จากขยะตระกูลสู่มหาเทพด้วยระบบอัปเกรด - บทที่ 72 ฝ่ามือเมฆาไฟ!

“ข้าแบ่งใบ เจ้าต้องการอะไรถึงจะยอมช่วยข้า?”

ข้าคิดว่าแบ่งใบคงจะฉลาดเลือกถอยออกมา แต่ไม่คิดว่าเขาจะเลือกเส้นทางที่เป็นศัตรูกับเล่ยถิง “ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แค่กลัวว่าเจ้าจะจ่ายไม่ไหวเท่านั้น”

“พูดมา!”

ผางจงเอ่ยเสียงเย็น พร้อมที่จะเสียเลือดมาก

การตายทีละคนของชนชั้นสูงตระกูลผาง ทำให้ผางจงต้องยอมเสียหน้าร่วมมือกับผางปู้ ใช้หน้าที่ของตระกูลและค่าตอบแทนที่สูงจนปฏิเสธไม่ได้ จึงทำให้ผางปู้ยอมช่วยเหลือตนเองอย่างลับๆ จึงเกิดเหตุการณ์เมื่อครู่ขึ้น ไม่คิดว่าเล่ยถิงจะปรากฏตัวขึ้นมา ทำลายแผนการที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบของเขา

แต่เดิมก็ไม่มีความมั่นใจที่จะเอาชนะเล่ยกวงและมู่หรงปิงอยู่แล้ว ตอนนี้มาเพิ่มเล่ยถิงที่ลึกลับอีกคน ผางจงจึงได้แต่ฝากความหวังไว้กับแบ่งใบ

เล่ยถิงและคนอื่นๆ คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แต่ก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวอย่างง่ายดาย ยิ่งไม่กล้าลงมือก่อน กลัวว่าจะบีบให้แบ่งใบผู้ลึกลับไปอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับตน

แบ่งใบยิ้มน้อยๆ พลางกล่าว “ง่ายมาก ข้าต้องการเกราะวิเศษบนตัวเจ้า”

“อะไรนะ!”

ดวงตาคู่ใหญ่ของผางจงหรี่ลงอย่างรวดเร็ว แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายราวกับจะเป็นรูปธรรม

เกราะวิเศษชั้นสองที่มีชื่อว่า “ปั่นซานเจี๋ย” นี้ เป็นไพ่ตายที่โจ่งแจ้งที่สุดของผางจง เป็นที่พึ่งอันยิ่งใหญ่ที่ทำให้เขากล้าใช้พลังยุทธ์ระดับหลังสวรรค์ขั้นเก้าต่อกรกับผู้ที่อยู่ในระดับก่อนสวรรค์ ผางจงยอมสละผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหมด แม้กระทั่งยอมสละตำแหน่งทายาทตระกูลผาง แต่ไม่มีวันยอมสละปั่นซานเจี๋ย

ปั่นซานเจี๋ยนั้น อาจกล่าวได้ว่าเป็นชีวิตจิตใจของผางจงเลยทีเดียว

แต่ไป๋ฝานกลับต้องการชีวิตจิตใจของเขา ช่างเป็นความคิดที่ชั่วร้ายเหลือเกิน

ทว่าผางจงกลับตอบว่า “ได้ เพียงแค่เจ้าช่วยข้าสังหารหนึ่งในสามคนนั้น ข้าก็จะมอบเกราะวิเศษให้เจ้า”

“ตกลงได้อย่างรวดเร็วจริงๆ”

ไป๋ฝานหัวเราะเยาะเบาๆ แล้วเอ่ยถากถางว่า “ผางจง เจ้าคิดว่าเพียงแค่คำพูดลอยๆ ของเจ้าจะทำให้ข้ายอมเสี่ยงชีวิตได้หรือ?”

