นักวิทยาศาสตร์ผู้เกิดใหม่ สู่ตำนานมหาวอร์ล็อก - บทที่ 745

บทที่ 745

ออลสเนคและทรราช

‘ดูเหมือนจะมีเหตุการณ์วุ่นวายเกิดขึ้นในเมืองศักดิ์สิทธิ์วันนี้’ เลย์ลินเงยหน้ามองท้องฟ้า เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นอย่างน่าตกใจ แต่เขาก็ไม่สนใจและยังคงรดน้ำต้นไม้ในสวนต่อไป

‘ตามแผนของข้า งูเหล่านั้นที่ปนเปื้อนด้วยความตะกละควรจะมาถึงที่นี่แล้ว ดูเหมือนว่ายามจะค้นพบอะไรบางอย่าง’ เลย์ลินพูดอย่างไม่รีบร้อน จดจ่ออยู่กับเรื่องของตนเอง

ในความเป็นจริงแล้ว ด้วยเวลาที่ผ่านไปทั้งหมด ความตะกละได้แพร่กระจายไปทั่วทุ่งงูแล้ว โรคระบาดนี้จะไม่หายไปเว้นแต่ทุ่งงูจะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง นั่นคือความมั่นใจที่เลย์ลินมีต่องานของเขาเอง

ด้วยการผลักดันจากฝั่งของเขา พลังแห่งความตะกละดั้งเดิมบนที่ราบจึงกลายเป็นสิ่งที่หยุดยั้งไม่ได้ งูยักษ์พลังงานสูงจำนวนมหาศาล ผสานกับพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ใช้การกินอาหารเป็นแรงผลักดัน ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่น่าสยดสยองเกินกว่าที่เลย์ลินจะคาดคิด

‘ด้วยความเร็วขนาดนี้ บางทีแม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับ 5 หรือ 6 ก็อาจจะหนีไม่พ้นการปนเปื้อนจากพลังแห่งความตะกละ’ ริมฝีปากของเลย์ลินยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

แม้แต่รังงูระดับ 6 บนที่ราบก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหนีหรือถูกความตะกละตะกลามกลืนกิน และในที่สุดก็ต้องกินผู้อื่นหรือกลายเป็นอาหาร ไม่มีทางออกอื่นใดอีกแล้ว

ส่วนพระนางพญางูนั้น แม้จะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 8 ที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ และเป็นขุนนางผู้ปกครองทวีปลูกเห็บ แต่ราชาแห่งความตะกละอย่างเบลเซบับก็ไม่ใช่คนอ่อนแอเช่นกัน ในฐานะสิ่งมีชีวิตระดับ 8 เช่นเดียวกันและผู้ที่เข้าใจกฎแห่งความตะกละ เขาจึงค้นพบโลกแห่งนรกภูมิและใช้พลังของตนยึดครองที่ราบทั้งหมด

ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว แม้ว่าเบลเซบับจะตัดสินใจยุติสงครามกับแม่ทัพงูก็ตาม เพราะในฐานะผู้รุกราน เขาจะยอมปล่อยดินแดนอันกว้างใหญ่และงดงามในทวีปลูกเห็บไปได้อย่างไร?

ด้วยเหตุนี้ เว้นแต่ว่าพระนางพญางูจะละทิ้งเมืองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดและมอบที่ราบงูให้ ทั้งสองฝ่ายก็จะไม่สามารถตกลงกันได้

หากเธอยอมจำนนและสละที่ราบ ก็เท่ากับเป็นการเชื้อเชิญให้ร่วมปกครองทวีปเฮล ซึ่งเทียบเท่ากับการฆ่าตัวตายอย่างช้าๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้อย่างแน่นอน และคาดการณ์ได้ว่าความขัดแย้งระหว่างพวกเขามีแต่จะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

แผ่นดินสั่นสะเทือน ก้อนกรวดกระเด็นไปทั่วพื้น กลุ่มงูขดตัวเป็นก้อนคล้ายดวงดาวลอยขึ้นเหนือท้องฟ้าของเมืองศักดิ์สิทธิ์

