พฤกษาวิญญาณกับสงครามมนุษย์พิฆาตเทพมังกร - ตอนที่ 31 สถานบันการฝึกฝนชั้นนำของทวีป

ตอนที่ 31 สถานบันการฝึกฝนชั้นนำของทวีป

หลังจากที่พิธีสำเร็จการศึกษาสิ้นสุดลง

เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องที่เคยกึกก้องค่อยๆจางหายไป เหลือเพียงบรรยากาศอันอ้อยอิ่งที่ยังคงหลงเหลืออยู่ภายในพื้นที่กว้างใหญ่ของสถาบัน นักเรียนแต่ละคนเริ่มแยกย้ายออกจากห้องโถงใหญ่ไปตามเส้นทางของตนเอง

บางกลุ่มเดินออกไปพร้อมเสียงหัวเราะและการหยอกล้อ

บางคนโอบกอดกันแน่นเหมือนต้องการจดจำความรู้สึกนี้เอาไว้ให้นานที่สุด

มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่เลือกจะไปกินเลี้ยงร่วมกันเพื่อเฉลิมฉลองวันสำคัญนี้ โต๊ะอาหารในย่านการค้าของเมืองเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงชนแก้ว และเสียงหัวเราะที่แฝงทั้งความสุขและความเศร้าปะปนกันไป

ขณะที่อีกหลายคนเลือกจะนั่งอยู่ตามมุมเงียบๆของสถาบัน พูดคุยกันด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

พวกเขารับรู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป เส้นทางในฐานะนักล่ามังกรของแต่ละคนจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

บางคนอาจได้เข้าสู่ขั้วอำนาจใหญ่ บางคนอาจเลือกเส้นทางอิสระ บางคนอาจเผชิญอันตรายตั้งแต่ก้าวแรก

ไม่มีใครรู้ว่าครั้งหน้าที่จะได้พบกัน จะเป็นในฐานะใด หรืออาจจะไม่มีโอกาสได้พบกันอีกเลย

หวงเยี่ยเองไม่ได้อยู่ในกลุ่มของผู้ที่ไปเฉลิมฉลอง เขายืนอยู่เพียงครู่เดียว ก่อนจะถูกเรียกตัวไปยังห้องรับรองของอาจารย์ใหญ่เหยี่ยนลี่

ประตูไม้บานใหญ่ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ

ภายในห้องรับรอง บรรยากาศเงียบสงบ แตกต่างจากความคึกคักภายนอกอย่างสิ้นเชิง แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานสูง ทอดเงาอ่อนลงบนพื้นไม้ขัดเงา โต๊ะน้ำชาถูกจัดวางอย่างประณีต กลิ่นชาอ่อนๆ ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ

และในห้องนั้นไม่ได้มีเพียงอาจารย์ใหญ่เท่านั้น สายตาของหวงเยี่ยกวาดมองไปยังบุคคลที่นั่งอยู่

คนแรกคือชายวัยกลางคน ร่างกายกำยำ หน้าตาคมเข้ม ด้านหลังสะพายดาบเล่มใหญ่ที่ดูหนักอึ้งจนแทบจะกดอากาศให้จมลง สีหน้าของเขาเรียบเฉย ทว่ามีแรงกดดันบางอย่างแผ่ออกมาโดยไม่ต้องพยายาม

คนที่สองคือชายหนุ่มรูปร่างผอมเพรียว รอยยิ้มของเขาแฝงความเจ้าเล่ห์ ดวงตาหรี่เล็กน้อยราวกับกำลังมองทะลุความคิดของผู้อื่น เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูเรียบง่าย ทว่าท่วงท่ากลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ส่วนอีกคนหนึ่ง คือหญิงสาวที่ค่อนข้างจะออกไปทางวัยกลางคน นางงดงามอย่างโดดเด่น เส้นผมสีทองตัดสั้นประบ่า ใบหน้าคมชัด แววตาเย้ายวนแฝงความสุขุม รูปร่างอวบอิ่มสมบูรณ์ เสื้อผ้าไหมสีขาวลวดลายตัดทองแนบสนิทกับเรือนกาย ขับเน้นสัดส่วนอย่างชัดเจน

บรรยากาศรอบตัวนางชวนให้ผู้พบเห็นรู้สึกถึงเสน่ห์ที่ยากจะละสายตา

อาจารย์ใหญ่เหยี่ยนลี่หัวเราะออกมาเมื่อเห็นหวงเยี่ยก้าวเข้ามา

“ตัวเอกเรามาแล้ว”

“เข้ามาสิเจ้าชายน้อย!”

“พวกท่านเหล่านี้คืออาจารย์จากสถาบันการฝึกฝนชั้นนำของทวีปทางเหนือ”

“และพวกเขาก็หมายที่จะให้เจ้าเข้าไปฝึกฝนยังขั้วอำนาจของตนเอง”

หวงเยี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย

ทันใดนั้นเอง ชายวัยกลางคนที่สะพายดาบก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว

ดวงตาของเขาเบิกกว้าง พลังวิญญาณอันรุนแรงพลันระเบิดออกจากร่างของเขาโดยไม่ปิดบัง คลื่นพลังที่มองไม่เห็นแผ่กระจายไปทั่วห้องรับรอง โต๊ะน้ำชาสั่นไหว ถ้วยกระเบื้องกระทบกันเกิดเสียง อากาศภายในหนักอึ้งราวกับถูกกดทับด้วยภูเขา

ทว่าหวงเยี่ยยังคงยืนอยู่ที่เดิม

ไม่มีการถอย ไม่มีการขยับ

แม้แต่เปลือกตาก็ไม่สั่นไหว

เขาเพียงเบะปากเล็กน้อย แสดงออกถึงความรู้สึกไม่พอใจมากกว่าจะหวาดกลัว

การตอบสนองเช่นนั้นทำให้ชายวัยกลางคนชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

“ฮ่าฮ่าฮ่า สมแล้วที่เป็นผู้ครอบครองเจตจำนงระดับราชา!”

