารใหญ่อันอบอุ่นที่อาบไล้ไปทั่วร่างเมื่อครู่ พลังที่ทำให้มันรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในมหาสมุทรแห่งทิพย์…
ดวงตาคู่โตของพยัคฆ์วิญญาณก็ฉายแววปรารถนาและความกระหายออกมาอย่างชัดแจ้ง
ด้านข้าง เสี่ยวไป๋เองก็จ้องมองจางอวิ๋นด้วยสายตาเว้าวอนไม่ต่างกัน
เมื่อเผชิญกับสายตาแห่งความกระหายที่พุ่งตรงมา จางอวิ๋นลองพิจารณาดู แล้วตั้งจิตทดลองจะมอบพรให้อีกครั้ง แต่ทว่า…
【สัตว์อสูรแต่ละตัวสามารถรับการมอบพรได้สูงสุดหนึ่งครั้ง】
เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาจาก เนตรสวรรค์ จางอวิ๋นก็เลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม
“หากอยากได้พลังเช่นนี้อีก ก็ต้องดูผลงานของพวกเจ้าในอนาคต!”
เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของเสี่ยวไป๋และพยัคฆ์วิญญาณลายพาดกลอนก็ฉายแววผิดหวังวูบหนึ่ง แต่เพียงเสี้ยววินาทีก็เปลี่ยนเป็นความฮึกเหิมเปี่ยมล้น
ในเมื่อจางอวิ๋นพูดเช่นนี้ แปลว่าพลังงานวิเศษแบบเมื่อครู่ยังมีอยู่อีกแน่!
ผลงาน…
แม้พวกมันจะไม่รู้แน่ชัดว่าต้องทำสิ่งใด แต่ ณ เวลานี้ จิตใจของพวกมันต่างก็หมอบราบคาบแก้วอยู่แทบเท้าจางอวิ๋นด้วยความจงรักภักดีอย่างถึงที่สุด
“เอาล่ะ พวกเจ้าอยู่ที่นี่ฝึกฝนไปก่อนเถอะ!”
จางอวิ๋นโบกมือไล่เบาๆ
“ขอรับ/เจ้าค่ะ คุณชาย!”
สองสัตว์อสูรรีบผงกหัวรับคำบัญชา แล้วรีบแยกย้ายไปนั่งสมาธิฝึกฝนทันที ต่างฝ่ายต่างแย่งกันดูดซับพลังงาน เพราะกลัวว่าถ้าชักช้าไปแม้แต่นิดเดียวอาจทำให้จางอวิ๋นไม่พอใจ
จางอวิ๋นมองท่าทางกระตือรือร้นนั้นแล้วก็ส่ายหน้าขำๆ พร้อมกับกวาดตามอง โรงเลี้ยงอสูร แห่งนี้อีกครั้ง พอจะเข้าใจฟังก์ชันการทำงานของมันคร่าวๆ แล้ว
นอกจากช่วยเร่งความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของสัตว์อสูรแล้ว ดูเหมือนฟังก์ชันการ ‘มอบพร’ นี่แหละที่เป็นทีเด็ดของจริง
ทำให้สัตว์อสูรทะลวงขีดจำกัดสายเลือดได้ในพริบตา แถมยังผลักดันสัตว์อสูรระดับหยวนอิงขั้นกลางให้พุ่งทะยานสู่ขั้นสูงสุดได้ทันที…
ไม่ธรรมดาจริงๆ!
“ถ้ามีโอกาส คงต้องหาทางไปจับสัตว์อสูรระดับ แปลงเทพ มาลองดูสักตัว…”
คิดพลางเขาก็เดินออกจากโรงเลี้ยงอสูร กลับมายืนสงบนิ่ง ณ ลานว่างในโลกปรมาจารย์เซียน
ฟู่ว!
ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกระงับความตื่นเต้น มองดูก้อนแสงมากมายที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ แล้วยื่นมือไปแตะก้อนที่ดูเล็กที่สุด
【ได้รับชีพจรวิญญาณฟ้าดิน】
ก้อนแสงแตกกระจาย ตัวอักษรแสงปรากฏขึ้น พร้อมกับผลึกสีขาวรูปทรงข้าวหลามตัดที่ดูงดงามราวกับอัญมณีล้ำค่าลอยออกมา
จางอวิ๋นชะงักไปครู่หนึ่ง ข้อมูลชุดหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า
【ผลึกชีพจรวิญญาณฟ้าดิน】
【คุณสมบัติ: สามารถนำไปฝังไว้ที่ใดก็ได้ จะทำให้พื้นที่ในรัศมีร้อยลี้กลายเป็นดินแดนที่มีชีพจรวิญญาณระดับสุดยอด】
เมื่อเห็นข้อมูลนี้ สีหน้าของเขาก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
ในทวีปวิถีเซียน รากฐานความมั่นคงของขุมกำลังผู้ฝึกตน จะวัดกันที่ว่าครอบครอง ‘ดินแดนชีพจรวิญญาณ’ หรือไม่
เพราะมีเพียงดินแดนที่มีชีพจรวิญญาณเท่านั้น ที่จะสามารถดึงดูดและรวบรวมปราณฟ้าดิน เพื่อให้ผู้ฝึกตนมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมแก่การบำเพ็ญเพียร
หลายสำนักถึงขั้นยอมก่อสงครามล้างผลาญนับร้อยปี ก็เพื่อแย่งชิงดินแดนชีพจรวิญญาณของอีกฝ่าย
ชีพจรวิญญาณเพียงหนึ่งสาย กล่าวได้ว่าเป็นรากฐานสำคัญที่เป็นตายร้ายดีของสำนักหนึ่งเลยทีเดียว
แต่ผลึกตรงหน้านี้… กลับสามารถเนรมิตให้พื้นที่ร้อยลี้กลายเป็นดินแดนชีพจรวิญญาณระดับสุดยอดได้! นี่มันเทียบเท่ากับรากฐานของมหาสำนักระดับตำนานเลยนะ!
“ของดีนี่หว่า!”
ดวงตาของจางอวิ๋นลุกวาวดุจดวงดาว
การสร้างขุมกำลังของตัวเอง เป็นสิ่งที่เขาคิดวาดฝันไว้นานแล้ว แต่ยังไม่ได้เริ่มลงมือทำจริงๆ จังๆ ก็เพราะยังหาชัยภูมิที่เหมาะสมไม่ได้ แต่ตอนนี้พอมีผลึกชิ้นนี้อยู่ในมือ…
“คงต้องเริ่มมองหาที่ทางเหมาะๆ แล้วสินะ…”
จางอวิ๋นลูบคางอย่างใช้ความคิด พลางเก็บผลึกเข้ากระเป๋าด้วยความทะนุถนอม
จากนั้นเขาก็หันกลับไปมองก้อนแสงที่เหลือในความว่างเปล่า คราวนี้เขาไม่ลังเลเลือกแล้ว ยื่นมือไปแตะก้อนที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที
เพล้ง!
ก้อนแสงสลายไปทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส
【ได้รับสระโลหิตหมื่นอสูร!】
ตัวอักษรแสงปรากฏขึ้นตรงหน้า
ครืนนน!!
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว พื้นดินรอบข้างก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินไหว
เห็นเพียงที่ว่างข้างๆ โรงเลี้ยงอสูร มีป่าไผ่สีเลือดผุดขึ้นมาจากดิน ลึกเข้าไปในป่าไผ่นั้น มีกลิ่นอายโลหิตเข้มข้นลอยคลุ้งออกมาจนน่าสะอิดสะเอียน
“สระโลหิตหมื่นอสูร?”
แววตาของจางอวิ๋นฉายแววสงสัย เขาตัดสินใจก้าวเท้าเข้าไปสำรวจ
ทันทีที่ย่างเท้าเข้าไป กลิ่นอายโลหิตอันเข้มข้นก็ปะทะเข้าใส่ใบหน้า กลิ่นอายเหล่านี้เมื่อเกาะติดผิวกายกลับให้ความรู้สึกร้อนผ่าว ราวกับผิวหนังทั่วร่างกำลังถูกทุบตีและขัดเกลาด้วยค้อนเหล็ก
เขารีบเร่งฝีเท้าเดินลึกเข้าไปในป่าไผ่
ไม่นานก็พบสระน้ำขนาดใหญ่กว้างยาวราวร้อยเมตร ซึ่งถูกแบ่งกั้นออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน
ฝั่งซ้ายเป็นสระน้ำใสกระจ่างดุจกระจกเงา
ฝั่งขวาเป็นสระโลหิตสีแดงฉานเดือดพล่าน
ทันใดนั้นหลังมือก็ร้อนวูบ ข้อมูลไหลเข้าสู่จิต
【ได้รับสิทธิ์สระโลหิตหมื่นอสูรระดับ 1】
【สามารถเปิดใช้งานสระโลหิตทั่วไปได้ ฝั่งซ้ายคือสระโลหิตอสูรภูต ฝั่งขวาคือสระโลหิตสัตว์อสูร 】
【สระโลหิตสัตว์อสูรฝั่งซ้าย: บรรจุโลหิตบริสุทธิ์ของสัตว์อสูรนานาชนิดนับร้อยสายพันธุ์ เมื่อลงไปแช่จะช่วยปรับปรุงโครงสร้างและเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกาย เพิ่มความเร็วในการบำเพ็ญเพียร และฝึกฝนเคล็ดวิชาสายกายา!】
【สระโลหิตอสูรภูตฝั่งขวา: ประกอบด้วยโลหิตบริสุทธิ์ของอสูรภูตหลากหลายชนิด เมื่อลงไปแช่จะช่วยขัดเกลาดวงวิญญาณ เพิ่มความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณให้แกร่งกล้า!】
“ขัดเกลากายาและเสริมแกร่งวิญญาณ?”
