ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 75

บทที่ 75 นางบินไปแล้ว!

ฉัตรฟ้าคือยอดเขาของภูเขาลูกใหญ่ มีความสูงเกือบหกร้อยจั้ง และเป็นจุดหมายปลายทางของพวกเขา

สาเหตุที่เรียกว่าฉัตรฟ้านั้น เมื่อถังซานมาถึงที่นี่แล้วจึงเข้าใจ เพราะบนยอดเขามีต้นไม้ใหญ่อยู่ต้นหนึ่ง เรือนยอดกว้างใหญ่ มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบสามสิบจั้ง ปกคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่บนยอดเขา นี่น่าจะเป็นที่มาของชื่อฉัตรฟ้า

เมื่อเฉิงจื่อเฉิงเห็นถังซานปีนขึ้นมา ก็อดประหลาดใจไม่ได้ จึงหัวเราะพูดว่า “สมรรถภาพร่างกายไม่เลวเลยนะ! ข้านึกว่าจะได้เจอเจ้าระหว่างทางกลับเสียอีก”

ใต้ฉัตรฟ้าไม่ได้มีแค่เฉิงจื่อเฉิง มู่เอินฉิงก็อยู่ที่นี่ด้วย เห็นถังซานขึ้นมาก็พยักหน้าให้ ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยกมือตบที่ตัวเขาทีหนึ่ง

ทันใดนั้น พลังที่มู่อวิ๋นอวี่ผนึกไว้ก็หายไป พลังเสวียนเทียนกลับมาหมุนเวียนอีกครั้ง

ถังซานก่อนหน้านี้ยังสงสัยว่า ถ้าเป็นการถ่วงน้ำหนักแบบผนึกพลัง จะกลับไปทันก่อนเที่ยงได้อย่างไร ตอนนี้ดูเหมือนว่าที่จริงแล้ว เมื่อมาถึงฉัตรฟ้า พลังก็จะได้รับการปลดผนึก

“ไปกันเถอะ รีบกลับ ดูซิว่าจะทันกินข้าวรึไม่” เฉิงจื่อเฉิงดึงถังซานแล้วนำทางลงเขาไปก่อน

เมื่อนางกระโดดลงจากยอดเขา เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น ร่างของเฉิงจื่อเฉิงเรืองแสงสีส้มเหลือง ในชั่วพริบตา แขนทั้งสองข้างของนางก็กางออก ขนวิหคสีส้มสวยงามงอกออกมาจากแขนทีละเส้น ผมบนศีรษะก็เปลี่ยนเป็นสีส้ม มีขนนกสามเส้นปลิวไสว

แขนทั้งสองกลายเป็นปีก นางหันมายิ้มให้ถังซาน

“ข้าไปก่อนนะ” พูดพลางร่อนลงไปทางเชิงเขา ชั่วพริบตาก็กลายเป็นจุดดำเล็ก ๆ

บิน? นางบินไปแล้ว! นี่มันโกงไม่ใช่หรือ? ถังซานอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออก

เทพอสูรสถิตร่างของเฉิงจื่อเฉิงคืออะไรกัน? ขนนกสีส้ม และยังบินได้อีก ถังซานไม่เคยเห็นปีศาจประเภทนี้มาก่อน แต่จากการเปลี่ยนแปลงของพลังหลังจากใช้เทพอสูรสถิตร่าง ถังซานก็รู้สึกได้ว่านี่เป็นเทพอสูรสถิตร่างที่ทรงพลังมาก และความสามารถในการบินนั้นหาได้ยากยิ่ง

ศิษย์พี่! ถ้าข้าหาตราประทับที่ห้าของข้าไม่ได้จริง ๆ ก็เลือกท่านแล้วกัน

การบินเป็นหนึ่งในความสามารถที่ถังซานปรารถนามากที่สุดในยามนี้

ถังซานสูดหายใจลึก แสงสีเขียวรอบกายวูบวาบ เขาพุ่งออกจากยอดเขาอย่างรวดเร็วดวงตาทั้งสองเปล่งประกาย ธาตุวายุบนภูเขาอุดมสมบูรณ์ ทันใดนั้นธาตุวายุจำนวนมากก็ไหลมารวมตัวกับเขา ร่างของถังซานเบาลง พุ่งลงเขาไปอย่างรวดเร็ว ภายใต้การเสริมพลังของธาตุวายุ ความเร็วของเขาตอนนี้ราวกับสายฟ้า แม้จะไม่สามารถเทียบกับการบินโดยตรงของเฉิงจื่อเฉิง แต่ก็เร็วพอสมควร

