ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 42

บทที่ 42 การผสาน

เมื่อร่างกายของตนเองสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้จากการหลอมรวมกับตราประทับสายเลือด เช่นนั้นแล้วในภายหน้าตนเองก็น่าจะได้รับพลังที่คล้ายคลึงกับความแข็งแกร่งของปีศาจหมี ความเร็วของเสือดาววัชระ และความอึดของแรด ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการเพิ่มพูนคุณสมบัติทางร่างกายโดยตรง

ในขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น ถังซานก็เริ่มการหลอมรวมตราประทับทักษะยุทธ์ดวงสุดท้าย ซึ่งสำหรับเขาแล้วนี่คือการหลอมรวมที่สำคัญที่สุด เพราะมันเป็นตราประทับที่ห้า เกินขั้นพลังของเขาไปแล้ว หากสำเร็จก็หมายความว่าการหลอมรวมทักษะยุทธ์ของเขายังไม่ถึงขีดจำกัด ในสภาวะที่สามารถแยกออกได้ การหลอมรวมทักษะยิ่งมากยิ่งดี จะได้พัฒนาตนเองได้รอบด้าน แม้ว่าในภายหน้าจะถึงขีดจำกัดแล้ว เขาก็ยังสามารถเปลี่ยนตราประทับที่มีอยู่เดิมเป็นทักษะยุทธ์ที่ดีกว่าได้

เมื่อเกราะหนักและเนตรเหยี่ยวส่งผลชัดเจนต่อการพัฒนาร่างกายของตน ถังซานก็เริ่มหวังว่าการคาดการณ์ของตนจะผิด เขาหวังว่าจะสามารถหลอมรวมเนตรทิพย์หลิงซีของกวางหลิงซีเข้ามาได้ ดูเหมือนว่าเนตรทิพย์หลิงซีจะช่วยเพิ่มพลังการรับรู้ ซึ่งเป็นความสามารถที่หายากมาก อาจจะมีค่ามากกว่าความสามารถที่เพิ่มพลังต่อสู้โดยตรงเสียอีก

แต่ถังซานก็สมกับเป็นราชันเทพผู้กลับชาติมาเกิด การคาดการณ์ก่อนหน้านี้ของเขาถูกต้อง

เมื่อเขาพยายามจะหลอมรวมเนตรทิพย์หลิงซีเข้าสู่พลังเสวียนเทียน กระแสหมุนวนของพลังเสวียนเทียนก็เกิดความรู้สึกอิ่มตัวอย่างชัดเจน ตราประทับทั้งสี่ภายในต่างเปล่งแสงของตนเอง เมื่อดวงแสงที่แทนเนตรทิพย์หลิงซีเริ่มหลอมรวม ก็รู้สึกถึงแรงผลักดันอย่างรุนแรง บีบอัดออกมา พยายามผลักมันออกไปนอกวง

เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ทุกประการ น่าจะเป็นการที่แต่ละขั้นสามารถหลอมรวมทักษะยุทธ์เพิ่มได้หนึ่งอย่าง ไม่ใช่การหลอมรวมตราประทับได้ไม่จำกัด

ถังซานไม่ได้รู้สึกผิดหวังมากนัก สำหรับเขาแล้ว ความแน่นอนสำคัญที่สุด นี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาต้องการดูดซับความสามารถสามอย่างเพื่อทดลอง เมื่อยืนยันการคาดการณ์ของตนแล้ว ทิศทางการฝึกฝนและพัฒนาในภายหลังก็จะมีทางเลือกของตัวเอง

ไม่เป็นไร ถ้าทำไม่ได้ก็ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป อย่างไรเสียการบำรุงเลี้ยงความสามารถเนตรทิพย์หลิงซีของกวางหลิงซีก็แค่สิ้นเปลืองพลังเสวียนเทียนเล็กน้อย ทำให้การพัฒนาของตนช้าลงนิดหน่อย รอให้ตัดสินใจได้แล้วค่อยดูว่าจะเก็บอันไหน เปลี่ยนอันไหน

ขณะที่เขากำลังจะล้มเลิกการหลอมรวมเนตรทิพย์หลิงซี ทันใดนั้น ถังซานก็รู้สึกว่าในกระแสหมุนวนของพลังเสวียนเทียนของตน ตราประทับหนึ่งในสี่ดวงนั้นสั่นไหวขึ้นมา ตามด้วยแรงดูดที่พุ่งออกมาจากตราประทับนั้นอย่างฉับพลัน

ตราประทับเนตรทิพย์หลิงซีที่เดิมถูกผลักออกก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถูกตราประทับที่แผ่แรงดูดออกมาดูดเข้าไป และค่อย ๆ เริ่มหลอมรวมเข้าด้วยกัน

