พฤกษาวิญญาณกับสงครามมนุษย์พิฆาตเทพมังกร - ตอนที่ 55 ทรัพยากรภายในมหาวิทยาลัย
ตอนที่ 55 ทรัพยากรภายในมหาวิทยาลัย
หลังจากนั้นหวงเยี่ยก็ยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าป้ายอิเล็กทรอนิกส์ ปลายนิ้วของเขาเลื่อนผ่านแผงควบคุมอย่างชำนาญ ภาพโฮโลแกรมจำนวนมากถูกเปิดขึ้นเรียงซ้อนกันเป็นชั้นๆ ราวกับม่านแสงที่ทับซ้อนอยู่เบื้องหน้า
ข้อมูลนับไม่ถ้วนไหลเวียนไปมาอย่างต่อเนื่อง ประหนึ่งสายน้ำแห่งความรู้ที่ไม่มีวันเหือดแห้ง
สายตาของเขาไล่กวาดอ่านทุกตัวอักษรอย่างตั้งใจ ไม่ปล่อยให้รายละเอียดใดหลุดรอดไปแม้แต่น้อย
ความเงียบภายในห้องถูกแทนที่ด้วยจังหวะลมหายใจที่สม่ำเสมอ
“น่าสนใจแฮะ”
ข้อมูลเกี่ยวกับวิชาขับเคลื่อนพลังระดับต่างๆถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระบบ
แต่ละระดับมีคำอธิบายประกอบอย่างละเอียด ทั้งหลักการใช้งาน เงื่อนไขในการเรียนรู้ รวมถึงข้อจำกัดของผู้ฝึกฝน
หวงเยี่ยเลื่อนภาพโฮโลแกรมไปด้านข้างเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตามองรายการทั้งหมด
《วิชาขับเคลื่อนพลังระดับแรกเริ่ม》
《วิชาขับเคลื่อนพลังระดับต่ำ》
《วิชาขับเคลื่อนพลังระดับกลาง》
《วิชาขับเคลื่อนพลังระดับสูง》
《วิชาขับเคลื่อนพลังระดับราชา》
ลำดับขั้นเหล่านั้นเรียงต่อกันอย่างชัดเจน ชายหนุ่มจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางที่สนใจ
“ถ้านักเรียนคนไหนอยากจะศึกษาร่ำเรียนวิชาพวกนี้ พวกเขาจะต้องมีแต้มคะแนนเพียงพอ..”
ตัวเขาเลื่อนหน้าจออีกครั้ง
ข้อมูลเพิ่มเติมก็ปรากฏขึ้น
“แล้วแต้มคะแนนส่วนใหญ่ก็ได้รับมาจากภารกิจ.. หรือจะเป็นการประลองกับนักเรียนคนอื่นๆเพื่อเดิมพันแต้มคะแนนกัน!”
น้ำเสียงของเขาเรียบง่าย และเต็มไปด้วยความเข้าใจอย่างรวดเร็วต่อระบบที่วางเอาไว้
สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่เพียงสถาบันนักล่ามังกร แต่มันคือสนามคัดกรองที่โหดเหี้ยมในอีกรูปแบบหนึ่ง
ผู้ที่แข็งแกร่งจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ส่วนผู้ที่อ่อนแอก็มีเพียงถูกทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง
สายตาของหวงเยี่ยยังคงสงบนิ่ง ขณะที่เขากวาดมองข้อมูลทั้งหมดอีกครั้งหนึ่งอย่างละเอียด
สำหรับระดับจักรพรรดิและระดับเทพนั้น ไม่มีปรากฏอยู่ในรายการของมหาวิทยาลัยเทพอสูรเลยแม้แต่น้อย แต่ถึงอย่างนั้น การมีอยู่ของวิชาขับเคลื่อนพลังระดับราชาเพียงอย่างเดียว มันก็เพียงพอที่จะทำให้หัวใจของนักล่ามังกรจำนวนมากสั่นสะท้าน
มันคือขีดจำกัดที่คนส่วนใหญ่ยากจะเอื้อมถึง และเป็นจุดหมายที่ใครหลายคนใฝ่ฝัน
หวงเยี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนข้อมูลไปยังหมวดถัดไป
《วิชาการต่อสู้》
ทันทีที่หัวข้อนี้ถูกเปิดออก ภาพโฮโลแกรมจำนวนมหาศาลก็ผุดขึ้นมาราวกับหมู่ดาวที่กระจายอยู่ทั่วท้องฟ้า
รายชื่อวิชาถูกจัดแบ่งตามธาตุและแขนงต่างๆ อย่างเป็นระเบียบ
เขาเลือกเปิดดูรายละเอียดบางส่วน
《วิชาการต่อสู้ระดับกลาง – เกราะหินจักรพสุธา เรียกแท่งหินหนาทึบขึ้นมาห่อหุ้มร่างกาย เสริมพลังป้องกันจนเกินกว่ามนุษย์ปกติ》
คำอธิบายปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน ภาพจำลองแสดงให้เห็นร่างของผู้ใช้ถูกห่อหุ้มด้วยชั้นหินหนาแน่น แข็งแกร่งดั่งป้อมปราการเคลื่อนที่
《วิชาการต่อสู้ระดับกลาง หอกศิลาเพลิง – หินปลายแหลมถูกสร้างขึ้นพร้อมเปลวไฟที่ลุกโชน พุ่งทะลวงเป้าหมายด้วยแรงทำลายที่รุนแรง》
ภาพโฮโลแกรมเผยให้เห็นหอกเพลิงพุ่งแหวกอากาศ ทิ้งร่องรอยความร้อนเอาไว้เบื้องหลัง
《วิชาการต่อสู้ระดับกลาง คลื่นอสูรคราม – มวลน้ำก่อตัวเป็นรูปร่างของอสูร ก่อนจะพุ่งเข้ากลืนกินทุกสิ่งที่ขวางหน้า》
ภาพจำลองแสดงให้เห็นคลื่นน้ำมหึมาที่แปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างสัตว์ร้าย ดวงตาเปล่งประกายเย็นยะเยือก
《วิชาการต่อสู้ระดับกลาง คมกระแสนที – กระแสน้ำถูกอัดแน่นจนกลายเป็นคมมีด เฉือนผ่านร่างของศัตรูอย่างไร้ปรานี》
ทุกวิชาล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และสะท้อนถึงความเข้าใจในเจตจำนงของธาตุนั้นๆอย่างลึกซึ้ง
หวงเยี่ยยังคงเลื่อนข้อมูลต่อไป จนกระทั่งสายตาหยุดลงอีกครั้ง
《วิชาการต่อสู้ระดับสูง มหาสมุทรสาบสูญ》
เพียงแค่ชื่อก็ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูหนักอึ้งขึ้นอย่างประหลาด
คำอธิบายปรากฏขึ้นช้าๆ
สร้างมวลน้ำมหาศาลถาโถม กลืนกินทุกสิ่งในรัศมีอย่างไร้ทางหลบหนี
ภาพโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นทำให้แววตาของหวงเยี่ยหดตัวเล็กน้อย มวลน้ำขนาดมหึมาก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า ก่อนจะถาโถมลงมาราวกับมหาสมุทรทั้งผืนถูกยกขึ้นแล้วทิ้งลงมาในคราวเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างถูกกลืนหายไปโดยไม่มีโอกาสต่อต้าน
“ร้ายกาจเกินไป…”
หวงเยี่ยยังคงจ้องมองภาพนั้น ความทรงจำบางอย่างผุดขึ้นมาในหัวของเขาอย่างชัดเจน
เขาเคยเห็นวิชานี้มาก่อน ไม่ใช่จากการเผชิญหน้าโดยตรง แต่เป็นภาพบันทึกที่ถูกถ่ายทอดเอาไว้
ในภาพนั้น ผู้ใช้วิชาคนหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางสนามรบ
เพียงแค่ยกมือขึ้นมหาสมุทรก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า และในชั่วพริบตาเผ่าพันธุ์มังกรที่แข็งแกร่งก็ถูกกลืนกินไปอย่างสิ้นเชิง
ทุกอย่างถูกกลบหายไปใต้พลังของสายน้ำที่ไร้ขอบเขต
จากนั้นหวงเยี่ยก็เลื่อนข้อมูลต่อไปอย่างไม่รีบร้อน รายชื่อวิชาการต่อสู้รูปแบบต่างๆปรากฏเรียงรายอยู่เบื้องหน้าอย่างเป็นระเบียบ
แบ่งแยกตามระดับพลังและธาตุที่สอดคล้องกับเจตจำนงของผู้ใช้งาน
สายตาของเขาหยุดลงที่หมวดวิชาการต่อสู้ระดับสูง
《วิชาการต่อสู้ระดับสูง ปีกเหินเวหาศักดิ์สิทธิ์ – ก่อปีกลมให้เหินลอยกลางอากาศได้ระยะหนึ่ง》
ภาพจำลองปรากฏขึ้นทันที เงาร่างของผู้ใช้กางแขนออก แสงสว่างค่อยๆรวมตัวกันบริเวณแผ่นหลัง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นปีกลมที่โปร่งแสง โค้งรับกับสรีระอย่างสง่างาม จากนั้นร่างนั้นก็ลอยตัวขึ้นจากพื้น ผงฝุ่นเบื้องล่างกระจายออกเป็นวงกว้าง
《วิชาการต่อสู้ระดับสูง พายุหมอกพรางศึก – ปล่อยลมและหมอกหนาทึบปิดบังสายตาทั้งหมด》