มู่เอินฉิงมองร่างที่จากไปด้วยความประหลาดใจ

ศิษย์ทุกคนที่ปีนขึ้นมาที่นี่ด้วยกำลังของตัวเองจะเหนื่อยมาก เมื่อปลดผนึกให้พวกเขาในเวลานี้ ให้กลับมาควบคุมพลังของตัวเองได้อีกครั้ง จะทำให้พวกเขาเห็นคุณค่าของพลังที่เทพอสูรสถิตร่างมอบให้มากขึ้น และจะทำให้พวกเขาเข้าใจพลังสายเลือดของตัวเองได้ดีขึ้นระหว่างทางกลับ นี่เป็นเหตุผลสำคัญที่วิชาฝึกร่างกายจัดการเรียนเช่นนี้

มู่เอินฉิงรู้สึกได้ชัดเจนว่า แม้ถังซานจะเหนื่อยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้หนักหนาอะไร เขาอายุแค่เก้าขวบเท่านั้น! และเมื่อเขาจากไป ร่างกายของเขาก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเมื่อปลดปล่อยเทพอสูรสถิตร่าง แต่การควบคุมธาตุวายุนั้นแข็งแกร่งมาก ความแข็งแกร่งของธาตุวายุนั้นดูเหมือนจะเกินระดับสี่แล้ว

แต่เดิมเมื่อคณาจารย์รู้ว่าพลังของถังซานคือหมาป่าวายุสถิตร่าง พวกเขาก็ไม่ค่อยสนใจศิษย์คนนี้ หากมิใช่เพราะถังซานอายุเพียงเก้าขวบก็มีพลังระดับสี่ พวกเขาคงไม่อนุญาตให้เด็กที่มีเทพอสูรสถิตร่างไม่แข็งแกร่งเข้าร่วมองค์กรไถ่ถอน

แม้ว่าโรงเรียนนี้จะดูเหมือนมีคนไม่มาก ศิษย์ก็มีแค่สิบกว่าคน แต่ความจริงแล้ว สถานะของโรงเรียนไถ่ถอนในองค์กรไถ่ถอนนั้นสูงมาก เป็นสถาบันการศึกษาที่มีไว้เพื่อฝึกอบรมบุคลากรระดับสูงที่มีความสามารถให้กับองค์กรไถ่ถอนโดยเฉพาะ ในมหาพิภพภูตปีศาจทั้งหมด องค์กรไถ่ถอนมีเพียงเก้าแห่งเท่านั้น ทั้งหมดบริหารโดยสมาชิกแกนนำขององค์กรไถ่ถอน

และในตอนนี้ เมื่อมู่เอินฉิงเห็นถังซานใช้หมาป่าวายุสถิตร่างควบคุมธาตุวายุเพื่อเพิ่มความเร็วให้ตัวเอง ความเข้าใจที่มีต่อเด็กน้อยผู้นี้ก็เปลี่ยนไป

ตามข้อมูลที่ได้รับมาก่อนหน้านี้ ถังซานมีความสามารถพิเศษในการควบคุมคมมีดวายุ พลังจิตน่าจะเหนือกว่าคนทั่วไปมาก จุดนี้เห็นได้จากที่เมื่อวานเขาสามารถทำให้เนตรจิ้งจอกสวรรค์ของตู๋ไป๋ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง

เนตรจิ้งจอกสวรรค์ทำให้พลังจิตของตู๋ไป๋แข็งแกร่งกว่าคนระดับเดียวกันมาก และการที่ถังซานสามารถทำให้เนตรจิ้งจอกสวรรค์สะท้อนพลังกลับได้ พลังจิตต้องมากกว่าเขาอย่างน้อยหนึ่งเท่าจึงจะเป็นไปได้ นี่จึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก

และสิ่งที่ทำให้คณาจารย์สนใจถังซานมากที่สุดคือเรื่องที่เจ้าเมืองรับเขาเป็นศิษย์

พวกเขารู้จักเจ้าเมืองเป็นอย่างดี…

…..