นี่มัน…

ถังซานใจสั่นสะท้านขึ้นมาทันที ไม่ใช่เพราะความกังวล แต่เป็นเพราะความตื่นเต้น

เขาไม่ได้ไปรบกวนการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นครั้งนี้ แต่รวบรวมสมาธิให้อยู่ในสภาวะที่มีสมาธิที่สุด เฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลงระหว่างตราประทับทั้งสองอย่างเงียบ ๆ

ตราประทับที่ปล่อยแรงดูดออกมาคือทักษะเนตรเหยี่ยวของเหยี่ยวหัวขาวที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในร่างกายของเขา

และในตอนนี้ เนตรเหยี่ยวก็ปล่อยแรงดึงดูดออกมาอย่างชัดเจน ราวกับต้องการดูดกลืนเนตรทิพย์หลิงซีนั้น

แต่การกลืนกินครั้งนี้ดูเหมือนจะมีความยากลำบาก เนตรทิพย์หลิงซีดิ้นรนอย่างรุนแรง ดูเหมือนจะไม่ยอมให้เนตรเหยี่ยวกลืนกิน แต่ความมุ่งมั่นในการกลืนกินของเนตรเหยี่ยวกลับแน่วแน่ ในขณะเดียวกัน ถังซานก็รู้สึกได้ทันทีว่าพลังเสวียนเทียนของตนเริ่มถูกใช้ไปอย่างมหาศาล

น่าสนใจ เนตรเหยี่ยวนี่กำลังดูดซับพลังเสวียนเทียนของข้าเพื่อกลืนกินเนตรทิพย์หลิงซี ดูเหมือนว่าหากแบ่งตามระดับชั้นแล้ว สายเลือดของกวางหลิงซีน่าจะอยู่เหนือเหยี่ยวหัวขาว ดังนั้นตราประทับสายเลือดของเหยี่ยวหัวขาวจึงต้องการพลังเสวียนเทียนมาช่วย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ… พวกมันสามารถหลอมรวมกันได้?

การหลอมรวมไม่ได้เกิดขึ้นกับคมมีดวายุที่แข็งแกร่งกว่า ทั้งดาวคะนองวูบไหวและเกราะหนักก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ มีเพียงเนตรเหยี่ยวเท่านั้น

เนตรเหยี่ยวกับเนตรทิพย์หลิงซี หรือว่าในกรณีที่มีต้นกำเนิดเดียวกัน ตราประทับสายเลือดจะสามารถกลืนกินกันได้? นี่ถือเป็นการกลายพันธุ์หรือการผสมข้ามสายพันธุ์กันแน่?

ถังซานอดไม่ได้ที่จะมีความคิดแปลก ๆ แต่เขาไม่ได้พยายามที่จะแทรกแซงการหลอมรวมและกลืนกินนี้เลย เพียงแค่เฝ้าสังเกตอย่างเงียบ ๆ ปล่อยให้เนตรเหยี่ยวดูดซับพลังเสวียนเทียนมากเท่าที่ต้องการ

ถังซานเพียงแค่เร่งพลังเสวียนเทียนอย่างเงียบ ๆ ฟื้นฟูพลังที่สูญเสียไปของตน

อย่างไรก็ตาม เนตรเหยี่ยวใช้พลังสิ้นเปลืองมากจริง ๆ แม้ว่าถังซานจะมีพลังเสวียนเทียนขั้นที่สี่ ทว่าเพียงชั่วครู่เดียวก็ถูกผลาญพลังไปหนึ่งในสาม แต่เขาก็พบว่าตราประทับเลือดของเนตรทิพย์หลิงซีถูกดึงเข้าไปในตราประทับเนตรเหยี่ยวไปแล้วหนึ่งในสามเช่นกัน

ตราประทับเนตรเหยี่ยวสว่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แม้ระดับขั้นจะไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่ก็สว่างขึ้นอย่างแน่นอน

แต่เดิม เนตรทิพย์หลิงซีมีสีเขียวอมฟ้า ส่วนเนตรเหยี่ยวเป็นตราประทับสายเลือดสีขาว เมื่อทั้งสองผสานรวมกัน ตราประทับเนตรเหยี่ยวก็เปลี่ยนเป็นฟ้าอ่อน และสีฟ้าอ่อนนั้นก็เข้มขึ้นเรื่อย ๆ คล้ายกับตราประทับคมมีดวายุ เพียงแต่สว่างกว่าเท่านั้น

