นักวิทยาศาสตร์ผู้เกิดใหม่ สู่ตำนานมหาวอร์ล็อก - บทที่ 777

บทที่ 777

แมนเดอร์ฮอว์ค เพลท

“เป็นไปได้ยังไง? เมืองอะลาบาสเตอร์จะมีจอมเวทระดับ 6 ได้ยังไง?” เสียงปฏิเสธดังขึ้นจากฝูงชนที่มืดมิด เจ้าของเสียงนั้นเห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดมาก่อน เพราะเขาคิดว่าตัวเองได้ตรวจสอบประวัติของเมืองอะลาบาสเตอร์อย่างละเอียดแล้วก่อนที่จะบุกเข้ามาอย่างอุกอาจ

อย่างไรก็ตาม ความจริงได้ตบหน้าเขาอย่างจัง

“ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้! ระวังตัวไว้ให้ดี ไอ้แก่สารเลว ผลกรรมเดียวสำหรับผู้ที่ล่วงเกินผลประโยชน์ของเหล่าจอมเวทสายเลือดคือความตาย!” งูโอโรโบรอสตัวมหึมาคำรามด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว มันดูนิ่งสงบราวกับชั่วนิรันดร์ แต่กลับเต็มไปด้วยพลังงานจลน์อันไม่มีที่สิ้นสุด

*ครืน!* เปลือกโลกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ส่งเสียงคำราม แม้แต่ห้วงอวกาศเองก็บิดเบี้ยวและธาตุต่างๆ ถูกผลักออกไป สิ่งเดียวที่รอดพ้นมาได้โดยไม่ได้รับความเสียหายคือเมืองอะลาบาสเตอร์ ซึ่งอยู่ภายใต้การคุ้มครองของโอโรโบรอส

*ฟิ้ว!* เมฆดำแตกออก เผยให้เห็นชายชราในชุดคลุมสีดำ

“เป็นไปไม่ได้! ผู้มีพลังระดับ 6 จะได้รับพลังนี้ได้อย่างไร?” หัวใจของผู้อาวุโสเต็มไปด้วยความเสียใจ หากเขามีโอกาสอีกครั้ง เขาจะไม่เลือกที่จะเป็นศัตรูของตระกูลโอโรโบรอสอย่างเด็ดขาด น่าเสียดายที่เขาไม่มีโอกาสนั้นแล้ว

“จงไปสำนึกผิดในภพภูมิแห่งวิญญาณ!” งูยักษ์กลืนกินผู้อาวุโสอย่างโหดเหี้ยม และเกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง ต้องใช้เวลากว่าสิบนาทีกว่าพื้นดินจะสงบลงอย่างสมบูรณ์

ภาพลวงตาของงูยักษ์ที่ไม่มีที่สิ้นสุดหดตัวลง และด้วยแสงวาบหนึ่งก็รวมเข้ากับร่างของเด็กหนุ่มผมดำและตาสีดำ ลักษณะเหล่านี้เป็นหลักฐานว่าเขาเป็นสายเลือดบริสุทธิ์ของตระกูลโอโรโบรอส

“ท่านอาจารย์!” ลุคก้าและลูคาร์ดกล่าวทักทายตามลำดับ

“อืม” เขาพยักหน้าแล้วหายตัวไปในอากาศ

“กัปตันครับ นี่มันเป็นไปได้เหรอ…” ลูคาร์ดถามลุคก้าด้วยความไม่เชื่อ

“ถ้าฉันจำไม่ผิด อาจารย์คนนั้นน่าจะเป็นบุตรชายของมเหสีองค์แรกของจักรพรรดิโลหิต—อาจารย์ไซร์! เขาสามารถบรรลุระดับ 6 ได้ตั้งแต่อายุเพียงไม่กี่ร้อยปี! สายเลือดของอาจารย์… เฮ้อ…” ลุคก้ามองลูคาร์ดด้วยความกังวล และเขาสามารถเห็นความเหงาแวบหนึ่งในดวงตาของลูคาร์ด

“ตำนานเล่าว่าสายเลือดบริสุทธิ์ของอาจารย์เลย์ลินนั้นมีสองรูปแบบ—รูปแบบแรกคืออนันต์ และรูปแบบที่สองคือโลก! หมายความว่าอาจารย์ท่านนั้นได้รับสืบทอดพลังสายเลือดแห่งอนันต์มาหรือ?” ลูคาร์ดรู้สึกสิ้นหวัง ทั้งเขาและไซร์อายุใกล้เคียงกัน แต่ความสามารถของบุตรชายของเลย์ลินดูเหมือนจะเกินเอื้อม