ราวกับผางจงคาดการณ์ไว้แล้วว่าไป๋ฝานจะพูดเช่นนี้ เขาจึงถอดพื้นที่เก็บของออกทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก แล้วโยนไปให้ พลางกล่าวอย่างองอาจว่า “มูลค่าของพื้นที่เก็บของนี้ก็ไม่ด้อยไปกว่าปั่นซานเจี๋ยของข้าเท่าไหร่ ยิ่งไปกว่านั้น ข้างในยังบรรจุสิ่งของส่วนใหญ่ที่ตระกูลผางของพวกข้าได้มาตั้งแต่เข้าสู่พื้นที่ลับ มูลค่ารวมมากพอที่เจ้าจะซื้อเกราะวิเศษชั้นสองได้ทั้งชุดเลยทีเดียว”

“ดี!”

ไป๋ฝานไม่คาดคิดว่าจะได้รับผลประโยชน์เช่นนี้ จึงเก็บพื้นที่เก็บของของผางจงไว้อย่างเต็มใจ แล้วหันไปเผชิญหน้ากับเล่ยถิง

ไป๋ฝานมองออกแล้ว แม้การแสดงออกของเล่ยถิงเมื่อครู่จะน่าตื่นตาตื่นใจ แต่เขาอาศัยวิชายุทธ์ที่น่าพิศวงและกระบวนท่าการต่อสู้ที่ไม่คุ้นเคย พลังยุทธ์ที่แท้จริงก็แค่ขั้นหลังกำเนิดเจ็ดเท่านั้น เป็นผู้อ่อนแอที่สุดในบรรดาห้าคนที่อยู่ตรงนี้ ไป๋ฝานรู้สึกว่าเมื่อเผชิญหน้ากับเล่ยถิง เพียงแค่ระมัดระวังสักหน่อย การเอาชนะก็ไม่ใช่ปัญหา วิธีนี้จะช่วยประหยัดการใช้ลมปราณ เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน

เล่ยถิงถามด้วยรอยยิ้ม “ไป๋ฝาน เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนที่ถูกรังแกได้ง่ายหรือ?”

ไป๋ฝานยิ้มแต่ไม่พูดอะไร

เล่ยถิงไม่รู้ว่าทำไม จึงนำศพของไห่ป้านออกมา ยั่วยุว่า “จริงอยู่ เจ้าควรจะมุ่งเป้ามาที่ข้า ถึงอย่างไรข้าก็ฆ่าศิษย์น้องของเจ้านี่นา!”

“เป็นเจ้าหรือ!”

ท่าทีของไป๋ฝานดูตื่นเต้นมาก ท่าทีที่สงบนิ่งก่อนหน้านี้หายไปสิ้น แทนที่ด้วยความโกรธและความสั่นเทาไม่สิ้นสุด หากไม่ใช่เพราะเขายังมีสติอยู่บ้าง เกรงว่าตอนนี้เขาคงจะต่อสู้กับเล่ยถิงไปแล้ว

โป้ง!

ทางด้านเล่ยกวงเริ่มต่อสู้กันแล้ว การต่อสู้รุนแรงมาก

เล่ยถิงไม่สนใจมากนัก ถามด้วยความสงสัย “เขาเป็นศิษย์น้องของเจ้าหรือ?”

ไป๋ฝานไม่ได้ตอบตรงๆ พูดราวกับพึมพำว่า “ตอนเด็กๆ เจ้าเป็นคนดูแลข้า สนิทกว่าพี่น้องแท้ๆ เสียอีก แม้ว่าพฤติกรรมของเจ้าในภายหลังจะรุนแรงเกินไป ข้าปกป้องเจ้าจนรู้สึกรำคาญ แต่หากไม่มีเจ้า ข้าคงอดตายอยู่ข้างถนนไปนานแล้ว”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ หัวใจของเล่ยถิงก็เตือนภัยขึ้นสู่ระดับสูงสุดทันที

“ดังนั้น จงตายตามข้าไปเถิด!”

เมื่อกล่าวจบ ไป๋ฝานก็เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งตัวไปหาเล่ยถิงดุจสายลม ยังไม่ทันถึงตัว พลังดาบนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าโจมตีแล้ว

เล่ยถิงกระโดดขึ้นสู่อากาศ

มุมปากของไป๋ฝานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยัน แม้เล่ยถิงจะหลบพ้นการโจมตีด้วยพลังดาบของเขาด้วยการกระโดดขึ้นไป แต่การทำเช่นนี้กลับทำให้เล่ยถิงตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีที่หลบหนี นับเป็นโอกาสอันดีเยี่ยมสำหรับไป๋ฝานในการลงมือสังหาร

โอกาสเช่นนี้ หากไป๋ฝานพลาดไปก็คงเป็นคนโง่เต็มที

ดาบทำลายสายลม!

