ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 168

บทที่ 168 อาวุธลับประเภทกลไกฉบับพัฒนา

ถังซานกล่าวว่า “ก่อนออกเดินทางครั้งนี้ ตอนที่ข้าทำงานอยู่ที่สถาบันเจียหลี่ ข้าได้ยินว่ามีศิษย์ของพวกเขาจะเข้าไปฝึกฝนในเทือกเขาเจียหลี่เช่นกัน ดังนั้นพวกเราอาจจะได้พบกับพวกเขา ศิษย์พี่เฉิงจื่อเมื่อท่านออกไปสำรวจ หากมีโอกาส ช่วยสังเกตดูด้วยว่ามีความเคลื่อนไหวของพวกเขาในบริเวณใกล้เคียงหรือไม่ ถ้ามี พวกเขาอยู่ที่ไหนแน่ จะดีที่สุดถ้าเราสามารถรู้ทิศทางของพวกเขาและรักษาระยะห่างที่เหมาะสม”

“อืม ได้ พวกเขาแข็งแกร่งมากหรือ” เฉิงจื่อเฉิงถามอย่างสนใจ

ถังซานพยักหน้าอย่างจริงจังแล้วตอบว่า “แข็งแกร่งมาก”

สุนัขสิงโตทองมีพลังขั้นแปด นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะรับมือได้ในตอนนี้ แน่นอนว่านี่คือในกรณีที่ไม่นับรวมว่ามีอาจารย์เจ้าเมืองตามหลังพวกเขามา

จากการสนทนาระหว่างสุนัขสิงโตทองกับเหม่ยกงจื่อ ดูเหมือนว่าฝั่งของพวกเขาจะไม่มีอาจารย์ติดตามมาด้วย อย่างไรก็ตาม สุนัขสิงโตทองเองก็มีสายเลือดทองคำ และถ้าการคาดเดาของเขาถูกต้อง เหม่ยกงจื่อยังมีสายเลือดของจักรพรรดิปีศาจ ซึ่งเป็นสายเลือดระดับสูงสุด การรวมตัวกันเช่นนี้ แม้จะเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรขั้นเก้า ก็ย่อมมีพลังในการปกป้องตัวเองได้แน่นอน

อู๋ปิงจี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามว่า “ทำไมเจ้าไม่บอกก่อนที่พวกเราจะออกเดินทาง”

ถังซานตอบว่า “ข้ากลัวว่าท่านอาจารย์จะกังวลมากเกินไป และอาจส่งผลต่อการออกมาฝึกฝนของพวกเรา พวกเรามีศิษย์พี่เฉิงจื่อคอยสอดแนม ถ้ารักษาระยะห่างจากพวกเขาได้ ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรมาก พลังของพวกเราก็ไม่เหมือนเดิมแล้วนะ! ข้ามีของบางอย่างจะมอบให้พวกท่าน”

ขณะที่พูด ถังซานก็หยิบสิ่งของต่าง ๆ ออกมาจากถุงเก็บของของเขา

เมื่อเห็นสิ่งของแปลกตาที่มีสีดำสนิทแต่เปล่งประกายสีทองเล็กน้อย ทุกคนต่างก็รู้สึกประหลาดใจ

สิ่งของเหล่านี้ดูมีประกายวาววับคล้ายอาวุธ แต่เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน

“นี่คือ…” อู๋ปิงจี้มองไปที่ถังซานด้วยความประหลาดใจ

ถังซานอธิบายว่า “นี่คืออาวุธที่ข้าคิดค้นขึ้นร่วมกับท่านอาจารย์เจ้าเมือง ตอนแรกข้าตั้งใจจะทำให้ศิษย์พี่ตู๋ไป๋ เพราะเขาไม่มีพลังต่อสู้โดยตรง แต่ต่อมาข้าคิดว่าไม่ควรลำเอียง จึงทำให้ทุกคน สิ่งเหล่านี้ข้าเรียกว่าอาวุธลับ เหมือนกับเคล็ดอาวุธลับที่ข้าสอนศิษย์พี่ แต่อาวุธลับเหล่านี้เป็นประเภทกลไก ยิงออกไปด้วยกลไกจักรกล ดังนั้นแม้แต่คนธรรมดาก็สามารถใช้ได้ และพลังทำลายล้างก็ไม่ธรรมดาเลย ข้าได้สร้างอาวุธให้แต่ละคนตามลักษณะเฉพาะของพวกท่าน ศิษย์พี่เฉิงจื่อสองชิ้นนี้เป็นของท่าน”

ขณะพูด ถังซานก็ส่งอาวุธลับรูปร่างคล้ายธนูที่มีสายรัดไหล่ยืดหยุ่นให้กับเฉิงจื่อเฉิงพร้อมกับอีกชิ้นหนึ่งที่มีรูปทรงกระบอก