ลุคก้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตะโกนเรียกความสนใจของเขา “เลิกคิดเรื่องนั้นกันเถอะ รีบพาเชลยทั้งหมดเข้าไปข้างในเถอะ”

“ไม่ต้องห่วงครับ หัวหน้า ไม่ว่าพวกเขาจะสืบทอดสายเลือดอะไรมา มันก็ดีต่อตระกูลทั้งนั้น!” ลูคาร์ดโค้งคำนับเขาด้วยความเคารพอย่างเต็มที่ และเริ่มจัดการฝูงชนในไม่ช้า

เชลยหลายคนถูกไล่ล่าเข้าไปข้างใน ขณะที่เชลยวัยรุ่นผู้เย่อหยิ่งกลับงุนงงและยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการต่อสู้ครั้งนี้สร้างความฮือฮาอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ไซร์ก็บินตรงกลับไปยังใจกลางเมืองทันที

“ป้าเอ็กนิส!” หญิงสูงศักดิ์ผมสวยสง่าคนหนึ่งยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น ภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบของชนชั้นสูง

“ยินดีด้วยนะ ไซร์น้อย!” ดวงตาของเอ็กนิสเต็มไปด้วยความประหลาดใจขณะที่เธออุทาน “เจ้าสามารถเข้าสู่ระดับรุ่งอรุณแห่งการแตกสลายได้โดยตรงเลย สายเลือดของเลย์ลินนั้นพิเศษจริงๆ…”

“นี่ไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจอะไรเลย ท้ายที่สุดแล้ว พี่น้องของฉันก็ทรงพลังไม่แพ้กัน” ไซร์ยิ้มอย่างอ่อนน้อม

“ใช่ พี่น้องของคุณ…” เอ็กนิสยิ้มอย่างใจดี

“ผมยังมีอะไรต้องปรับปรุงอีกเยอะเลยครับ แดเนียลพัฒนาไปไกลกว่าผมมาก!”

“เส้นทางของเขาถูกกำหนดไว้แล้ว สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่ยึดมั่นในเส้นทางนั้นและพัฒนาตัวเองต่อไปเรื่อยๆ ถ้าให้ฉันเปรียบเทียบ ความพยายามของคุณสมควรได้รับการชื่นชมมากกว่านี้แน่นอน…” เอ็กนิสรู้ดีถึงความแตกต่างระหว่างสายเลือดทั้งสองของเลย์ลิน แต่ไม่ว่าจะเป็นสายเลือดใดก็ล้วนน่ากลัวเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้

“ยังไงก็ตาม เบลินดาและโซเฟียกำลังยุ่งอยู่กับเรื่องบางอย่าง คุณอยากเจอพวกเธอไหม?”

ไซร์ปฏิเสธข้อเสนอของเธอ “ไม่จำเป็นหรอก ไม่มีใครกล้าลงมือทำอะไรอีกอย่างน้อยก็ในช่วงนี้ เพราะแผนการของจอมเวทคนนั้นพังไปแล้ว ฉันอยากกลับขึ้นไปบนพื้นผิวและไปเยี่ยมคุณพ่อ”

“อืม… นานแล้วนะที่ฉันไม่ได้เจอหมอนั่น!” เอจนิสพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนักขณะพูดถึงเลย์ลิน และไซร์ก็ได้แต่ยิ้มเยาะกับเรื่องราวในอดีตระหว่างผู้ใหญ่ทั้งสองของเขา

……

ภายในห้องทดลองแห่งหนึ่งในห้วงมิติอันไร้ตัวตน เลย์ลินลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาราวกับจะส่องประกายด้วยสายฟ้าสีดำ

*บzzz! บzzz!* ร่างของเลย์ลินสั่นสะเทือน และชั้นหินก็หลุดร่วงลงมาจากเสื้อผ้าของเขา

[บี๊บ! การวิเคราะห์อุปกรณ์ของโลกแห่งเทพเจ้าเสร็จสมบูรณ์แล้ว! เวลาที่ใช้: 67 ปี 13 เดือน] เสียงของ AIChip เตือนเขาอย่างซื่อสัตย์

