ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 454 แปดเซียนข้ามทะเล! (1)
ตอนที่ 454 แปดเซียนข้ามทะเล! (1)
มนุษย์เราก็เป็นแบบนี้ เวลาตัวเองซวย ถ้าเห็นคนอื่นซวยตามไปด้วย ต่อให้ความสูญเสียจะมากมายแค่ไหน ในใจก็จะรู้สึกดีขึ้นมาก
ตรงกันข้าม ถ้ามีแค่ตัวเองที่ซวย แต่คนอื่นกลับรอดพ้นอย่างปลอดภัย ผลลัพธ์ที่เดิมทีอาจไม่ได้แย่เท่าไหร่นัก ก็จะดูน่าอนาถขึ้นมาทันทีเมื่อถูกเปรียบเทียบกับคนอื่น
ท่านเจ็ดกำลังมีอารมณ์แบบนั้น
ถ้าหลินจือไป๋ทำลายได้แค่สถิติของเขาคนเดียว แต่ท่านแปดและท่านเก้ายังรักษาความบริสุทธิ์ของสถิติตัวเองไว้ได้ เขาก็คงจะหงุดหงิดว่าทำไมต้องเป็นฉันแค่คนเดียวที่เจ็บตัว?
เป็นเพราะฉันอ่อนแอกว่าพวกเขางั้นเหรอ?
แต่ใครจะนึกว่าอยู่ ๆ หลินจือไป๋จะส่งเพลงใหม่ออกมาอีก
ฝนโปรยปรายขวางทางประหนึ่งเกล็ดหิมะ
เธอที่ร่ำไห้อยู่หนาวไหม
เสื้อกันลมตัวนี้ฉันสวมให้เธอจนมันยับเยินไปหมด
แม้จะถูกย้ายงานก็ไม่กลัว
ไยจึงยังคงคะนึงหา
อุตสาห์ตั้งใจเลือกวันนี้มาขับรถพาเธอไปส่งบ้าน…
เพลง ‘ภูเขาฟูจิ’ นี้คลาสสิกมาก!
ภายใต้การถ่ายทอดของจางซีหยาง เรียกได้ว่ากินใจผู้คนสุด ๆ
ยิ่งท่านเจ็ดฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าคุณภาพของเพลงนี้ไม่ธรรมดา มันสามารถสร้างบาดแผลทางใจให้กับท่านแปดได้อย่างแน่นอน!
ขวางไม่อยู่ ขวางไม่อยู่เลยจริงๆ!
ท่านเจ็ดรู้จักระดับฝีมือของเพื่อนซี้ตัวเองดี!
ท่านแปดไม่มีทางต้านทานเพลง ‘ภูเขาฟูจิ’ นี้ได้ และยิ่งต้านทานเพลง ‘บทเพลงยามค่ำคืนในคืนเดือนเสี้ยว’ ก่อนหน้านี้ไม่ได้เลย
ดูเหมือนว่าการที่เขาและท่านแปดผลัดกันลงมือ จะไปทำให้หลินจือไป๋โกรธเขาเสียแล้ว เพลงใหม่สองเพลงติดกันนี้ถึงได้มีคุณภาพที่โหดจนเกินไป
แค่หยิบเพลงใดเพลงหนึ่งออกมาลำพัง เรียกได้ว่าเป็นผลงานคลาสสิกของภาษาฉีได้เลย!
ที่น่ากลัวที่สุดคือ…
อีกฝ่ายเป็นคนฉินโจว ความเข้าใจในภาษาฉีย่อมสู้เหล่าพวเพลงของฉีโจวไม่ได้แน่นอน!
ในเงื่อนไขที่เสียเปรียบขนาดนี้ แต่ยังทำได้ถึงระดับนี้ มีเพียงคำอธิบายเดียวคือ หลินจือไป๋มีระดับฝีมือที่สูงกว่าเขา และแข็งแกร่งกว่าท่านแปดผู้เย่อหยิ่งคนนั้นเสียอีก!
