ยอดอาจารย์ผู้มองเห็นอัจฉริยะ - ตอนที่ 234
บทที่ 234 ดูดกลืนอย่างบ้าคลั่ง เกาะเชียนไห่สะเทือนเลื่อนลั่น
ณ ชั้นบนสุดของหอสมบัติเซียน
จางอวิ๋นสะบัดชายเสื้ออย่างแผ่วเบา ท่วงท่าสง่างามดุจขุนเขา ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิกับพื้นด้วยความสงบนิ่ง
ฟู่ว…
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับแต่งจิตสมาธิให้เข้าสู่สภาวะสูงสุด เตรียมพร้อมรองรับคลื่นพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะมาถึง
พลังงานส่วนที่อวี๋สุ่ยเอ๋อร์ส่งคืนกลับมาก่อนหน้านี้… ได้เวลาดูดซับมันแล้ว!
ภายในจุดตันเถียน ‘จินตาน’ ขนาดเท่ากำปั้นที่เริ่มมีแขนขางอกเงยออกมา พลันตื่นตัวขึ้นมาราวกับสัตว์ร้ายที่หลับใหล มันสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น ประหนึ่งทารกน้อยผู้หิวโหยที่กำลังร้องเรียกหานมมารดา พร้อมที่จะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง
เพียงแค่ชั่วพริบตา พลังงานมหาศาลที่อวี๋สุ่ยเอ๋อร์มอบให้ก็ถูกสูบหายเข้าไปจนเกลี้ยง!
ตู้ม!
【ศิษย์ของท่าน อู๋เสี่ยวพั่ง บรรลุระดับจินตานสำเร็จ ได้รับการคืนกำไรพลังบำเพ็ญเพียร 100 เท่า!】
ทันทีที่ขุมพลังชุดแรกเหือดหาย พลังงานระลอกใหม่ที่รุนแรงกว่าเดิมก็ปะทุขึ้นในร่างกายดั่งภูเขาไฟระเบิด
มุมปากของจางอวิ๋นยกขึ้นเล็กน้อย เขาเปิดจุดชีพจรทั่วร่าง อำนวยความสะดวกให้จินตานในตันเถียนได้เสพสมอาหารอันโอชะนี้อย่างเต็มที่
ไม่นานนัก พลังงานขุมนี้ก็ถูกเขมือบจนหมดเกลี้ยงอีกคำรบ
วิ้ง! วิ้ง!
จินตานในตันเถียนขยับแขนขาไปมาอย่างคึกคะนอง ดูท่าทางความหิวกระหายของมันจะยังไม่ได้รับการเติมเต็ม
“อย่าเพิ่งใจร้อน!”
จางอวิ๋นเอ่ยปรามเสียงเรียบ พลางโคจร ‘เคล็ดวิชากายาสูงสุด’ ไปทั่วร่าง เพื่อปรับสมดุลกลิ่นอายพลังงานภายในกายให้เสถียร
และในชั่วอึดใจต่อมา…
ตูม! ตูม!
กลิ่นอายอันน่าตื่นตะลึงสองสายปะทุออกมาพร้อมกัน สายหนึ่งแผ่พุ่งมาจากภายนอกหอสมบัติเซียน อีกสายหนึ่งระเบิดออกมาจากคทาเซียนอูที่วางสงบนิ่งอยู่ข้างกายเขา
【ศิษย์ของท่าน อู๋ไห่ไห่ บรรลุระดับหยวนอิงสำเร็จ ได้รับการคืนกำไรพลังบำเพ็ญเพียร 100 เท่า!】
【ศิษย์ของท่าน โจวข่าน บรรลุระดับหยวนอิงสำเร็จ ได้รับการคืนกำไรพลังบำเพ็ญเพียร 100 เท่า!】
พลังงานมหาศาลสองขุมทะลักเข้ามาในร่างกายพร้อมกันราวกับเขื่อนแตก ปริมาณของมันมากมายมหาศาลยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ที่ผ่านมาจนเทียบไม่ติด
“เอาล่ะนะ!”
นัยน์ตาของจางอวิ๋นฉายประกายเจิดจ้า เขาหยิบ ‘โอสถสร้างทารกวิญญาณ’ ขึ้นมาแล้วดีดเข้าปากกลืนลงคอไปทันที เคล็ดวิชากายาสูงสุดถูกเร่งเร้าจนถึงขีดสุด ณ วินาทีนี้!