“นั่นคือพระแม่เจ้า! พระแม่ผู้ศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่!” ในขณะนั้น ชาวเมืองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดต่างเริ่มสวดภาวนา เลย์ลินดูเหมือนจะทำเช่นเดียวกัน แต่ภายในใจเขากำลังตั้งรับอย่างสุดกำลัง

*เสียงคำราม* ราวกับแผ่นดินไหวหรือภูเขาไฟระเบิด ความรู้สึกอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งเริ่มแผ่กระจายไปทุกทิศทาง โดยมีรูปปั้นอยู่ตรงกลาง เลย์ลินสัมผัสได้ถึงความโกรธเกรี้ยวอันมหาศาลของพระนางพญางูจากคลื่นแห่งความหวาดกลัวนั้น ส่วนชาวเมืองคนอื่นๆ ทำได้เพียงนอนราบกับพื้นตัวสั่นเทา

‘กฎที่พระนางพญางูทรงเข้าใจ… เป็นกฎแห่งสายเลือด งู หรือการสืบพันธุ์กันแน่?’

เลย์ลินดูเหมือนจะมีปฏิกิริยาเช่นเดียวกับเพื่อนบ้านรอบข้าง และดูเคร่งศาสนากว่าบางคนเสียด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม ภายในใจเขากำลังพยายามสืบหาที่มาของกฎเกณฑ์ของพระนางเจ้าพญานาคผ่านการเปลี่ยนแปลงในจิตสำนึกของพระนาง

‘ดูเหมือนจะเป็นการผสมผสานของหลายๆ อย่าง นอกจากนี้ยังมีร่องรอยของความมืดอยู่ด้วย’ ความรู้ที่น่าทึ่งของเขา ผนวกกับฐานข้อมูลขนาดใหญ่ของชิป AI ทำให้เลย์ลินสามารถระบุถึงกฎเหล่านี้ได้ในระดับหนึ่ง

‘แม่ทัพงูนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ไม่เพียงแต่เธอจะเข้าใจกฎหลายข้อเท่านั้น แต่เธอยังเริ่มพัฒนาความเข้าใจในกฎเหล่านั้นและหลอมรวมเข้ากับกฎแห่งเงามืดเพื่อสร้างกฎใหม่ขึ้นมาอีกด้วย…’

ระดับขั้นที่ 8 ย่อมเหนือกว่าระดับขั้นที่ 7 อย่างแน่นอน เพราะในระดับขั้นที่ 7 นั้นเข้าใจกฎเพียงข้อเดียวเท่านั้น จากคลื่นลูกนี้ เลย์ลินได้สืบหาเส้นทางที่เธออาจจะเคยเดินมา

‘จอมเวทระดับ 7 ต้องควบคุมพลังของกฎเพียงข้อเดียว แต่เพื่อที่จะควบคุมกฎหลายข้อได้ จอมเวทระดับ 8 ต้องพยายามกลั่นกรองพวกมัน?’ เลย์ลินลูบคาง ‘แล้วจอมเวทระดับ 9 ล่ะ? ระดับที่ทรงพลังที่สุดในตำนาน? หมายความว่าต้องรวบรวมกฎทั้งหมดไว้ในร่างเดียวและพยายามสร้างสิ่งที่ทรงพลังกว่าเดิมใช่ไหม?’

ความเข้าใจที่ไม่ชัดเจนเริ่มผุดขึ้นในใจของเลย์ลิน เส้นทางของพระนางเจ้าพญานาคอาจผิดพลาด แต่การกระทำของพระนางก็ยังให้ความรู้แจ้งแก่เลย์ลินผู้ซึ่งกำลังเดินไปโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย

‘เราพักเรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะ พระนางพญางูคงค้นพบการปนเปื้อนจากพลังแห่งความตะกละแล้ว แต่ข้าก็ยังไม่รู้ว่าเบลเซบับจะตอบสนองอย่างไร’ เลย์ลินเฝ้ามองการต่อสู้จากในเงามืด

“ข้าคือแม่งูผู้เป็นต้นกำเนิดของสายเลือดงูทั้งปวง” ฝูงงูคลายตัวออก เผยให้เห็นใบหน้าอันงดงามของแม่งูทุกสายพันธุ์ เส้นผมแต่ละเส้นแสดงถึงพลังมหาศาลที่ทำให้บรรยากาศบิดเบี้ยว

