ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 231

บทที่ 231 สองจิ้งจอกสวรรค์

ไม่ว่าจะเป็นจางเฮ่าเซวียนหรือซือหรู เพราะอยู่ใกล้ชิด ทั้งสองจึงสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตู๋ไป๋อย่างชัดเจน ในใจก็อดชื่นชมไม่ได้ การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน ความรู้สึกประหลาดนั้น แม้เพียงแค่พลังขั้นห้า กลับทำให้ผู้แข็งแกร่งทั้งสองรู้สึกถึงความว่างเปล่าลอยล่องและกว้างใหญ่ไร้ของเขต

นี่คือความแข็งแกร่งของสายเลือดจิ้งจอกสวรรค์ สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งติดอันดับสามของมหาพิภพภูตปีศาจทั้งหมด!

ถังซานก็ไม่ได้อยู่เฉย เขานั่งขัดสมาธิ รับรู้ถึงพลังจิ้งจอกสวรรค์สถิตร่างที่แผ่ออกมาจากร่างของตู๋ไป๋ในอากาศอย่างเงียบ ๆ ดึงพลังนั้นเข้าสู่ร่างกายตัวเอง เพิ่มระดับขั้นเนตรสวรรค์หยั่งรู้ของตนอย่างเงียบ ๆ อย่างไรเสีย พลังที่แผ่กระจายเหล่านี้หากไม่ดูดซับก็เป็นการสูญเปล่า และไม่ส่งผลกระทบต่อการทะลวงขั้นของตู๋ไป๋

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยาม จางเฮ่าเซวียนก็ออกห่างจากร่างของตู๋ไป๋ สภาพของตู๋ไป๋เริ่มมั่นคงลงแล้ว การทะลวงขั้นเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม ซือหรูก็ปล่อยการปกป้องเช่นกัน ทะเลจิตของตู๋ไป๋เปลี่ยนเป็นมหาสมุทรสีขาวอย่างสมบูรณ์ สายเลือดกับพลังจิตในทะเลจิตได้เชื่อมต่อกันอย่างสมบูรณ์แล้ว เชื่อมสะพานระหว่างสวรรค์และพิภพของทั้งสองฝ่าย ทั้งคู่แปรเปลี่ยนซึ่งกันและกัน หลอมรวมเข้าด้วยกัน และกำลังเริ่มกระบวนการวิวัฒนาการ

ซือหรูเดินมาข้างจางเฮ่าเซวียน กระซิบเบา ๆ ว่า “นี่กำลังจะทะลวงขั้นสำเร็จแล้วใช่หรือไม่? จิ้งจอกสวรรค์สถิตร่างขั้นห้าเชียวนะ! ยอดเยี่ยมจริง ๆ”

จางเฮ่าเซวียนยิ้มตาหยี “ไม่เลว ไม่เลว พวกเรามีความหวังเพิ่มอีกหนึ่งส่วนแล้ว”

ซือหรูกล่าว “เมื่อเขาทะลวงขั้นแล้ว ต้องรายงานใช่หรือไม่?”

จางเฮ่าเซวียนพยักหน้า “แน่นอน รอสักครู่ก่อนค่อยว่ากัน เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ แล้วค่อยกลับมาสลับกับข้า พวกเราจะผลัดกันคุ้มครอง”

ซือหรูมองไปที่ถังซานที่นั่งอยู่ไม่ไกล ถังซานดูเหมือนจะเข้าสู่สภาวะสมาธิ นั่งนิ่งไม่ขยับ “ไม่เรียกให้เขาไปหรือ?”