เห็นได้ชัดว่าท่านแปดก็รับรู้ถึงจุดนี้แล้ว
เพราะในตอนนี้ท่านแปดก็เริ่มฟังเพลง ‘ภูเขาฟูจิ’ เช่นกัน
เสียงจากลำโพงในห้องถ่ายทอดเสียงของจางซีหยาง
โปรดให้อภัยที่ฉันจะไม่ให้ออกไม้
อีกบาดแผลควรจะตกสะเก็ด
กลีบดอกไม้โปรยปรายเต็มสุสานในใจถึงจะน่ากลัว
หากเธอไม่ยอมแต่งกับใครนอกจากฉัน
สุดท้ายพวกเราคงต้องถูกเผาไปด้วยกัน
การรักใครคนหนึ่งไปตลอดชีวิต ย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย…
ภูเขาฟูจิอยู่ที่ทวีปอู๋โจวของบลูสตาร์ แม้ท่านแปดจะไม่เข้าใจว่าทำไมเพลงของหลินจือไป๋เพลงนี้ถึงมีฉากหลังเกี่ยวข้องกับภูเขาฟูจิ แต่ความสามารถในด้านสุนทรียภาพทางดนตรีของเขานั้นอยู่ในระดับท็อปแน่นอน
เพลงนี้เก่งมาก!
พลังของหลินจือไป๋น่าสะพรึงกลัวมาก!
น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก!
มิน่าล่ะเย่จวินจี จตุรเทพแห่งวงการเพลงฉีโจวที่เขาจำได้ว่าเคยเย่อหยิ่งนักหนา แค่ไปฉินโจวกลับมาเที่ยวเดียวก็ถึงกับเสียศูนย์!
อย่าว่าแต่เย่จวินจีเลย ตอนนี้ท่านแปดเองก็เริ่มขาอ่อนแล้ว
ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่รีบเข้าไปขอความช่วยเหลือจากท่านเก้าในกลุ่มแชททันที!
สถิติของท่านเจ็ดโดนหลินจือไป๋ทำลายเขายังพอทนได้ แต่ถ้าสถิติของตัวเองโดนทำลาย ท่านแปดทนไม่ได้จริงๆ!
ไม่ใช่ว่าท่านเจ็ดท่านแปดเป็นพี่น้องจอมปลอมนะ
แตมันเป็นธรรมดาของพี่น้องที่ต้องมีการเปรียบเทียบกันบ้าง จิตวิทยาของพี่น้องส่วนใหญ่น่าจะคล้ายกัน กลัวพี่น้องลำบาก แต่ก็กลัวพี่น้องจะได้ดีกว่าตัวเอง
ส่วนท่านเก้าเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน เมื่อไม่กี่วันก่อนท่านแปดยังตบอกรับประกันดิบดีราวกับว่าถ้าเขาลงมือจะสยบหลินจือไป๋ได้ง่าย ๆ ทำไมพริบตาเดียวถึงคุกเข่าซะงั้น?
อ่อนแอ!
อ่อนแอเกินไปแล้ว!
แถมท่านเจ็ดยังได้ทีขยี้ซ้ำ ‘ฉันยังชอบท่านแปดเวอร์ชันอวดดีก่อนหน้านี้มากกว่านะ ช่วยกลับมาเป็นแบบเดิมหน่อยได้ไหม?’
ท่านแปดไม่รู้ว่าเก็บตัวเงียบไปแล้วหรืออย่างไร ครั้งนี้เขากลับไม่เถียงสักคำ
ส่วนครั้งนี้ท่านเก้าไม่ได้พูดจาถากถางน้องชายทั้งสองคนที่พ่ายแพ้ให้กับหลินจือไป๋
สามารถจัดการท่านเจ็ดและท่านแปดได้ แสดงว่าหลินจือไป๋มีของจริง ๆ ครั้งนี้เขาต้องรับมืออย่างระมัดระวังแล้วละ
เขาไม่ต้องการให้คนนอกมายึดครองแปดตำแหน่งในสิบอันดับแรกของเพลงใหม่ฉีโจวด้วยตัวคนเดียว มันเยอะเกินไป!
ความจริงแค่เจ็ดตำแหน่งท่านเก้าก็ว่าเยอะเกินไปแล้ว!
ในมุมมองของท่านเก้า ถ้าหลินจือไป๋รู้ความหน่อย ยึดแคสักหกเพลงก็พอแล้ว เมื่อนั้นเขาท่านเจ็ดและท่านแปดก็คงไม่ลงมือขวาง ปล่อยให้เขาได้ชื่อ ‘ท่านหก’ ไปจะเป็นไรไป?
จิตใจของท่านเก้าในวงการเพลงฉีโจวตอนนี้เหมือนกับเจ้าป่า เขาจัดลำดับที่นั่งบนภูเขาไว้เรียบร้อยแล้ว มีพี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม ครบถ้วน
หลินจือไป๋เจ้าหนุ่มนี่เก่งจริงๆ!
เพลง ‘บทเพลงยามค่ำคืนในคืนเดือนเสี้ยว’ นั้นคุณภาพสุดยอดมาก!
