ทำลายวิถีสวรรค์ รังสรรค์ทางตนเอง - บทที่ 370 'กระดาษเปล่า' แผ่นนั้น
“เป็นอย่างไร? อารยธรรมมนุษย์ของเราขอเพียงหนึ่งในห้าส่วนของออโรรา ไม่มากเกินไปใช่ไหม?”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดกู่หลี่พูดด้วยน้ำเสียงสงบ แต่พลังของผู้แข็งแกร่งสูงสุดอีกแปดสายที่แผ่กระจายไปในกาลเวลาและอวกาศที่บิดเบี้ยวนั้นไม่ได้ปิดบัง
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดกว่าสิบคนอื่นๆ มองหน้ากัน เบื้องหลังพวกเขาก็มีสิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดคนอื่นๆ เช่นกัน แต่พลังการต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเก้าคนของอารยธรรมมนุษย์นั้นยากที่จะรับมือจริงๆ
“เอาเถอะ”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่มีเขาเดียวก็ยอมในที่สุด ไม่มีทาง หากไม่ให้อาหารอารยธรรมมนุษย์ก่อน การแบ่งส่วนที่เหลือก็ไม่สามารถทำได้
วูบ
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดกู่หลี่ยื่นมือออกไปรับออโรราหนึ่งในห้าส่วนทันที จากนั้นก็หายไปจากกาลเวลาและอวกาศนี้
หลังจากผู้แข็งแกร่งสูงสุดกู่หลี่จากไป พลังของผู้แข็งแกร่งสูงสุดแปดคนของอารยธรรมมนุษย์ก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว
“เผ่าพันธุ์ปีกสวรรค์ของเราก็สูญเสียอย่างหนักเช่นกัน…”
บรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์ปีกสวรรค์พูดขึ้นอย่างช้าๆ ต้องการทำตามการกระทำของอารยธรรมมนุษย์เมื่อครู่นี้ แบ่งส่วนของออโรราไปก่อน
ดินแดนของอารยธรรมมนุษย์ จิตสำนึกของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเก้าคนสื่อสารกันอย่างรวดเร็ว
“ในออโรรานี้ มีพลังแห่งคำสาปแช่งแห่งเหตุและผลที่ลึกซึ้ง ก่อนที่จะถูกหลอมเป็นอาวุธระดับสุดยอด สามารถให้ผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์เหล่านั้นเข้าใจได้”
“ถูกต้อง กฎแห่งเหตุและผล แม้ว่าไม่ใช่กฎหลัก แต่เป็นกฎที่ลึกลับและพิเศษที่สุด ยิ่งเข้าใจกฎแห่งเหตุและผลมากเท่าไหร่ ย่อมมีแต่ประโยชน์ ไม่มีโทษ”
“งั้นข้าจะแปรสภาพออโรรานี้ก่อน”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเก้าคนตัดสินใจเกี่ยวกับการใช้ออโรราอย่างรวดเร็ว หลอมเป็นอาวุธระดับสุดยอด แต่ก่อนที่จะหลอม สามารถให้ผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์ของอารยธรรมมนุษย์สัมผัสกับพลังของออโรราในระยะใกล้ได้
โลกส่วนตัวของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉิน
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินนั่งอยู่บนบัลลังก์ ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ไม่นาน ร่างของหลินหยวนก็ปรากฏขึ้น
“ท่านผู้แข็งแกร่งสูงสุด”
หลินหยวนโค้งคำนับเล็กน้อย
ยิ่งฝึกฝน หลินหยวนก็ยิ่งรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของผู้แข็งแกร่งสูงสุด ความยิ่งใหญ่นี้ ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ด้านความแข็งแกร่ง สาระสำคัญของชีวิตของพวกเขา ขอบเขตที่พวกเขาอยู่ ล้วนเป็นสิ่งที่ชีวิตในแม่น้ำแห่งกาลเวลาไม่สามารถมองเห็นได้
“อืม”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินมองไปที่หลินหยวน มีรอยยิ้มบนใบหน้า
“ช่วงนี้ฝึกฝนเป็นอย่างไร? เจอปัญหาอะไรหรือไม่?”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินเป็นห่วงหลินหยวนมาก เพราะในสายตาของเขา หลินหยวนคือผู้แข็งแกร่งของอารยธรรมมนุษย์ในยุคนี้ ที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตสูงสุด หากอารยธรรมมนุษย์สามารถให้กำเนิดผู้แข็งแกร่งสูงสุดคนที่ 10 ได้ แรงกดดันที่พวกเขารับอยู่ปกติย่อมลดลงมาก
“ยังดีอยู่ครับ”
หลินหยวนพยักหน้า
แค่ยังดีอยู่เหรอ?