จินตานในตันเถียนที่กำลังกระหายหิว ถูกคลื่นพลังงานที่ถาโถมเข้ามาดั่งสึนามิซัดกระหน่ำเข้าใส่เต็มรัก ในขณะเดียวกัน ฤทธิ์ยาของโอสถสร้างทารกวิญญาณก็แผ่ซ่านลงมา ก่อตัวเป็นวงแหวนแสงอันศักดิ์สิทธิ์โอบล้อมจินตานเอาไว้
ด้วยตาเปล่า สามารถมองเห็นได้ชัดเจนว่าจินตานกำลังเริ่มบิดเบี้ยว เปลี่ยนรูปทรงเพื่อวิวัฒนาการสู่ตัวตนที่เหนือชั้นกว่า
“ข้าจะดูดให้เหือดแห้ง พลิกนภาคว่ำปฐพีไปเลยคอยดู!”
เมื่อสัมผัสถึงแรงดูดกลืนที่ก่อตัวขึ้นจากอำนาจแห่งเคล็ดวิชากายาสูงสุด จางอวิ๋นก็ปรายตามองออกไปด้านนอกพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ดูร้ายกาจ
แรงดึงดูดอันน่าสยดสยอง แผ่ขยายระเบิดออกไปรอบทิศทางโดยมีเขาเป็นจุดศูนย์กลางทันที!
จากหอสมบัติเซียน ลามเลียออกไปยังห้องปรุงยาด้านนอก ครอบคลุมทั่วทั้งเกาะที่ห้า จากนั้นก็ขยายอาณาเขตไปยังเกาะเชียนไห่ส่วนที่สี่ ส่วนที่หก… ลามต่อไปยังส่วนที่สาม และส่วนที่เจ็ดอย่างรวดเร็ว…
ปราณฟ้าดินอันบริสุทธิ์ของเกาะแต่ละแห่ง ราวกับถูกหลุมดำขนาดมหึมากระชากวิญญาณ มันไหลบามารวมตัวกันที่เกาะที่ห้าอย่างบ้าคลั่ง!
“เกิดเรื่องบ้าอันใดขึ้น?”
“เหตุใดปราณฟ้าดินถึงไหลไปรวมที่เกาะห้าจนหมดสิ้น?”
“ผู้ใดบังอาจดูดกลืนพลังงานวิปริตถึงเพียงนี้??”
……
ผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมหาศาลในเขตเกาะหลักของเกาะเชียนไห่ต่างตื่นตระหนกตกใจ หน้าตาตื่นราวกับโลกจะแตก
“หือ?”
เจ้าเกาะเชียนไห่ที่กำลังไล่ล่าคนร้ายอยู่บนเกาะที่แปด ก็สัมผัสได้ถึงแรงดูดปราณฟ้าดินแบบถอนรากถอนโคนนี้เช่นกัน
สายตาคมกริบของเขามองฝ่าอากาศไปยังทิศทางของเกาะที่ห้าซึ่งเป็นจุดศูนย์รวมของพายุพลังงาน ในแววตาฉายแววฉงนสนเท่ห์
การดูดซับปราณฟ้าดินระดับนี้… หรือว่าจะมียอดคนผู้ใดกำลังเลื่อนขั้นจากหยวนอิงไปเป็นแปลงเทพ?
ยังไม่ทันจะได้ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน เขาก็สัมผัสได้ว่าคลื่นพลังดูดนี้ได้กวาดผ่านสิบสองเกาะหลักทั้งหมดไปแล้ว และที่น่าตกใจยิ่งกว่า…
มันกำลังลุกลามออกไปยังเกาะรอบนอกสิบสองเกาะหลักด้วยความเร็วสูงปานสายฟ้าฟาด!
เพียงแค่ผ่านไปครึ่งนาที
วิ้ง!!
ม่านฟ้าของ ‘ค่ายกลร้อยเกาะ’ ที่ครอบคลุมเกาะนับร้อยแห่ง เกิดการสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างรุนแรง พลังงานมหาศาลที่หล่อเลี้ยงค่ายกลเห็นได้ชัดว่ากำลังถูกสูบหายไปที่เกาะที่ห้า
เจ้าเกาะเชียนไห่ถึงกับตะลึงตาค้าง อ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าได้
นี่มันเกิดอาเพศอันใดขึ้น!?
เทพองค์ไหนมาบรรลุวิชาแถวนี้ แรงดูดถึงได้ครอบคลุมรวดเดียวร้อยเกาะเยี่ยงนี้??