ท่านี้ไม่ใช่ท่าขั้นสูงสุด แต่พลังทำลายล้างก็ไม่ด้อยไปกว่าท่าเสวี่ยนหมิงเปาของเล่ยถิง ไป๋ฝานฝึกฝนอย่างหนักมาตั้งแต่เด็ก และวิชานี้ก็เป็นบทเรียนที่ต้องฝึกทุกวัน ทุกท่าทุกลีลากลายเป็นสัญชาตญาณของเขา สามารถใช้ชุดการโจมตีที่แข็งแกร่งและสมบูรณ์แบบที่สุดได้อย่างใจนึก

โป้ง!

ในขณะที่ไป๋ฝานคิดว่าเล่ยถิงไม่มีทางหลบพ้นดาบนี้ได้ และแค้นของทะเลกำลังจะได้รับการชำระ จู่ๆ การลอยขึ้นของเล่ยถิงก็เปลี่ยนเป็นการร่วงลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับมือไฟขนาดมหึมาที่กดลงมาด้วย

ไป๋ฝานตกใจอย่างรุนแรง เพราะเขาสังเกตเห็นว่าอากาศรอบตัวเขาผิดปกติไป ราวกับว่าภายใต้แรงกดของฝ่ามือนี้ มันได้กลายเป็นโคลนตมเหมือนหนองบึง ไม่ต้องพูดถึงการเคลื่อนไหวอย่างอิสระ แม้แต่การหายใจก็กลายเป็นเรื่องหรูหรา

นี่คือวิชาการต่อสู้แบบพันธนาการ

เล่ยถิงเคยใช้เคล็ดวิชาผูกวิญญาณมาก่อนหนึ่งครั้ง

ดวงตาของไป๋ฝานเบิกกว้างราวกับระฆังทองแดง ดาบในมือของเขาเคลื่อนไหวตามเส้นทางลึกลับบางอย่าง ฉีกทำลายอุปสรรคของพลังผูกวิญญาณ พร้อมด้วยเจตนาฆ่าที่เต็มไปด้วยความแค้นและจิตใจที่ปฏิเสธ พุ่งตรงไปที่หัวใจของเล่ยถิง

ปัง…

ดาบของไป๋ฝานแตกละเอียดทีละนิ้วภายใต้มือยักษ์เพลิง

แม้ว่าดาบของไป๋ฝานจะเป็นดาบดี เป็น สิ่งของล้ำค่าที่หายาก แต่ก็ไม่ใช่ อาวุธอันทรงพลังในที่สุด การที่มันแตกสลายภายใต้พลังที่มีกลิ่นอายของสวรรค์นั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ความจำเป็นที่ไม่คาดคิดนี้ทำให้ไป๋ฝานรู้สึกถึงการรุกรานของความตาย ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย แล้วกระเด็นออกไปราวกับถูกไฟฟ้าช็อต

โครม!

การจากไปของไป๋ฝานทำให้พื้นดินเสียหาย หลุมยุบขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อยสิบเมตรถูกสร้างขึ้นโดยฝ่ามือเพลิงยักษ์ของเล่ยถิง แต่การระเบิดเป็นเพียงจุดเริ่มต้น การโจมตีของเล่ยถิง ยังคงดำเนินต่อไป

ก้าวสุดท้าย

เล่ยถิงแตะพื้นเพียงจุดเดียว จากนั้นก็ไล่ล่าไปถึงเบื้องหน้าของไป๋ฝาน

โถ!