50 ปีก่อน หลินหยวนเพิ่งเข้าใจกฎการหลอมรวมระหว่างกฎหลักเพียง 2 กฎ แต่ตอนนี้ หลินหยวนเชี่ยวชาญกฎการหลอมรวมระหว่างกฎหลักมากถึง 6 กฎ ในบรรดากฎเหล่านี้ กฎแห่งวัฏจักรชีวิตและความตายยังไปถึงระดับ 2 แล้ว กฎแห่งการทำลายล้างครั้งใหญ่ก็ใกล้จะถึงระดับ 2 แล้ว เช่นกัน
ความสำเร็จที่ผู้แข็งแกร่งระดับ 10 ทั่วไปใช้เวลาหลายสิบล้านปีจึงจะบรรลุ หลินหยวนใช้เวลาเพียง 50 ปีก็ทำได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนอกจากการเข้าใจกฎการหลอมรวมแล้ว หลินหยวนยังมีความก้าวหน้าอย่างมากในกฎแห่งมิติ กฎแห่งเวลา และทักษะลับป้องกันสายเลือด 3 ชนิดของสายเลือดเซียนฮวง
“แค่นั้นก็ดีแล้ว”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินไม่ได้ถามมาก เส้นทางการพัฒนาเป็นเรื่องส่วนตัวมาก ด้วยพรสวรรค์และความสามารถของหลินหยวน ได้ก้าวเดินบนเส้นทางของตัวเองแล้ว หากเขาเข้าไปแทรกแซงอย่างรุนแรง ย่อมไม่ใช่เรื่องดี ตอนนี้ สิ่งที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินทำได้คือ กำจัดความกังวลทั้งหมดของหลินหยวนให้มากที่สุด
“อีกสักพัก จะมีโอกาสเข้าใจแก่นแท้ของออโรรา ข้าจะให้เจ้าไป”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพูดตรงๆ
“แก่นแท้ของออโรรา? นั่นคือออโรราที่ทำลายสมรภูมิรบต่างเผ่าพันธุ์ขนาดใหญ่ หมายเลข A076?”
ดวงตาของหลินหยวนเป็นประกาย ถามทันที
“ถูกต้อง”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพยักหน้า เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบัง
“หลังจากที่อารยธรรมมนุษย์ของเราและผู้แข็งแกร่งสูงสุดต่างเผ่าพันธุ์ปรึกษาหารือกัน ในที่สุดก็ได้รับออโรราทั้งหมดหนึ่งในห้าส่วน”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินอธิบายอย่างย่อๆ
“ปรึกษาหารือ? หนึ่งในห้าส่วน?”
หลินหยวนกระพริบตา ระหว่างเผ่าพันธุ์สูงสุด มักจะให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่ง ปรึกษาหารือ? ปรึกษาอะไร? และหนึ่งในห้าส่วน? ตามที่หลินหยวนรู้ ผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่เข้าร่วมในการสกัดกั้นออโรรานั้นมีมากกว่าสิบคน ยังไม่รวมผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่ต้องการส่วนแบ่งในภายหลัง อารยธรรมมนุษย์ได้รับหนึ่งในห้าส่วนโดยตรง เผด็จการอะไรเช่นนี้
“ท่านผู้แข็งแกร่งสูงสุด ออโรรานี้มาจากที่ไหนครับ?”
หลินหยวนถาม เขารู้ว่าออโรรานั้นมาจากนอกรอยแยกมิติถาวร นั่นคือความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล แต่มาจากที่ไหน และทำไมจึงมีสิ่งมีชีวิตอย่าง ‘ออโรรา’ เกิดขึ้น หลินหยวนไม่เข้าใจ
“ออโรรานี้ น่าจะมาจาก ‘ซากปรักหักพังไท่หยวน’”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด
“ซากปรักหักพังไท่หยวน?”
หลินหยวนตกตะลึงเล็กน้อย
“ถูกต้อง ในขอบเขตของความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลที่สำรวจได้ในปัจจุบัน ซากปรักหักพังไท่หยวนจัดเป็นหนึ่งในเก้าดินแดนอันตราย”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินกล่าว หลินหยวนฟังอย่างตั้งใจ สิ่งที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพูดนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภายในจักรวาลแล้ว
“ซากปรักหักพังไท่หยวนอันตรายมากเหรอครับ?”