“ปล่อยให้เขาอยู่ที่นี่เถอะ” จางเฮ่าเซวียนตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ดวงตาของซือหรูเป็นประกาย “เหล่าจาง เจ้าสังเกตหรือไม่ ตั้งแต่เจ้าถังซานเด็กคนนี้มาที่นี่ สำนักของพวกเราก็เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมาย การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้แทบทั้งหมดล้วนเกี่ยวข้องกับเขา อย่างเมื่อครู่ หากไม่ใช่เพราะคำเตือนของเขา ข้าคงปกป้องตู๋ไป๋ผิดวิธีไปแล้ว เด็กคนนี้ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ”

จางเฮ่าเซวียนเหลือบมองเขา “เจ้าอย่าบอกนะว่าอิจฉาที่ข้ามีศิษย์เก่งกาจเช่นนี้? อย่าคิดเลย ข้าไม่มีทางยกให้เจ้าแน่นอน”

“ฮึ! ใครอยากได้กัน ข้าไปล่ะ” ซือหรูกล่าวอย่างไม่พอใจแล้วเดินออกไป

เขาออกจากประตูมายืนอยู่ข้างนอก สูดอากาศบริสุทธิ์ ดวงตาของซือหรูวาบไปด้วยความสงสัย แล้วส่ายหน้าเงียบ ๆ บางทีทั้งหมดนี้อาจเป็นการจัดการขององค์กรตั้งแต่แรก หากถังซานมีความลับ จางเฮ่าเซวียนก็น่าจะรู้อยู่แล้ว เพียงแต่ไม่บอกพวกเขาเท่านั้นเอง

โดยไม่รู้ตัว เหล่าจางก็ถูกโยนความผิดอีกครั้ง

การฝึกฝนครั้งนี้ของตู๋ไป๋ดำเนินไปถึงสามวันสามคืนเต็ม จางเฮ่าเซวียนและซือหรูผลัดกันคุ้มครองเขา ส่วนถังซานก็ฝึกฝนอยู่ในห้องตลอด ดูดซับกลิ่นอายสายเลือดที่แผ่ออกมาอย่างเงียบ ๆ

จนกระทั่งรุ่งเช้าของวันที่สี่ ตู๋ไป๋ที่นั่งขัดสมาธิอยู่นั้น ทั้งร่างจมอยู่ในแสงสีขาวอย่างสมบูรณ์ แสงสีขาวล้อมรอบร่างกายเขา ก่อตัวเป็นรังไหมแสงขนาดใหญ่ และเหนือร่างของเขา หางที่สองของจิ้งจอกขาวก็งอกออกมาอย่างสมบูรณ์ โบกสะบัดเบา ๆ พร้อมกับหางแรก

“ฟู่~~” ลมหายใจยาวถูกพ่นออกมา แสงที่ล้อมรอบรังไหมพลันหดกลับเข้าไปด้านใน ถังซานที่อยู่ในสมาธิเกือบจะลืมตาขึ้นทันที มองไปที่รังไหมแสงนั้น เขาสัมผัสได้ว่าพลังเลือดทั้งหมดที่ตู๋ไป๋แผ่ออกมาพลันหดกลับเข้าไปข้างใน

ร่างในรังไหมแสงก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น

ตู๋ไป๋เปลี่ยนไปแล้ว เส้นผมของเขามีแสงสีเงินจาง ๆ วาววับ รูปร่างชัดเจนว่าสูงโปร่งขึ้นอีกหลายส่วน ใบหน้าก็ยิ่งดูหมดจดหล่อเหลา เด็กชายมีความรู้สึกเปลี่ยนผ่านไปสู่ความเป็นหนุ่มบางส่วนแล้ว

ดวงตาทั้งคู่ของเขาใสกระจ่างอย่างหาที่เปรียบมิได้ โปร่งและมีแสงสีเงินวาววับอยู่ภายใน ทั้งร่างมีกลิ่นอายของความหลุดพ้นจากโลกีย์เพิ่มขึ้นหลายส่วน