เมื่อสัมผัสได้ว่าแรงดึงดูดรอบกายทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนแม้แต่ปราณในร่างกายของเขาเองก็เริ่มปั่นป่วนคล้ายจะหลุดลอยออกไป เขาถึงกับหน้าถอดสีด้วยความสยดสยอง
แรงดูดระดับนี้ เกิดมาทั้งชีวิตไม่เคยพบเคยเห็น!
หรือว่าท่านบรรพชนจะบรรลุระดับ ‘เหลียนซวี’ แล้ว?
ไม่ใช่สิ… ท่านบรรพชนไม่ได้พำนักอยู่ที่เกาะห้าเสียหน่อย!!
ไม่รอช้า ร่างของเขาพุ่งทะยานตัดอากาศตรงไปยังเกาะที่ห้าทันที
ในขณะเดียวกัน ผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมากบนเกาะต่างๆ ของเกาะเชียนไห่ก็พากันเหาะเหินเดินอากาศตามมาเช่นกัน
วิธีการดูดกลืนอย่างตะกละตะกลามของเกาะที่ห้าในตอนนี้ มันทำให้พวกเขาบำเพ็ญเพียรต่อไม่ได้เลย!
เจ้าคนสติวิปลาสผู้ใดมันทำเรื่องพรรค์นี้? เล่นดูดปราณฟ้าดินแบบไม่เหลือเผื่อแผ่ผู้อื่น แล้วจะให้คนอื่นเขาฝึกฝนได้อย่างไร!
ไม่นานนัก บนเกาะที่ห้าก็เนืองแน่นไปด้วยผู้บำเพ็ญเพียรจากเกาะต่างๆ ของเกาะเชียนไห่จนมืดฟ้ามัวดิน
“ท่านเจ้าเกาะ!”
เมื่อเห็นเจ้าเกาะเชียนไห่มาถึง เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรต่างพากันประสานมือคารวะ
เจ้าเกาะเชียนไห่โบกมือตัดบท สายตาของเขาจับจ้องไปที่ถ้ำแห่งหนึ่งเขม็ง
ต้นตอของแรงดูดวิปริตนี้… มาจากที่นั่นอย่างชัดเจน!
“นั่นมันที่ตั้งห้องปรุงยาของปรมาจารย์โจวข่านมิใช่หรือ?”
“เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าปรมาจารย์โจวข่านจะบรรลุระดับพลัง??”
“เมื่อครู่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายระดับหยวนอิงแผ่ออกมาจากข้างใน ดูทรงแล้วน่าจะใช่!”
“ใช่กับผีสิ! เหลวไหลสิ้นดี! แค่จินตานเลื่อนขั้นเป็นหยวนอิง จะเอาปัญญาที่ไหนมาดูดกลืนได้วินาศสันตะโรขนาดนี้?”
“สวรรค์! ค่ายกลร้อยเกาะจะโดนดูดจนถล่มแล้ว!!”
ผู้บำเพ็ญเพียรแห่งเกาะเชียนไห่ต่างจ้องมองไปที่ถ้ำนั้นเป็นตาเดียว
พร้อมกับสังเกตเห็นท้องฟ้าด้านบน ม่านฟ้าที่เกิดจากค่ายกลร้อยเกาะหม่นแสงลงจนถึงขีดสุด โอนเอนไปมาราวกับจะพังทลายลงมาได้ทุกเมื่อ
ทุกคนต่างทำหน้าไม่อยากจะเชื่อในสายตาตัวเอง
นี่คือค่ายกลร้อยเกาะเชียวนะ พลังงานในนั้นมหาศาลเพียงใด แต่บัดนี้กลับกำลังจะถูกใครบางคนในถ้ำตรงหน้าดูดจนพังครืนลงมาเนี่ยนะ?
แม้แต่เจ้าเกาะเชียนไห่เองก็ยังไม่อยากจะเชื่อสายตา
เพล้ง!
ทันใดนั้นเอง เสียงระเบิดแตกหักดังสนั่นหวั่นไหวมาจากทิศทางของเกาะที่หนึ่ง
เจ้าเกาะเชียนไห่และคนอื่นๆ ชะงักกึก
มีผู้เฒ่าสองคนในกลุ่มหยิบหินสื่อสารที่กำลังสั่นไหวระริกออกมา
เมื่อได้ยินเนื้อความที่ส่งมา พวกเขาก็หน้าซีดเผือดด้วยความตื่นตระหนก “แย่แล้วท่านเจ้าเกาะ! เขตอาคมของ ‘หอวิญญาณสมุทร’ ถูกดูดจนแตกละเอียดแล้วขอรับ! ปราณบริสุทธิ์ในนั้นกำลังไหลทะลักมาที่เกาะที่ห้าอย่างบ้าคลั่ง!”