‘ผ่านมาแล้วกว่า 60 ปี… รวมทั้งการลบความทรงจำและการเตรียมการทดลอง ก็เกือบ 300 ปีแล้ว…’ ใบหน้าหล่อเหลาของเลย์ลินยังคงเหมือนเดิม ราวกับว่าพลังแห่งกาลเวลาไม่ได้ส่งผลต่อร่างกายของเขาเลย ‘อย่างไรก็ตาม การรอคอยนั้นคุ้มค่าอย่างยิ่ง ผมสามารถรวบรวมข้อมูลที่ต้องการได้สำเร็จ’

เลย์ลินกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก เมื่อเขากลืนเบลเซบับเข้าไป พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่เขาได้รับมานั้นได้ก่อให้เกิดความปั่นป่วนและสับสนวุ่นวายอย่างมากในความทรงจำของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะเบลเซบับเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่แก่ชราและมีชีวิตอยู่มานานนับไม่ถ้วน ความทรงจำของเขามีข้อมูลมากมาย รวมถึงความลับเกี่ยวกับเทพเจ้าหลายองค์ เลย์ลินไม่ต้องการให้มันสูญเปล่า ดังนั้นเขาจึงให้ชิป AI บันทึกทุกสิ่งทุกอย่างไว้ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาใช้เวลานานกว่าจะตื่นขึ้นมา

“อย่างไรก็ตาม ความพยายามทั้งหมดของฉันก็คุ้มค่าแล้ว ในที่สุดฉันก็สามารถเริ่มต้นทำอะไรที่เป็นรูปธรรมได้แล้ว!” เลย์ลินเดินมาถึงประตูมิติด้วยสีหน้าตื่นเต้น

ประตูมิติแห่งนี้ใหญ่โตมโหฬารอย่างหาที่เปรียบมิได้ นอกจากนั้น ยังมีอักษรรูนแปลกประหลาดมากมายอยู่บนนั้น ซึ่งรวมถึงความเข้าใจส่วนตัวของเลย์ลินเกี่ยวกับพลังแห่งกฎเกณฑ์ด้วย

“พระเจ้า!” แสงโบราณแต่เจิดจรัสพุ่งออกมาจากมือของเลย์ลิน ผสานเข้ากับประตูหินขนาดใหญ่

*บzzz! บzzz!* ทั้งห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และยังมีคลื่นพลังงานแปลกๆ เกิดขึ้นในห้องทดลองด้วย ด้วยพลังวิญญาณอันทรงพลังของเขา เลย์ลินเชื่อมต่อกับมิติแห่งดวงดาวทั้งหมดในชั่วพริบตา

ทะเลแห่งดวงดาวอันกว้างใหญ่ไพศาลซึ่งเก่าแก่ราวกับประวัติศาสตร์ได้ถาโถมเข้าสู่พลังวิญญาณของเลย์ลิน ความรู้สึกนี้แตกต่างจากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ของเขาอย่างสิ้นเชิง หากไม่ใช่เพราะพลังวิญญาณระดับเกือบ 7 ของเขา พลังทำลายล้างของภพภูมิแห่งดวงดาวคงจะลบเขาไปจนหมดสิ้นแล้ว

เนบิวลาอันงดงามเหล่านั้นดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงขึ้นลงอย่างต่อเนื่อง บิดเบือนวงแหวนดาวจำนวนมาก ราวกับว่าร่างกายของเลย์ลินเป็นหลุมดำขนาดมหึมาที่กลืนกินทุกสิ่งรอบตัวเขา

“การฉายภาพระยะไกลสุดขีดแบบนี้ ถือเป็นความท้าทายอย่างยิ่งสำหรับพลังวิญญาณของจอมเวท!” เลย์ลินยังคงสงบ พลังวิญญาณของเขาดูเหมือนจะทำลายไม่ได้ เขาจึงนั่งมองกาแล็กซีไหลหายไปเบื้องหน้า ในที่สุด หลังจากที่รู้สึกเหมือนผ่านไปนานนับศตวรรษ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อเขาเกือบจะเห็นจุดสิ้นสุดของแม่น้ำแห่งดวงดาว

“ช่างเป็นความรู้สึกที่พิเศษเหลือเกิน…” ลางสังหรณ์ง่ายๆ ทำให้เลย์ลินถอนหายใจด้วยความตกใจ “โลกแห่งเวทมนตร์และโลกแห่งเทพเจ้าเปรียบเสมือนมหาสมุทรที่อยู่คนละขั้วของกาแล็กซี ไม่น่าแปลกใจเลยที่เหล่าจอมเวทโบราณยังคงผูกพันกับจักรวาลนี้”