แววตาแห่งความสงสัยไหลออกมาจากดวงตาของเขาโดยไม่รู้ตัว มองไปยังถังซานที่อยู่ไม่ไกล

เมื่อเขามองถังซานในชั่วขณะนั้น ความรู้สึกแรกคือความสนิทสนม เป็นความสนิทสนมที่มาจากส่วนลึกของสายเลือด ประดุจความใกล้ชิดที่ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้จะทดแทนได้ ราวกับว่านั่นคือญาติที่เขาไว้วางใจที่สุด

นี่เป็นผลจากกระบวนการวิวัฒนาการของสายเลือด โดยทั่วไปแล้ว เมื่อตระกูลจิ้งจอกสวรรค์ฝึกฝนจนทะลวงขีดจำกัด ผู้ที่ช่วยให้พวกเขาทะลวงขีดจำกัดจะกลายเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิต สายเลือดได้เชื่อมโยงกันในระหว่างกระบวนการทะลวงขีดจำกัด เป็นการเชื่อมโยงที่ใช้พลังโชคชะตาเป็นสะพาน

ถังซานก็สามารถรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของเขาได้โดยไม่รู้ตัว เขาก็เกิดความรู้สึกใกล้ชิดกับตู๋ไป๋มากขึ้น ราวกับว่าสามารถไว้วางใจได้อย่างสมบูรณ์

เทพอสูรสถิตร่างช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ! ยิ่งเทพอสูรสถิตร่างทรงพลังมากเพียงใด ก็ยิ่งมีความน่าอัศจรรย์มากเท่านั้น สายเลือดทั้งหมดที่สามารถให้กำเนิดจักรพรรดิปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ได้ ไม่มีสายเลือดใดที่ธรรมดาเลย แค่จิ้งจอกสวรรค์สถิตร่างขั้นที่ห้า เพียงแค่มองจากความน่าอัศจรรย์ ถังซานถึงกับรู้สึกว่ามันอาจจะอยู่เหนือนกยูงสถิตร่างด้วยซ้ำ หรือไม่เช่นนั้น เหม่ยกงจื่อก็ยังไม่ได้เข้าใจความลึกลับของนกยูงสถิตร่างอย่างสมบูรณ์ อาจมีความลึกลับบางอย่างของนกยูงสถิตร่างที่เขายังไม่รู้

“สำเร็จแล้วหรือ? ข้า… บรรลุขั้นห้าแล้วหรือ?” ตู๋ไป๋ชี้ที่จมูกของตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี

มุมปากของถังซานปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ พยักหน้าเบา ๆ ให้อีกฝ่าย “ขอแสดงความยินดีด้วย ศิษย์พี่ตู๋ไป๋”

“เป็นเจ้าที่ช่วยข้าใช่หรือไม่?” ตู๋ไป๋แทบจะรู้สึกได้โดยสัญชาตญาณ

ถังซานส่ายหน้า กล่าวว่า “ไม่ใช่ เป็นท่านอาจารย์ของข้าและท่านอาจารย์ซือหรูที่คอยปกป้องท่านตลอด ท่านถึงได้ทะลวงขีดจำกัดสำเร็จ”

“อย่างนั้นหรือ? แต่ไม่รู้ว่าทำไม ข้าถึงรู้สึกว่าเป็นฝีมือของเจ้า การทะลวงขีดจำกัดครั้งนี้แตกต่าง ราวกับว่าโลกทั้งใบเปลี่ยนไปหมด”

ถังซานยิ้มตาหยี กล่าวว่า “มันก็แตกต่างจริง ๆ นั่นแหละ ท่านควรจะลองสัมผัสการเปลี่ยนแปลงของโลกนี้ให้มากขึ้น”

ตู๋ไป๋ลุกขึ้นยืน ถังซานก็ลุกขึ้นเช่นกัน ทันใดนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของตู๋ไป๋ก็เข้มข้นขึ้น “ขั้นห้าแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ข้าบรรลุขั้นห้าแล้ว ขั้นห้าแล้ว!!! ยอดเยี่ยมมาก ทุกอย่างแตกต่างไปหมดเลย!”