ขณะที่เลย์ลินกำลังส่งสารเจตจำนงของเธอ เธอก็รู้สึกได้อย่างฉับพลันว่าพระนางพญางูได้ส่งพลังตรวจสอบที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมออกมา

‘ดูเหมือนว่าเธอยังไม่ยอมแพ้ที่จะตามหาฉัน หรือว่าเธอเดาออกแล้วว่าฉันเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้? แต่ถึงแม้เธอจะรู้แล้ว เธอจะทำอะไรได้ล่ะ?’ เลย์ลินหัวเราะคิกคัก

ตอนนี้เขาใช้แผนการที่เห็นได้ชัดเจนแล้ว โดยใช้โลกแห่งนรกภูมิและทุ่งงูเป็นเหยื่อล่อ เลย์ลินได้ดึงดูดเบลเซบับมา และตราบใดที่เบลเซบับยังมีความปรารถนาที่จะยึดครองโลกนี้ เขาก็จะไม่มีวันยอมตกลงกับราชินีงูได้

ก่อนหน้านี้เบลเซบับเคยประสบความสูญเสียครั้งใหญ่จากฝีมือของเลย์ลิน และไม่มีอะไรจะเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงนี้ได้ แม้ว่าพวกเขาจะมีศัตรูร่วมกันคือพระนางพญางูก็ตาม

ในสายตาของพวกเขา เลย์ลินเป็นเพียงแมลงตัวเล็กๆ ที่สามารถบีบให้ตายได้ง่ายๆ ทำไมพวกเขาถึงต้องหยุดความขัดแย้งเพื่อร่วมมือกันโจมตีเขาด้วยล่ะ?

นี่คือความเป็นจริง ตราบใดที่มีผู้ชนะ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็ไม่มีปัญหาในการจัดการกับเลย์ลินในภายหลัง สถานการณ์นี้ทำให้เลย์ลินมีเวลามากพอที่จะรับมือกับสถานการณ์ดังกล่าวได้

“ชำระล้าง!” ดวงตาของพระนางพญานาคเปี่ยมด้วยความเมตตาและสงสาร ขณะที่พระนางกางพระหัตถ์ออก แสงสีทองศักดิ์สิทธิ์สาดส่องลงมาทุกทิศทุกทาง โดยมีนครศักดิ์สิทธิ์เป็นศูนย์กลาง

ของเหลวสีแดงเข้มบางส่วนถูกขับไล่ออกจากราก แหล่งน้ำ และแม้กระทั่งรูขุมขนของงูยักษ์บางตัว จากนั้นก็ถูกทำให้เป็นกลางโดยรังสีสีทอง กลายเป็นหยดน้ำบริสุทธิ์

‘แม่ทัพงูแห่งโลกแห่งเงามืดมีความรู้เกี่ยวกับคาถาชำระล้างประเภทแสงเช่นนี้หรือ? สมกับเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่ผ่านพ้นสงครามโบราณมาแล้ว เธอนั้นไร้จุดอ่อน…’ ม่านตาของเลย์ลินหดเล็กลงขณะที่ชิป AI บันทึกข้อมูล พยายามจำลองขีดจำกัดพลังของเธอ

แม้ว่าชิป AI จะไม่สามารถบอกได้อย่างแน่ชัดว่าสิ่งมีชีวิตอย่างราชินีงูมีอำนาจมากแค่ไหน แต่การมีแนวคิดคร่าวๆ ก็ยังเป็นประโยชน์สำหรับเลย์ลินอยู่ดี

ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์สีทอง พื้นที่รอบเมืองศักดิ์สิทธิ์ได้รับการชำระล้างอย่างสมบูรณ์ พื้นที่นั้นขยายออกไปจนถึงส่วนลึกของที่ราบงู

เมื่อเห็นฉากที่ควรจะเป็นเรื่องน่ากังวล ดวงตาของเลย์ลินกลับเป็นประกายด้วยความยินดี “น่าเสียดาย หากฉันเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เพียงคนเดียว การชำระล้างเพียงไม่กี่ขั้นตอนโดยพระนางพญางูคงจะช่วยทุ่งงูไว้ได้ แต่ยังมีคนอื่นที่กุมอำนาจแห่งความตะกละอยู่ด้วย”

ในขณะนี้เอง เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้นพร้อมกับเสียงดังสนั่น!