เพื่อมื้อกลางวัน! ถังซานวิ่งสุดชีวิตมาตลอดทาง

ตอนนี้เขาเข้าใจวิชาฝึกร่างกายมากขึ้นแล้ว ขาไปเป็นการฝึกความอดทน ส่วนขากลับเกี่ยวข้องกับความสามารถของตัวเอง มันอาจจะไม่ยุติธรรมนัก แต่ก็เป็นการฝึกฝนที่น่าสนใจ

อย่างน้อยตอนนี้เลือดในร่างกายของเขาก็ร้อนระอุ ความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อยังคงชัดเจน เมื่อพลังเสวียนเทียนถูกปลดผนึก คุณสมบัติฟื้นฟูของพลังเสวียนเทียนก็หมุนเวียนอยู่ในร่างกาย กระตุ้นให้ร่างกายฟื้นฟูจากความเหนื่อยล้าอย่างรวดเร็ว กระบวนการนี้มีประโยชน์ไม่น้อยต่อการฝึกฝนร่างกายของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเพิ่งจะก้าวเข้าสู่ขั้นห้า ร่างกายจึงจำเป็นต้องปรับตัวให้เข้ากับพลังเสวียนเทียนขั้นห้า การฝึกรางกายวันนี้กำลังเร่งกระบวนการนี้ให้เร็วขึ้น รวมถึงเร่งความเร็วในการดูดซับพลังสายเลือดของเฟิงสยงด้วย

ถังซานวิ่งมาตลอดทาง เส้นทางขากลับไม่ได้มีแค่เส้นทางเดียว อย่างเช่นเฉิงจื่อเฉิงสามารถบินได้ เส้นทางย่อมต่างจากเขาที่วิ่งไปตามพื้นดินแน่นอน

ดังนั้น ระหว่างทางกลับ ถังซานจึงไม่ได้เจอใครเลย แต่พอกลับถึงโรงเรียน นอกจากตู๋ไป๋แล้ว คนอื่น ๆ ก็กลับมากันหมดแล้ว

เสื้อผ้าของถังซานชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาหอบหายใจเล็กน้อยขณะดึงแผ่นถ่วงน้ำหนักออกจากเสื้อกั๊ก อดรู้สึกจนปัญญาไม่ได้

เฮ้อ~ วันนี้คงไม่ได้กินข้าวแล้วสินะ

ถ้าก่อนหน้านี้ไม่ตามตู๋ไป๋ บางทีอาจจะมีโอกาสบ้าง แต่นี่ก็ทำให้เขาเข้าใจชัดเจนว่าศิษย์พี่ในโรงเรียนไม่มีใครธรรมดาเลย บนเส้นทางกลับ เขาใช้พลังขั้นห้าและธาตุวายุเร่งความเร็ว ความเร็วก็นับว่าเร็วมากแล้ว เรียกได้ว่าถึงแปดส่วนของความเร็วสูงสุด แต่ก็ยังไม่สามารถแซงคนอื่นหรือไล่ระยะห่างที่เสียไปได้

ส่วนศิษย์คนอื่น ๆ ของโรงเรียนไถ่ถอน เมื่อเห็นถังซานกลับมาเร็วขนาดนี้ ต่างก็ประหลาดใจ เพราะถังซานอายุแค่เก้าขวบเท่านั้น!

มู่อวิ๋นอวี่ยังไม่กลับมา ขณะที่ถังซานกำลังจะกลับห้องไปอาบน้ำและเตรียมใจอดอาหารหนึ่งมื้อ กวนหลงเจียงก็เดินเข้ามา

“วันนี้เป็นวันแรกที่เจ้าเข้าร่วมการฝึก วันนี้ข้าจะไม่ลงโทษเจ้า ไปอาบน้ำแล้วมากินข้าวพร้อมกับทุกคนเถอะ”