น่าสนใจ มันน่าสนใจจริง ๆ

ความเร็วในการดูดซึมเพิ่มขึ้นตามความแข็งแกร่งของตราประทับเนตรเหยี่ยว เมื่อพลังเสวียนเทียนของถังซานถูกใช้ไปเกือบสองในสาม ตราประทับเนตรทิพย์หลิงซีก็หายไปอย่างสมบูรณ์ หลอมรวมกับเนตรเหยี่ยวกลายเป็นตราประทับสีฟ้า บนพื้นผิวตราประทับมีกระแสสีขาวบาง ๆ ปรากฏขึ้นมา

นี่ไม่ใช่แค่การกลืนกินธรรมดา เนตรเหยี่ยวไม่เพียงแต่เพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเอง แต่ยังได้รับความสามารถบางส่วนของเนตรทิพย์หลิงซีด้วย มิฉะนั้นสีของตราประทับควรจะยังเป็นสีขาว ไม่ใช่เกิดการกลายพันธุ์เช่นนี้

ถังซานฟื้นฟูพลังเสวียนเทียนของตนเองไปพลางครุ่นคิดถึงผลลัพธ์ที่ได้ในคืนนี้ไปพลาง

คืนนี้เป็นการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่จริง ๆ! สิ่งสำคัญที่สุดคือทำให้เขาเข้าใจขีดจำกัดของตราประทับทักษะยุทธ์ของตนเอง รวมถึงการกลืนกินและวิวัฒนาการของทักษะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อหลัง

ถังซานคือราชันเทพผู้กลับชาติมาเกิด แม้โลกนี้จะเป็นโลกใหม่และแปลกสำหรับเขา แต่เพียงแค่ให้เขาค้นพบเส้นทางบางอย่าง เขาก็สามารถค่อย ๆ รับรู้แก่นแท้ของโลกนี้ และใช้ความสามารถพัฒนาตนเองได้

เมื่อเทียบกับการได้รับทักษะยุทธ์ใหม่และความก้าวหน้าของพลังเสวียนเทียน การเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างตราประทับสายเลือดกับพลังเสวียนเทียนของตนเองถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

ด้วยการค้นพบนี้ ทิศทางการฝึกฝนในอนาคตก็ชัดเจนแล้ว และอีกอย่างคือทักษะยุทธ์ที่ถูกประทับไว้ไม่ได้คงที่ตายตัว สามารถแยกออกได้โดยแลกกับระดับขั้นของตราประทับสายเลือด

ในโลกนี้ มีเพียงเขาคนเดียวที่ฝึกฝนพลังเสวียนเทียน ดังนั้นความสามารถเหล่านี้ของเขาจึงมีความเป็นเอกลักษณ์ ด้วยความอ่อนแอในยามนี้ เขาจึงยังไม่ถูกพลังภพภูมิโจมตีโดยตรง ส่วนอนาคตจะเป็นอย่างไร นั่นเป็นปัญหาที่ต้องคำนึงถึงเมื่อบรรลุเทพ

จากทักษะสองอย่างกลายเป็นสี่อย่าง และหนึ่งในนั้นเป็นการผสมผสานตราประทับสายเลือดสองชนิดเข้าด้วยกัน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพลังของถังซานจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเพียงใด

คืนนั้นผ่านไปอย่างสงบ โรงเตี๊ยมเล็ก ๆ ปลอดภัยจนถึงรุ่งเช้า

ไม่มีเสือดาววัชระหรือหมาป่าวายุตามมา นั่นหมายความว่าเหตุการณ์เมื่อวานผ่านพ้นไปด้วยดี ส่วนการประลองท้าชนจะเป็นอย่างไรต่อไป นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่หวังเหยียนเฟิง กุ๋ยกุ่ย และถังซานต้องสนใจ

ยามเช้าตรู่ ฟ้าเพิ่งจะสลัว ถังซานก็ตื่นจากการนั่งสมาธิ นี่เป็นนิสัยการฝึกฝนประจำวันของเขา

เขาเปิดหน้าต่าง จ้องมองแสงสีขาวที่เพิ่งปรากฏขึ้นที่ขอบนภา โคจรพลังเสวียนเทียน ช่วงที่ดวงตะวันเพิ่งขึ้นในยามเช้าตรู่นี้ที่นำพาไอสีม่วงมาด้วยนั้น เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับการฝึกฝนเนตรปีศาจสีม่วงของเขา

แสงสีม่วงจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่ดวงตา ทันใดนั้น ม่านตาของถังซานก็หดตัวลง เขาประหลาดใจที่พบว่าสายตาของตนเองเหมือนถูกขยายขึ้น ขอบฟ้าในชั่วขณะนั้นราวกับถูกดึงเข้ามาใกล้ขึ้น

และในเวลานั้นเอง แสงสีม่วงก็ปรากฏขึ้นที่ขอบนภา นี่แหละคือ… ปราณม่วงบูรพา