จางอวิ๋นตาเป็นประกายวาวโรจน์
นี่มันทรัพยากรการฝึกตนระดับเทพชัดๆ!
สระโลหิตสัตว์อสูรสำหรับขัดเกลากายานั้นไม่เท่าไหร่ พอจะหาได้ตามสำนักใหญ่ทั่วไป
แต่สระโลหิตอสูรภูตสำหรับเสริมแกร่งวิญญาณนี่สิ… สระแบบนี้หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร ในทวีปวิถีเซียนปัจจุบันแทบจะเป็นเพียงเรื่องเล่าในตำนาน
เพราะอสูรภูตเป็นสัตว์อสูรชนิดพิเศษที่มีร่างหลักเป็นดวงวิญญาณและมีเนื้อหนังเพียงส่วนน้อยนิด
ในทวีปวิถีเซียนยุคปัจจุบัน มันสูญพันธุ์ไปหมดสิ้นแล้ว!
การที่มีสระโลหิตที่สร้างจากโลหิตบริสุทธิ์ของอสูรภูตที่สูญพันธุ์ไปแล้วปรากฏขึ้นแบบนี้… เป็นเรื่องที่แค่คิดก็ยังไม่กล้าฝัน!
โลกปรมาจารย์เซียน เจ๋งเป้ง!
“เดี๋ยวต้องพาพวกเจ้าหมิงเอ๋อร์มาแช่ที่นี่ให้ได้!”
จางอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึกด้วยความมุ่งมั่น
ของดีขนาดนี้ แน่นอนว่าต้องเก็บไว้ให้ลูกศิษย์ใช้
ส่วนตัวเขาเหรอ?
แค่นั่งรอรับพลังงานคืนกำไรก็พอแล้ว สบายกว่ากันเยอะ!
หลังจากแตะก้อนแสงครบสามก้อน จางอวิ๋นก็เริ่มตรวจสอบสิทธิ์ต่างๆ ที่ได้รับการอัปเกรด
เริ่มจาก แปลงปลูกพรสวรรค์
สิทธิ์ระดับสองที่เพิ่มเข้ามาไม่ได้มีลูกเล่นอะไรมากนัก เพียงแค่ทำให้เขาสามารถปลูกถ่ายพรสวรรค์ได้พร้อมกันหลายอย่าง
เขาจึงควักหินวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณกองโตออกมาทุ่มลงไป แล้วกำหนดเป้าหมายการปลูกถ่ายพรสวรรค์ชุดใหม่ให้แก่ อวี๋สุ่ยเอ๋อร์
ก่อนหน้านี้พรสวรรค์ที่ปลูกให้ อู๋เสี่ยวพั่ง ต้องใช้เวลาถึงร้อยวันกว่าจะงอกเงย แต่รอบนี้ทรัพยากรที่ทุ่มลงไปให้พรสวรรค์ของอวี๋สุ่ยเอ๋อร์ ต้องใช้เวลาถึงครึ่งปีกว่าจะสำเร็จ
“ช้าเกินไป… ถ้ามีเครื่องมือเร่งเวลาได้ก็คงดี!”
เขาส่ายหน้าเบาๆ อย่างเสียดาย
จากนั้นก็เดินตรงไปยัง หอรวมปราณ
อวี่เว่ยและอู๋เสี่ยวพั่งกำลังฝึกฝนอย่างขะมักเขม้นอยู่ด้านใน จางอวิ๋นไม่ได้เข้าไปรบกวนพวกเขา แต่เดินตรงขึ้นไปยังชั้นสองของหอรวมปราณทันที
สิทธิ์หอรวมปราณระดับสอง คือการเปิดใช้งานชั้นที่สองของหอ
ทันทีที่ก้าวขึ้นไปและเห็นข้อมูลปรากฏขึ้น ดวงตาของจางอวิ๋นก็เบิกโพลงแทบถลนออกมาด้วยความตกตะลึง
“คะ… ค่ายกลรวมวิญญาณ พันเท่า!?”