ถังซานกล่าวว่า “ท่านอย่าเพิ่งรีบดีใจไป ท่านควรจะลองสัมผัสให้มากขึ้น ว่าหลังจากบรรลุขั้นห้า จิ้งจอกสวรรค์สถิตร่างมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไร ดูว่ามีส่วนใดที่ได้รับการปรับปรุงและยกระดับ ทำความเข้าใจให้ดี ข้าก็รู้สึกว่าการทะลวงขีดจำกัดของท่านครั้งนี้ไม่ธรรมดา แตกต่างจากการทะลวงขั้นก่อนหน้านี้ บางที การสัมผัสอย่างลึกซึ้งอาจทำให้ท่านพบกุญแจสู่การทะลวงขีดจำกัดขั้นต่อไป”

“อืม! อืม! ข้าเข้าใจแล้ว แต่ตอนนี้ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว ข้าอยากกินอะไรสักอย่าง ข้ารู้สึกว่าข้าสามารถกินวัวทั้งตัวได้เลย” นิสัยร่าเริงของตู๋ไป๋กลับมาอีกครั้ง

จางเฮ่าเซวียนยืนดูอยู่ข้าง ๆ ตลอด เมื่อได้ยินก็กล่าวว่า “ไปกันเถอะ ไปกินข้าวก่อน และอีกอย่าง เจ้าต้องระวังหน่อย เรื่องการทะลวงขั้นอย่าเพิ่งพูดออกไป ให้เก็บไว้เป็นความลับก่อน”

ถังซานมองการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตู๋ไป๋แล้วยิ้มอย่างขมขื่น พลางกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ เขาคงจะเก็บเป็นความลับได้ยากนะ!” ไม่ต้องพูดถึงนิสัยร่าเริงของศิษย์พี่ตู๋ไป๋แค่การเปลี่ยนแปลงภายนอกก็ยากที่จะปิดบังแล้ว

และจากการเปลี่ยนแปลงของตู๋ไป๋ ถังซานก็ตระหนักได้อย่างกะทันหันว่าความแข็งแกร่งของสายเลือดเทพอสูรสถิตร่างดูเหมือนจะสามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกได้ในระดับหนึ่ง ยิ่งสายเลือดแข็งแกร่งมากเท่าใด การเปลี่ยนแปลงก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น นี่คงเกี่ยวข้องกับการที่ผู้แข็งแกร่งของเผ่าปีศาจมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนรูปลักษณ์ให้ใกล้เคียงกับมนุษย์มากขึ้น

เมื่อนึกถึงเหม่ยกงจื่อเขาก็มีความรู้สึกแปลก ๆ

ตอนที่พบเหม่ยกงจื่อครั้งแรก ความรู้สึกแรกคือนางมีการเปลี่ยนแปลงจากชาติก่อน ทั้งรูปลักษณ์และบุคลิกมีความแตกต่างบางอย่าง แต่โครงร่างโดยรวมยังคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง แต่ช่วงนี้ นางกลับยิ่งเหมือนนางในอดีตมากขึ้นเรื่อย ๆ นี่คงเกี่ยวข้องกับการทะลวงขั้นเจ็ดใช่หรือไม่? ถ้าเช่นนั้น หากในอนาคตบรรลุถึงระดับเทพ นางจะกลับมาเหมือนชาติก่อนทุกประการหรือไม่?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หัวใจของเขาก็ร้อนผ่าวขึ้นมา

ย้อนกลับมาที่ตัวเอง ถ้าข้าฝึกฝนจนกลับมาเป็นเทพอีกครั้ง ข้าก็น่าจะกลับมาเหมือนเดิมได้ใช่หรือไม่? เหมือนกับการเปลี่ยนแปลงของวิญญาณยุทธ์ตื่นขึ้นครั้งที่สองในชาติก่อน อืม ตัวข้าในชาติก่อนก็หล่อเหล่าใช่เล่นเลยนี่นา