ท่านเก้าหวังให้เขาเป็นแค่พี่สี่ในวงการเพลงฉีโจวเท่านั้น ใครจะรู้ว่าหลินจือไป๋คนนี้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง หมอนี่ไม่เพียงไม่คิดจะเป็นพี่สี่ แต่ยังเขี่ยพี่สามตกรอบไปแล้ว และตอนนี้กำลังจะลงมือกับพี่รองอีก!
เหอะ กบฏชัด ๆ!
เจ้าหนุ่มนี่อวดดีนัก!
โผล่มาก็จะท้าทายสถิติของฉีโจวฉันเลยเหรอ?
นี่มันไม่ไว้หน้าฉันท่านเก้าเลยใช่ไหม?
เก่งนักใช่ไหม งั้นตำแหน่งเจ้าป่าวงการเพลงฉีโจวนี้ให้นายมาเป็นแทนฉันเลยไหมล่ะ?
ท่านเก้าเปิดลำโพงด้วยท่าทางมาดเข้ม ลองฟังเพลงภาษาฉีของหลินจือไป๋เพลงอื่น ๆ นอกจาก ‘บทเพลงยามค่ำคืนในคืนเดือนเสี้ยว’
ช่วงที่ผ่านมาท่านเก้าเก็บตัวแต่งเพลงใหม่ ไม่ค่อยได้สนใจชาร์ตอันดับประจำฤดูกาลเท่าไหร่นัก ราชาอย่างเขาไม่ค่อยได้มองลงมายังแดนมนุษย์บ่อย ๆ
ช่วงไม่กี่วันนี้ดูเหมือนจะเคยฟังแค่เพลง ‘บทเพลงยามค่ำคืนในคืนเดือนเสี้ยว’ ของหลินจือไป๋เพลงเดียว มันเป็นเพลงคลาสสิกจริงๆ!
แม้แต่เขายังต้องยกนิ้วให้!
แต่เพลงคลาสสิกขนาดนี้ หลินจือไป๋คงเขียนเพลงที่สองออกมาไม่ได้หรอกมั้ง?
ด้วยความคิดนี้ ท่านเก้าจึงเริ่มไล่ฟังเพลงภาษาฉีของหลินจือไป๋ทีละเพลงตามอันดับชาร์ต อย่างน้อยก็ต้องรู้จักคู่ต่อสู้ก่อน
เริ่มจากเพลงที่เพิ่งปล่อยแล้วกัน
ในช่วงท่อนแรกท่านเก้ายังมีสีหน้าที่นิ่งสงบ แต่พอถึงท่อนฮุค
ใครก็มีเพียงสองมือนั้น กอดไว้ก็ยากจะให้เธอครอบครอง
การจะครอบครองต้องรู้จักยอมรับการสูญเสียก่อน
เคยเดินเตร็ดเตร่ตามทางสายหิมะ ไยต้องหลั่งน้ำตาให้เรื่องดี ๆ
ใครจะใช้เพียงความรักมาครอบครองภูเขาฟูจิไว้เป็นส่วนตัว…
ท่านเก้าเริ่มขยับตัวเปลี่ยนท่านั่งด้วยความไม่สบายใจ
ไยไม่สมมติว่าความเศร้าคือเรื่องที่เธอแต่งขึ้นมาในหลอดทดลอง
หาความสกปรกในแววตาไม่เจอ อดีตแข็งตัวประหนึ่งหิน
ทิ้งมันไปตามวาสนาแล้วหนีจากฉันไม่ได้พิเศษอะไรนัก
เดินวนในถนนรอบหนึ่งฉันก็เลือนหายไป…
ท่วงทำนอง!
เนื้อร้องล้วนเป็นระดับสุดยอด!
แววตาของท่านเก้าเริ่มเคร่งเครียดขึ้น เขาสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วกดฟังเพลงที่ชื่อว่า ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ ต่อ
เป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
ฟังเพลงภาษาฉีทั้งหมดของหลินจือไป๋จบ ท่านเก้าก็ตกอยู่ในห้วงความคิดอันยาวนาน
เงียบภายในห้อง
เงียบประดุจความตาย
กลับกลายเป็นในกลุ่มสามผู้ยิ่งใหญ่ ท่านแปดที่กำลังร้อนใจแท็กหาเขา ‘ท่านเก้า พูดอะไรหน่อยสิพี่!’
เฮ้อ…
ท่านเก้าถอนหายใจออกมาอย่างยากลำบาก เปิดช่องแชทพิมพ์แล้วลบอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็ส่งข้อความสั้น ๆ ออกไปเพียงบรรทัดเดียว
‘ฉันจะพยายามขวางไว้ให้แล้วกัน’