หลินหยวนสังเกตเห็นว่าผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินใช้คำว่า ‘ดินแดนอันตราย’ เพื่ออธิบายซากปรักหักพังไท่หยวน
“แน่นอนว่าอันตราย อันตรายมาก แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับ 12 หากประมาท มีโอกาศติดอยู่ในซากปรักหักพังไท่หยวนได้”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินกล่าว ยิ่งไปกว่านั้น อันตรายของซากปรักหักพังไท่หยวนไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภายในซากปรักหักพัง บางครั้งสิ่งของต้องห้ามต่างๆ ที่พุ่งออกมาจากส่วนลึกของซากปรักหักพัง สิ่งของต้องห้ามเหล่านี้มีอิทธิพลมากน้อยต่างกัน ไม่อาจคาดเดาได้
“ในจักรวาล สิ่งมีชีวิตระดับ 12 นั้นอยู่ยงคงกระพัน อย่างมากก็แค่บาดเจ็บสาหัส”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพูดด้วยน้ำเสียงที่สับสน
“แต่นอกจักรวาล ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล สิ่งมีชีวิตระดับ 12 ก็ยังมีโอกาสเสียชีวิตได้”
หลินหยวนพยักหน้า ร้อยหรือสองร้อยปีก่อน ศพของผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่ลอยเข้ามาจากนอกจักรวาลทำให้หลินหยวนตระหนักว่าผู้แข็งแกร่งสูงสุดก็สามารถตายได้ ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเพียงแค่หลุดพ้นจากแม่น้ำแห่งกาลเวลา ไม่มีขีดจำกัดอายุขัย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ตาย
“แน่นอนว่า ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลมีอันตราย แน่นอนว่าต้องมีโอกาสเช่นกัน สิ่งมีชีวิตระดับ 12 หากต้องการก้าวไปอีกระดับ เปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ มีเพียงโอกาสเล็กน้อยที่จะสำเร็จได้ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินกล่าว
“สิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ?”
ความคิดของหลินหยวนแผ่ขยายออกไป
สิ่งมีชีวิตระดับ 9 ถูกเรียกว่าชีวิตหลายมิติ จากสิ่งมีชีวิตระดับ 9 ถึงระดับ 11 ล้วนเป็นการเปลี่ยนแปลงจากชีวิตหลายมิติเป็นชีวิตแห่งกาลเวลา จนกระทั่งก้าวเข้าสู่ระดับ 12 สิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 นั้นแทบจะนับว่าเป็นชีวิตแห่งกาลเวลาครึ่งหนึ่งแล้ว พวกเขาครอบครองอดีตและปัจจุบัน เดินอยู่ ‘ริมฝั่ง’ ของแม่น้ำแห่งกาลเวลา
แต่สิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดยังคงมีเป้าหมาย นั่นคือการเปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ กล่าวโดยย่อ เป้าหมายของสิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 คือการพยายามครอบครองอนาคต มีเพียงชีวิตที่ครอบครองอดีต ปัจจุบัน และอนาคตพร้อมกันเท่านั้น จึงมีคุณสมบัติที่จะถูกเรียกว่าสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ
ว่ากันว่าสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบสามารถมองเห็นอนาคตอันไกลโพ้นได้ในพริบตา และสามารถย้อนกลับไปสู่อดีตอันยาวนานได้ ในทางทฤษฎีแล้ว ตราบใดที่สิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบต้องการ ย่อมสามารถเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ในอดีตได้ ปรับแต่งอนาคตให้เป็นอนาคตที่พวกเขาต้องการเห็น
อย่างไรก็ตาม จนถึงตอนนี้ หลินหยวนยังไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ แม้แต่องค์จักรพรรดิ ‘เซียนฮวง’ หรือเจ้าหอคอยหยกปีศาจ ก็ยังห่างไกลจากการเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ พวกเขาแข็งแกร่งกว่าสิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 ส่วนใหญ่เท่านั้น
“ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลมีโอกาสมากมาย น่าเสียดายที่ชีวิตในจักรวาลของเรา แม้แต่ระดับ 12 ก็ไม่สามารถออกไปได้”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินดูเหมือนจะนึกถึงอะไรบางอย่าง ถอนหายใจ
“ไม่สามารถออกไปได้?”
หลินหยวนมีสีหน้าสงสัย รอยแยกมิติถาวรอยู่ตรงนั้น ทำไมถึงออกไปไม่ได้?