เนื่องจากเวลาจำกัด ถังซานจึงสามารถสร้างอาวุธลับได้จำนวนจำกัด อาวุธลับที่ทรงพลังเป็นพิเศษบางชนิดไม่สามารถสร้างได้ในเวลาอันสั้น ต้องใช้เวลา แม้แต่ตัวเขาเองยังมีใช้ไม่เพียงพอ จะไปแจกจ่ายให้ทุกคนได้อย่างไร

“นี่คืออะไร” เมื่อเห็นสิ่งใหม่ ๆ ทุกคนซึ่งล้วนเป็นคนหนุ่มสาวต่างรู้สึกสนใจอย่างมาก

เฉิงจื่อเฉิงรับอาวุธลับทั้งสองชิ้นมา รู้สึกถึงน้ำหนักที่หนักพอสมควร มีประกายแวววาว และเมื่อสัมผัสแล้ว ให้ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความลึกลับ

ถังซานยิ้มและอธิบายว่า “อันนี้คือเกาทัณฑ์ติดหลัง ท่านสวมมันไว้ที่หลัง เห็นลูกดอกสามดอกนี้ไหม เมื่อท่านต้องการยิง เพียงแค่ก้มศีรษะลง มันจะพุ่งออกจากด้านหลังศีรษะของท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากท่านยิงในขณะที่กำลังบิน พลังทำลายล้างจะมหาศาล ข้อเสียคือมันยิงได้เพียงครั้งเดียว หลังจากยิงแล้วต้องบรรจุใหม่ อาวุธลับเหล่านี้ทั้งหมดสร้างจากทองคำนิล ซึ่งหายากมาก ดังนั้นลูกดอกที่ยิงออกไปต้องเก็บกลับคืนมาให้ได้ ข้าให้ลูกดอกแต่ละคนเพียงสองชุดเท่านั้น ถ้าใช้แล้วทำหายก็จะไม่มีอีก”

“อีกชิ้นหนึ่งคือปลอกแขนเกาทัณฑ์เร้นลับ มีน้ำหนักเบากว่า สวมไว้ที่ข้อมือขวาของท่าน เช่นเดียวกัน เพียงแค่งอข้อมือลง ศรก็จะถูกยิงออกไป มีกลไกที่สามารถกำหนดได้ว่าจะยิงทั้งสามดอกพร้อมกันหรือทีละดอก”

ในขณะที่ถังซานอธิบายวิธีใช้อาวุธลับให้เฉิงจื่อเฉิงฟัง เขาเองก็รู้สึกแปลกใจในใจ ราวกับย้อนกลับไปในชาติก่อนตอนที่เขายังหนุ่ม ในตอนนั้น การก้าวขึ้นสู่ความยิ่งใหญ่ของเขา อาวุธลับมีบทบาทสำคัญมาก

“ก่อนที่ท่านจะใช้อาวุธลับทั้งสองชิ้นนี้ ข้าแนะนำให้ท่านเติมพลังให้มันก่อน การเติมพลังคือการถ่ายเทพลังสายเลือดของท่านเข้าไปในผังเวทบนอาวุธ เพื่อให้มันสะสมพลัง ด้วยวิธีนี้ เมื่อท่านยิง พลังทำลายล้างจะเพิ่มขึ้นมหาศาล พลังสายเลือดที่แตกต่างกันน่าจะมีผลเพิ่มพลังอาวุธลับที่แตกต่างกันด้วย ข้าได้ทดลองมาแล้ว”

ใช่แล้ว ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดระหว่างอาวุธลับที่ถังซานสร้างในครั้งนี้กับอาวุธลับที่เขาสร้างในชาติก่อนคือผังเวท

อาจกล่าวได้ว่านี่คืออาวุธลับฉบับพัฒนา เขาต้องก้าวไปพร้อมกับยุคสมัยด้วย!

ในโลกมหาพิภพโต้วหลัวนั้น หลังจากที่เขาได้บรรลุเป็นเทพมาแล้วหมื่นปี ในมหาพิภพโต้วหลัวก็เริ่มมีอาวุธวิญญาณปรากฏขึ้น สำนักถังที่เขาก่อตั้งขึ้นด้วยมือของตัวเองนั้น ได้ผลักดันการสร้างอาวุธวิญญาณไปสู่จุดสูงสุด อาวุธวิญญาณที่ทรงพลังนั้นถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของอาวุธลับโดยเพิ่มสิ่งที่ซับซ้อนมากมายเข้าไป เช่น แกนกลางของผังเวท แน่นอนว่ายังมีสิ่งที่ทรงพลังกว่านั้นอีก กระทั่งอาวุธวิญญาณที่มีพลังทำลายล้างฟ้าดินก็มีเช่นกัน

แต่ปัญหาก็คือ ถังซานที่กลายเป็นเทพไปแล้วนั้น ไม่ได้ไปเรียนรู้วิธีการสร้างอาวุธวิญญาณเหล่านั้น ดังนั้นเขาจึงมีเพียงแนวคิดเท่านั้น แต่วิธีการสร้างอาวุธวิญญาณอย่างละเอียดนั้น เขาที่เป็นราชันเทพแล้วในตอนนั้นจะรู้ได้อย่างไร?