“ว่ากระไรนะ!”
เจ้าเกาะเชียนไห่และเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรต่างอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
หอวิญญาณสมุทร คือแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับการฝึกตนสูงสุดของเกาะเชียนไห่ ภายในนั้นได้ติดตั้ง ‘ค่ายกลรวมศูนย์เชียนไห่’ เอาไว้ โดยมีเกาะที่หนึ่งเป็นศูนย์กลาง คอยดึงดูดพลังงานจากกระแสน้ำทะเลโดยรอบ
การฝึกในนั้นเพียงหนึ่งวัน ได้ผลลัพธ์ดีกว่าฝึกข้างนอกถึงหนึ่งพันวัน!
เพื่อป้องกันการถูกทำลาย รอบหอวิญญาณสมุทรจึงมีเขตอาคมสุดแกร่งกางกั้นเอาไว้ ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับแปลงเทพมาบุกโจมตียังต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะตีแตก
แต่บัดนี้… กลับถูกแรงดูดปริศนานี้ดูดจนแตกละเอียดเนี่ยนะ??
ครืน!
วินาทีนั้นเอง เสียงลมกรรโชกแรงราวกับพายุคลั่งก็ดังขึ้นกึกก้อง
จากทิศทางของเกาะที่หนึ่ง คลื่นปราณอันมหาศาลพุ่งตรงมายังเกาะที่ห้าอย่างรวดเร็ว ในกระแสธารพลังงานนั้น สามารถมองเห็นทารกตัวน้อยขนาดเท่าฝ่ามือ ร่างกายโปร่งแสงดั่งน้ำบริสุทธิ์ ดูชุ่มฉ่ำมีชีวิตชีวาหลายตัวกำลังลอยปลิวตามแรงดูดมาด้วย
“แย่แล้ว นั่นมัน ‘ตาน้ำ’ ของค่ายกลรวมศูนย์เชียนไห่!!”
“สวรรค์! พวกมันโดนดูดหลุดออกมาได้เยี่ยงไร??”
“เร็ว! รีบหยุดพวกมันไว้!!”
เมื่อเห็นภาพนี้ เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่รวมตัวกันอยู่บนเกาะที่ห้าต่างหน้าถอดสีจนไร้สีเลือด
ในฐานะที่เป็น ‘ตาน้ำ’ ของค่ายกลรวมศูนย์เชียนไห่ ทารกเหล่านี้ล้วนก่อกำเนิดมาจากแก่นแท้วารีบริสุทธิ์ระดับสูงสุด หากสูญเสียพวกมันไป ค่ายกลรวมศูนย์เชียนไห่ก็เท่ากับกลายเป็นเศษขยะไร้ค่า!
“ฮึ่ม!”
เสียงแค่นหัวเราะเย็นชาดังขึ้น พร้อมกับฝ่ามือยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นกลางอากาศ เข้าสกัดกั้นทารกน้ำเหล่านั้นเอาไว้อย่างหักโหม
“ท่านเจ้าเกาะ…”
เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ปัง!
แต่เพียงเสี้ยววินาทีถัดมา พลังงานอันทรงพลังอำนาจสายหนึ่งก็พุ่งสวนขึ้นมาจากถ้ำด้านล่าง ทะลวงฝ่ามือยักษ์ของเจ้าเกาะเชียนไห่จนแตกกระจายกลายเป็นจุณ!
ทารกน้ำเหล่านั้น ฟุ่บ หายวับ ถูกดูดกลืนเข้าไปในปากถ้ำทันที
“เจ้าคนชั่วช้า!!”
เจ้าเกาะเชียนไห่โกรธจัดจนหนวดกระตุก พุ่งร่างตรงดิ่งลงไปยังถ้ำเบื้องล่างด้วยโทสะ
เขามั่นใจแล้ว ว่าไอ้คนลึกลับที่ปล่อยร่างแยกหลอกเขาเมื่อก่อนหน้านี้ บัดนี้มันซุกหัวอยู่ในถ้ำนี้แหละ!!
โจวข่าน… ช่างบังอาจนัก กล้าซุกซ่อนตัวการร้าย…
ตูม!
ยังไม่ทันจะได้คิดการณ์สิ่งใดต่อ พลังงานอันน่าสยดสยองขุมหนึ่งก็ระเบิดกวาดกระแทกออกมาจากปากถ้ำตรงหน้าเข้าอย่างจัง!