“กระทั่งแรงกดดันของข้าก็ยังไม่กระทั่งกระพริบตาเลยซักนิด!”

พลังวิญญาณค่อยๆ คลายลง อากาศกลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างช้าๆ

ชายหนุ่มที่มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เอียงศีรษะเล็กน้อย มองหวงเยี่ยด้วยความสนใจที่เพิ่มขึ้น

“น่าสนใจจริงๆ แบบนี้คงไม่ใช่แค่ชื่อเสียงที่ถูกพูดเกินจริง”

หญิงสาวผมทองเองก็ยกมุมปากขึ้น ดวงตาที่เคยสงบนิ่งพลันมีประกายบางอย่างฉายชัดขึ้น

บรรยากาศในห้องรับรองเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากการประเมินธรรมดา กลายเป็นการจับจ้องอย่างจริงจัง

อาจารย์ใหญ่เหยี่ยนลี่ ซึ่งยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสีหน้าเปี่ยมอารมณ์ขัน ยกมือขึ้นลูบคางของตนเอง

“หวงเยี่ย.. เจ้ารู้แล้วไหมละว่าในอาณาเขตของโลกที่กว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ โลกมนุษย์ของเราถูกแบ่งออกเป็นห้าทวีปหลัก”

“ได้แก่ทวีปทางเหนือ ทวีปทางใต้ ทวีปตะวันออก ทวีปตะวันตก แล้วก็ทวีปศูนย์กลาง”

“พวกเราอยู่ในอาณาเขตทางทิศเหนือ เป็นหนึ่งในจุดยุทธศาสตร์สำคัญที่คอยปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์จากไอ้พวกเผ่าพันธุ์มังกรมาเนิ่นนาน”

“โดยที่สถาบันการฝึกฝนชั้นนำของทวีปทางเหนือถูกแบ่งออกได้ห้าแห่ง”

เขายกนิ้วขึ้นนับทีละข้อ

“สถาบันเหนือสวรรค์ มหาวิทยาลัยเทพอสูร มหาวิทยาลัยพยัคฆ์ขาว มหาวิทยาลัยเขี้ยวมังกรสังหาร และสถาบันสงครามโลหิตมังกร”

“แล้วทั้งสามท่านนี้ก็มาจากสถาบันการศึกษาเหล่านั้นทั้งสิ้น!”

เขาหันไปทางชายวัยกลางคนที่สะพายดาบเล่มใหญ่ก่อนเอ่ยแนะนำ

“ท่านซื่อหลงมิ่งที่มีดาบใหญ่นั้นมาจากสถาบันเหนือสวรรค์”

ซื่อหลงมิ่งยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมเข้มจ้องมองหวงเยี่ยอย่างเปิดเผย ไม่ปิดบังความสนใจ

จากนั้นเหยี่ยนลี่หันไปยังหญิงสาวผมสีทอง

“ท่านหญิงเฟิงหลงอินมาจากมหาวิทยาลัยเทพอสูร”

เฟิงหลงอินเอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างสง่างาม รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนริมฝีปาก แววตาของนางลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง

สุดท้ายเขาหันไปยังชายหนุ่มที่มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“และที่กำลังนั่งยิ้มอยู่นี่ก็คือท่านโม่เซียวหมิงแห่งมหาวิทยาลัยพยัคฆ์ขาว”

โม่เซียวหมิงหัวเราะเบาๆ

“ดูเหมือนชื่อเสียงของเจ้าจะดังไกลเกินกว่าที่คิด”

น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย ทว่ามีบางสิ่งซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มนั้น

เหยี่ยนลี่ก้าวถอยเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่อด้วยความภาคภูมิ

“พวกท่านคือนักล่ามังกรระดับหกที่แข็งแกร่งและทรงพลัง มีพลังอำนาจที่น่าสะพรึงนสามารถทำลายล้างอาณาเขตเมืองได้เลยทีเดียว”

คำกล่าวนี้ไม่ได้เกินจริงไปเลยซักนิด เพราะหวงเยี่ยสัมผัสได้ตั้งแต่แรกเห็น แรงกดดันเมื่อครู่เป็นเพียงเศษเสี้ยวของสิ่งที่ซื่อหลงมิ่งครอบครองอยู่จริง และทั้งสามคนตรงหน้าคือผู้ที่ยืนอยู่ในระดับสูงเกินกว่าที่นักล่ามังกรทั่วไปจะเอื้อมถึงได้ง่ายๆ

“เพราะงั้นแล้วเจ้าจะเลือกไปยังสถาบันนักล่ามังกรแห่งไหน ทั้งหมดก็อยู่ที่การตัดสินใจของเจ้าเองแล้วละ”

หวงเยี่ยยืนนิ่งอยู่กลางห้องรับรอง สายตากวาดมองทั้งสามอย่างช้าๆ

โลกมนุษย์ถูกแบ่งออกเป็นห้าทวีป ทวีปเหนือคือด่านหน้าที่ปะทะกับเผ่าพันธุ์มังกรมาเนิ่นนาน

และสถาบันทั้งห้าแห่งคือเสาหลักของขั้วอำนาจในดินแดนนี้

การเลือกเพียงครั้งเดียว อาจกำหนดทิศทางของชีวิตในอนาคต