ม่านหมอกสีเทาขาวแผ่กระจายออกจากจุดศูนย์กลาง ลมหมุนวนเป็นเกลียวต่ำ สายตาทุกคู่ภายในพื้นที่นั้นถูกบดบังจนไม่อาจมองเห็นสิ่งใดได้ชัดเจน เสียงฝีเท้าหายไปในความพร่าเลือน เหลือเพียงความสับสนและความหวาดระแวง
《วิชาการต่อสู้ระดับสูง เปลวเพลิงสวรรค์ – ยิงลำแสงไฟสีทองสว่างดั่งแสงอาทิตย์ ทำลายพลังมืด》
ประกายแสงสีทองพุ่งทะลวงออกไปอย่างรวดเร็ว ลำแสงนั้นเจิดจ้าเสียจนภาพรอบข้างถูกกลืนหายไปชั่วขณะ
หมวดของนักล่ามังกรที่ปลุกเจตจำนงธาตุสายฟ้า
《วิชาการต่อสู้ระดับกลาง อัสนีโซ่ตรวน – สร้างโซ่สายฟ้าล่ามศัตรูและช็อตซ้ำอย่างต่อเนื่อง》
โซ่สีฟ้าขาวแตกประกายวิบวับ พุ่งออกไปพันธนาการเป้าหมาย จากนั้นกระแสไฟฟ้าก็ไหลทะลักผ่านเส้นโซ่ไม่หยุดยั้ง
《วิชาการต่อสู้ระดับกลาง หมัดฟ้าผ่า – รวมสายฟ้าไว้ในหมัดเดียว กระแทกลงพร้อมเสียงฟ้าร้อง》
ร่างของผู้ใช้โน้มตัวลง ก่อนจะชกหมัดออกไป แสงอัสนีรวมตัวกันเป็นจุดสว่างเพียงหนึ่งเดียว แล้วระเบิดออกพร้อมเสียงกึกก้อง
ภาพโฮโลแกรมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หวงเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย
หมวดระดับสูงปรากฏต่อ
《วิชาการต่อสู้ระดับสูง ฝนสายฟ้าทมิฬ – เรียกฝนฟ้าที่ทุกหยาดคือสายฟ้าลงมาโจมตีเป็นบริเวณ》
เมฆดำก่อตัวเหนือศีรษะ จากนั้นประกายสายฟ้าจำนวนมหาศาลก็ร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน ทุกหยาดคือแรงทำลายล้าง
《วิชาการต่อสู้ระดับสูง ตาข่ายอัสนีบาต – แผ่ข่ายพลังไฟฟ้าออกบนพื้นเพื่อช็อตศัตรูที่ก้าวเข้ามา》
พื้นดินถูกคลุมด้วยลวดลายแสงสีฟ้า เมื่อใครก้าวล้ำเข้าไป กระแสไฟก็แล่นผ่านในพริบตา
ไม่ว่าจะเป็นวิชารูปแบบใด มันก็ทำให้หัวใจของหวงเยี่ยต้องสั่นสะท้านขึ้นโดยไม่อาจปฏิเสธได้
พลังอำนาจเหล่านี้ล้วนสะท้อนถึงความเข้าใจในธาตุนั้นๆอย่างลึกซึ้ง
แต่แล้วสายตาของเขาก็หยุดลง
“แล้ววิชาการต่อสู้ธาตุพฤกษาละ.. ข้าต้องการเห็นมันว่าแข็งแกร่งแค่ไหน”
ตัวของเขารับรู้ดีว่าเจตจำนงธาตุพฤกษาแตกต่างจากธาตุอื่น
ส่วนใหญ่ไม่เน้นการโจมตีที่รุนแรง หากมุ่งไปทางสนับสนุนและเสริมพลังให้พวกพ้องมากกว่า
ภาพหมวดใหม่ถูกเปิดขึ้น
《วิชาการต่อสู้ระดับกลาง เกราะไม้ศักดิ์สิทธิ์ – เปลือกไม้หนาแปรเป็นเกราะป้องกันร่างกาย》
ลำต้นไม้แตกหน่อขึ้นจากพื้น ก่อนจะแผ่เปลือกหนาเข้าห่อหุ้มผู้ใช้
《วิชาการต่อสู้ระดับกลาง พายุไม้โลหิต – ต้นไม้แปรเปลี่ยนเป็นหอกและคมไม้พุ่งกวาดล้างทุกทิศ》
กิ่งก้านพุ่งออกมาราวกับหอกนับสิบ คมไม้กรีดอากาศด้วยเสียงแหลมคม
《วิชาการต่อสู้ระดับสูง เมล็ดฟื้นชีพ – ฝังเมล็ดแห่งชีวิตลงพื้นเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณและรักษาร่างกายให้พวกพ้องในระยะ》
เมล็ดเล็กๆถูกหย่อนลงดิน จากนั้นแสงสีเขียวอ่อนก็แผ่กระจายเป็นวงกว้าง หล่อเลี้ยงผู้ที่อยู่ภายใน
หวงเยี่ยจ้องมองภาพเหล่านั้น สีหน้าและแววตาของเขาค่อยๆแปรเปลี่ยนไป
“อะไรเนี่ย?!”
เสียงอุทานหลุดออกมาโดยไม่ทันยั้งคิด ก่อนที่คิ้วของเขาจะขมวดเข้าหากันอย่างจงใจ
“วิชาพวกนี้มันไม่ได้ช่วยสนับสนุนราชันย์พงไพรพิฆาตดาราของข้าเลยนี่หว่า?”