แม้จะมีฐานข้อมูลมากมาย แต่เลย์ลินก็ยังคงรู้สึกทึ่งกับทิวทัศน์อันน่าอัศจรรย์ตรงหน้าหลังจากความรู้สึกที่ยากจะบรรยายจางหายไป เบื้องหน้าเขามีผนังผลึกหนาทึบ ส่องประกายระยิบระยับราวกับรังผึ้งที่สร้างอย่างประณีต ในแม่น้ำแห่งดวงดาว มันดูงดงามและไร้ขอบเขต

ภายในกำแพงคริสตัลมีแสงเจิดจ้า แสงแห่งเทพเจ้า!

“อึ๋ย…” ร่างของเลย์ลินสั่นเทา และทันใดนั้นก็มีร่างเงาของตระกูลทาร์แกเรียนปรากฏขึ้น ดวงตาที่เรียวเล็กนั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาและความคุ้นเคย

“โลกแห่งเทพ! พลังกำเนิดโลกของโลกต่างดาวอันทรงพลังเช่นนั้นย่อมมหาศาล… ยังไม่นับกฎแห่งการกลืนกินที่กำเนิดมาจากที่นี่…” เลย์ลินดูสงบอย่างน่าประหลาดใจ แม้ว่าทุกเซลล์ในร่างกายของเขาจะปรารถนาเช่นนั้นก็ตาม ลึกๆ ในใจเขายังคงรักษาความมุ่งมั่นอันเย็นชาเอาไว้

“ระบบกำแพงคริสตัลนี้…” พลังวิญญาณของเลย์ลินโอบล้อมกำแพงคริสตัลขนาดมหึมา สัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่ไม่อาจวัดได้ “จุดสูงสุดของพลังกำเนิดโลก และที่นั่นยังมีจิตสำนึกของเหล่าเทพเจ้าอยู่ด้วย…”

สีหน้าของเลย์ลินยิ่งเคร่งขรึมขึ้นเมื่อเขารู้สึกได้ “มันปฏิเสธทุกสิ่งทุกอย่างจากภายนอกอย่างดื้อรั้น และปิดกั้นการเชื่อมต่อทั้งหมดจากโลกภายนอก มันแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า และไม่ยอมอ่อนข้อเช่นกัน…”

ด้วยการตรวจสอบอย่างง่าย ๆ เลย์ลินก็เข้าใจได้อย่างชัดเจนว่า แม้แต่ผู้สร้างระบบนี้ก็ไม่สามารถทำลายมันได้ เขาค่อนข้างแน่ใจในเรื่องนั้น “มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเจาะระบบแบบนี้ วิธีเดียวคือใช้วิธีของเบลเซบับเพื่อลักลอบเข้าไป…”

“เบลเซบับแค่ต้องออกจากโลกแห่งเทพเจ้าเท่านั้นเอง และเขาก็เป็นคนพื้นเมืองด้วย แต่สำหรับฉันมันจะยากกว่ามาก เป็นเรื่องที่คาดได้อยู่แล้วว่าฉันต้องใช้เวลาจำลองถึง 300 ปีเพื่อหาวิธีผ่านเข้าไปได้อย่างปลอดภัย…”

“แผ่นแมนเดอร์ฮอว์ค!” แสงเสมือนจริงหลายชั้นรวมตัวกันในฝ่ามือของเลย์ลิน ก่อตัวเป็นแผ่นวงกลม

บนแผ่นดิสก์มีลวดลายแปลกประหลาด โดยเฉพาะขอบที่บิ่นขนาดใหญ่ และดูเหมือนว่ามันถูกสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักกัดแทะออกไป

ในความทรงจำของเบลเซบับ นี่คือกุญแจสำคัญในการลอดผ่านระบบกำแพงคริสตัลอย่างลับๆ!

“ระนาบวัตถุหลักในโลกของเทพเจ้าก็มีพลังในการแยกส่วนที่แข็งแกร่งมาก แม้แต่เทพเจ้าก็ยังถ่ายทอดพลังของตนได้ยาก เช่นเดียวกับเบลเซบับที่อยู่ในนรกชั้นที่เก้า…”

เลย์ลินนึกถึงข้อมูลส่วนนี้ที่ชิป AI ได้จัดเรียงไว้