ไป๋ฝานเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของอำเภอโหยวซาน แม้เขาไม่เคยคิดฝันว่าเล่ยถิงจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ยิ่งไม่เคยคิดว่ากระบวนท่าการต่อสู้ของเล่ยถิงจะประหลาดถึงขั้นนี้ ระหว่างวิชายุทธ์แต่ละท่าไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อย อยากผสมผสานก็ผสมผสานได้ ไม่มีความเสแสร้งแม้แต่น้อย ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน

แต่ความตกตะลึงก็คือความตกตะลึง ภายใต้การคุกคามแห่งชีวิต ไป๋ฝานไม่ได้สูญเสียความพอดีที่ควรมี แรงขับเคลื่อนแห่งความแค้นและแรงบันดาลใจแห่งอัจฉริยะผสมผสานกันกลายเป็นกระบี่มือที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมาที่สุด กระบี่นี้พร้อมด้วยลมปราณอันบ้าคลั่งพุ่งเข้าหาเล่ยถิง แม้ไม่มีท่วงท่าอันทรงพลังที่สั่นสะเทือนภูเขาและแผ่นดิน แต่ก็สามารถทำลายพลังผูกวิญญาณของเล่ยถิงให้สิ้นซาก กลับกันยังห่อหุ้มเล่ยถิงไว้ในบรรยากาศอันกดดัน ไม่ให้เขามีพื้นที่หายใจหรือหลบหลีก

กลับกลายเป็นการโต้กลับฆ่า

กระบี่นี้แสดงถึงผลสำเร็จจากการฝึกฝนอย่างยากลำบากหลายปีของไป๋ฝานได้อย่างสมบูรณ์ อาจกล่าวได้ว่าเป็นผลงานชิ้นเอกที่สมบูรณ์แบบที่สุดนับตั้งแต่เขาออกโรง ฝีเท้าอันยอดเยี่ยมของเล่ยถิงกลับกลายเป็นวิชายุทธ์ที่วิ่งเข้าไปหาความตาย การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้เร็วเกินไป เกินขอบเขตของวิชายุทธ์ขั้นหลังธรรมชาติระดับเจ็ด หรือแม้แต่ระดับแปดไปแล้ว

การระเบิดแห่งเสวียนหมิง!

เล่ยถิงรู้ว่านี่คือช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายที่สำคัญ หากถอยแม้เพียงนิดเดียวก็จะทำให้ตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากจะแก้ไขได้ แต่ด้วยร่างกายอันน่าสงสารของเขา ไม่มีทางรับมือกับท่ากระบี่ที่ไม่ใช่กระบี่แต่คมกว่ากระบี่นี้ได้ ดังนั้นเล่ยถิงจึงทำได้เพียงต้านทาน

แต่วิธีต้านทานของเขานั้นแปลกอยู่สักหน่อย

การระเบิดแห่งเสวียนหมิงระเบิดขึ้นกลางอากาศ

เหวินเหมิงระเบิดเพิ่งก่อตัวขึ้นก็ระเบิดทันที ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ไม่มีกระบวนการใดๆ ทุกอย่างช่างตรงไปตรงมาเหลือเกิน แต่กลับเป็นการระเบิดอย่างกะทันหันนี้เอง ที่สามารถสั่นสะเทือนดาบมือของไป๋ฝานให้กระเด็นออกไปในขณะที่กำลังจะแทงเข้าหัวใจของเล่ยถิง

วิธีการหักล้างเช่นนี้ ไป๋ฝานไม่อาจคิดฝันได้เลย

เมื่อเผชิญหน้ากับการหักล้างที่ไร้ขอบเขตเช่นนี้ หัวใจของไป๋ฝานเกิดความตื่นตระหนก เป็นอารมณ์ที่ไม่อาจต้านทานได้ และก็เป็นอารมณ์นี้เองที่นำพาความทุกข์ทรมานมาสู่เขาตลอดชีวิต

ฝ่ามือเมฆาไฟ!

การผสมผสานระหว่างฝ่ามือเมฆาไฟกับหมัดเงาระเบิดก่อให้เกิดเงาฝ่ามือเพลิงนับไม่ถ้วน ราวกับดาวตกที่พุ่งผ่านท้องฟ้า โจมตีร่างอันเปราะบางของไป๋ฝานอย่างบ้าคลั่ง