ของเหลวสีแดงเข้มปนเปื้อนปริมาณมากที่ควรจะหายไปแล้วเริ่มเดือดพล่าน ละอองแสงสีแดงรวมตัวกันและก่อตัวเป็นลูกบอลแสงสีแดงขนาดใหญ่พุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศราวกับดวงจันทร์สีเลือด

“ขอคารวะแด่นายท่านเบลเซบับ! ท่านคือราชาแห่งความตะกละ ผู้ปกครองบุตรแห่งพลังดั้งเดิม ผู้เป็นเจ้าเหนือทุกสิ่งในโลกนี้” เสียงสรรเสริญอันก้องกังวานที่แฝงไปด้วยความบ้าคลั่งเริ่มดังก้องไปทั่วเมืองศักดิ์สิทธิ์ กระทบกับแสงศักดิ์สิทธิ์ของพระนางพญางู

“ความรู้สึกนี้… เจ้าคือ…” เสียงเดือดดาลของแม่ทัพงูดังมาจากแสงศักดิ์สิทธิ์ ก่อนจะถูกกลบด้วยสายฟ้าสีแดงฉานจำนวนมหาศาล

สายฟ้าสีแดงฉานดูเหมือนเส้นยาวที่เต้นระบำอยู่ในอากาศ ฉีกกระชากและเผยให้เห็นรอยแยกมิติขนาดมหึมาที่น่าหวาดกลัว

มือสองข้างที่มีพังผืดเชื่อมติดกันและแต่ละข้างมีเจ็ดนิ้วกดลงไปที่ด้านข้างของรอยแยก ทำให้มันคำรามขณะที่มันขยายตัว ดูเหมือนจะมีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ที่ปลายอีกด้านของรอยแยกมิติพยายามที่จะแทรกตัวเข้าไป

“ฮ่า เบลเซบับ! ทนไม่ไหวแล้วเหรอ? ก็ไม่แปลกหรอก ที่ที่เจตจำนงของโลกวุ่นวายแบบนี้ คงเป็นสวรรค์ของเจ้าสินะ”

เลย์ลินหัวเราะราวกับว่าตนเองได้เปรียบ ด้วยความเย้ายวนใจของโลกอันกว้างใหญ่ที่ไร้เจตจำนง เบลเซบับจึงตัดสินใจเสี่ยง แม้ว่านี่จะไม่ใช่ร่างที่แท้จริงของเขา แต่มันก็เป็นอย่างน้อยก็เป็นร่างโคลนที่มีพละกำลัง 50% ของร่างที่แท้จริง สำหรับเบลเซบับแล้ว หากเขาทำไม่สำเร็จ ร่างหลักของเขาอาจได้รับบาดเจ็บสาหัสและเข้าสู่ภาวะหลับลึก หรืออาจถึงตายได้ ซึ่งทำให้เจตนาของเขาชัดเจนขึ้น

“เจ้ากล้าล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขตของข้าหรือ? เจ้าให้ความสำคัญกับสนธิสัญญาพันธมิตรที่ทำกันมาตั้งแต่สมัยโบราณกาลบ้างหรือ?” ถ้าเบลเซบับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น พระนางพญางูก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น เพราะใครๆ ก็คงอารมณ์เสียถ้ากำลังพักผ่อนอยู่ที่บ้านแล้วมีคนอื่นมาบุกรุกโดยไม่ได้รับอนุญาต

ขณะที่พระนางพญางูทรงยิงคำถามออกไป แสงศักดิ์สิทธิ์สีทองก็ดูเหมือนจะแปรสภาพไป ชั้นแห่งความมืดปรากฏขึ้นราวกับใยแมงมุมขนาดใหญ่ แผ่ขยายและซ้อนทับกันหลายชั้น ขับไล่สายฟ้าสีแดงฉานออกจากเมืองศักดิ์สิทธิ์

หลังจากถูกท้าทายจากผู้ที่มียศเดียวกัน พระพันปีงูได้แสดงให้เห็นถึงพละกำลังที่แท้จริงของพระองค์ในที่สุด