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรู้เพียงทฤษฎีของอาวุธวิญญาณ อาวุธลับที่เขาสร้างขึ้นในตอนนี้จึงเป็นไปตามทฤษฎี โดยเขาคิดค้นวิธีผสมผสานผังเวทกับอาวุธลับด้วยตัวเอง

ที่สำคัญกว่านั้นคือ ระบบพลังของโลกนี้แตกต่างจากมหาพิภพโต้วหลัวในอดีต ดังนั้นเมื่อสร้างผังเวท จึงต้องปรับให้เข้ากับระบบพลังสายเลือดของโลกนี้ด้วย

อาวุธลับกลไกฉบับพัฒนาที่คิดค้นขึ้นมาด้วยวิธีนี้ จึงมีพลังมากกว่าในชาติก่อนของเขาหลายเท่า พลังสายเลือดที่แตกต่างกันยังสามารถสร้างผลลัพธ์ที่แตกต่างกันได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุด

อู๋ปิงจี้ถามอย่างสงสัยว่า “พลังสายเลือดที่แตกต่างกันให้ผลลัพธ์ต่างกันหมายความว่าอย่างไร?”

ถังซานตอบว่า “พูดง่าย ๆ คือ ถ้าศิษย์พี่เฉิงจื่อเป็นผู้ใช้ โดยใส่พลังสายเลือดของนาง ศรที่ยิงออกไปจะมีลักษณะบางอย่างของอินทรีทองสถิตร่างเช่น ความเร็วพิเศษ และมีคุณสมบัติความคมของอินทรีทองสถิตร่าง ทำให้มีพลังทะลวงที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น หากเป็นศิษย์พี่ใหญ่ที่ใช้ โดยใส่พลังสายเลือดภูตน้ำแข็งสถิตร่างของท่าน ศรที่ท่านยิงออกไปก็จะมีธาตุน้ำแข็งติดไปด้วย”

เฉิงจื่อเฉิงพลิกดูอาวุธลับสองชิ้นในมือ มองผังเวทที่สลักไว้ซึ่งมีแสงราง ๆ ไหลวน แต่มีขนาดเล็กมากด้วยสีหน้าประหลาดใจ แล้วพูดว่า “ยังทำได้อย่างนี้ด้วยหรือ? การวิจัยผังเวทของท่านเจ้าเมืองถึงระดับนี้แล้วหรือ?”

ต้องรู้ว่าในการสอนของโรงเรียนไถ่ถอนก็มีการบรรยายเกี่ยวกับผังเวทเช่นกัน แต่เป็นเพียงความรู้พื้นฐาน อาจารย์ทั้งหลายไม่ได้มีความเข้าใจมากนักเกี่ยวกับผังเวท แต่ไม่คิดว่าจะสามารถทำได้อย่างมหัศจรรย์เช่นนี้

ถังซานหยิบอุปกรณ์สองชิ้นที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ส่งให้ตู๋ไป๋ “นี่สำหรับศิษย์พี่ตู๋ไป๋ เนื่องจากเวลาเร่งรีบ ข้าจึงทำเกาทัณฑ์เทพจูเก่อคู่นี้ให้ท่าน ภายหลังข้าจะช่วยทำอย่างอื่นให้ท่านอีก ติดอาวุธให้ท่านจนถึงฟัน”

ตู๋ไป๋รับเกาทัณฑ์เทพจูเก่อทั้งสองด้วยความตื่นเต้น มันหนักอึ้ง แต่เขาฝึกฝนร่างกายมาตลอด จึงใช้งานได้โดยไม่มีปัญหา

“เกาทัณฑ์เทพจูเก่อนี่ใช้อย่างไร?” เขาถามอย่างสงสัย

ถังซานจึงตอบว่า “ท่านเพียงแค่ใส่พลังสายเลือดเข้าไป แล้วกดไกตรงนี้ก็ใช้ได้แล้ว ถ้าพูดถึงพลังทำลายล้าง ๆ มันเป็นอาวุธที่มีพลังมากที่สุดในบรรดาอาวุธลับเหล่านี้ เกาทัณฑ์เทพจูเก่อแต่ละอันสามารถยิงศรเล็กได้สามสิบหกดอก ข้าก็อยากเห็นเหมือนกันว่าเมื่อเสริมด้วยจิ้งจอกสวรรค์สถิตร่างของท่านแล้ว เกาทัณฑ์เทพจูเก่อจะมีผลอย่างไร ข้าคิดว่าท่านอาจไม่จำเป็นต้องเล็ง การควบคุมพลังโชคชะตาของเนตรจิ้งจอกสวรรค์จะนำพาให้มันเข้าเป้าหมาย แต่จำไว้ว่าให้เล็งไปบ้างก่อนยิง เดี๋ยวข้าจะสอนท่านว่าใช้อย่างไร”

พูดจบ เขาก็แจกอาวุธลับให้ศิษย์พี่ใหญ่อู๋ปิงจี้และกู้หลี่คนละหนึ่งชิ้น ทั้งหมดเป็นปลอกแขนเกาทัณฑ์เร้นลับ