“จักรวาลมีจิตสำนึก พวกเราที่เป็นระดับ 12 ไม่รู้ว่าดูดกลืนพลังงานของจักรวาลไปเท่าไหร่ หากหลุดพ้นจากจักรวาล ไปยังความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล ย่อมต้องถูกขัดขวางอย่างเต็มที่โดยจิตสำนึกของจักรวาล”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินกล่าว
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
หลินหยวนเข้าใจในทันที
“ดังนั้น หากพวกเราต้องการไปยังความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล มีเพียงช่วงเวลาที่จักรวาลยุคนี้สิ้นสุดลง ทุกสิ่งทุกอย่างถูกทำลายเท่านั้น จึงจะมีโอกาส”
น้ำเสียงของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินมีความผันผวนเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่า เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาพูด
เมื่อจักรวาลยุคนี้สิ้นสุดลง ทุกสิ่งทุกอย่างพังทลาย ผู้แข็งแกร่งสูงสุดมีเพียงอดทนเท่านั้น จึงจะสามารถหลุดพ้นจากข้อจำกัดของจักรวาลได้อย่างสมบูรณ์ หากอดทนไม่ได้ ต้องจบลงไปพร้อมกับจักรวาล
เพียงแต่หลังจากที่จักรวาลถูกทำลาย การเกิดใหม่ย่อมถือกำเนิด แต่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดไม่มีความสามารถนี้ ผู้แข็งแกร่งสูงสุดจบลงไปพร้อมกับจักรวาล ทุกสิ่งทุกอย่างของพวกเขาจะกลายเป็นพลังที่บริสุทธิ์ที่สุด เพื่อสนับสนุนการเกิดใหม่ของจักรวาลยุคต่อไป
โดยปกติแล้ว ในบรรดาสิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 10 คน มีเพียงครึ่งเดียวเท่านั้นที่สามารถผ่านช่วงเวลาที่จักรวาลยุคนี้สิ้นสุดลงได้ มีเพียงสิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 ที่ผ่านช่วงเวลาที่จักรวาลยุคนี้สิ้นสุดลงเท่านั้น จึงจะมีความมั่นใจที่จะผจญภัยในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล
หลังจากออกจากโลกส่วนตัวของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉิน จิตใจของหลินหยวนมีความผันผวนเล็กน้อย ครั้งนี้ ได้รับข้อมูลระดับสูงมากมายจากปากของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉิน
เช่น เก้าดินแดนอันตรายในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล? หรือข้อจำกัดที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดได้รับในจักรวาล?
“สิ่งเหล่านี้ยังห่างไกลจากเราเกินไป”
หลินหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เลิกคิด ตอนนี้เขาเป็นเพียงระดับ 10 ยังห่างไกลจากระดับ 12 มาก ส่วนการสิ้นสุดของจักรวาลยุคนี้? ตามการประมาณการของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉิน นับตั้งแต่กำเนิดจักรวาลจนถึงปัจจุบัน เพิ่งผ่านไปหนึ่งในสิบของจักรวาลยุคนี้ นั่นคือ ยังเหลืออีกเก้าในสิบของจักรวาลยุคนี้ หากคิดเป็นปี ก็มากกว่าล้านล้านล้านปี จนถึงตอนนี้ เวลาที่หลินหยวนอยู่ในจักรวาลหลักยังไม่ถึง 200 ปี
ในขณะเดียวกัน นอกจักรวาลที่หลินหยวนอยู่ ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลที่เต็มไปด้วยก๊าซสีเทา ‘กระดาษเปล่า’ แผ่นหนึ่งกำลังพุ่งไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่ง
หากสังเกตอย่างละเอียด จะพบว่า ‘กระดาษเปล่า’ แผ่นนี้ดูเหมือนจะไม่มีแนวคิดเรื่อง ‘ความหนา’ มีเพียงความยาวและความกว้างเท่านั้น ภายใน ‘กระดาษเปล่า’ มีหมอกปกคลุม ครอบคลุมโลกอันกว้างใหญ่ไว้อย่างเลือนราง
‘กระดาษเปล่า’ ทั้งแผ่นราวกับภาพวาด สวยงามและลึกลับ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เหลือเชื่อก็คือ ทุกที่ที่ ‘กระดาษเปล่า’ แผ่นนั้นผ่านไป อวกาศในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลก็เริ่มยุบตัวลง สูญเสียแนวคิดเรื่องความหนาของอวกาศอย่างรวดเร็ว แม้แต่เวลาก็แคบลงผิดปกติ ราวกับลดลงจากสามมิติเป็นสองมิติในทันที
วูบ ในพริบตา ‘กระดาษเปล่า’ แผ่นนั้น ก็หายไปในสายธารแห่งความโกลาหล