จากขยะตระกูลสู่มหาเทพด้วยระบบอัปเกรด - บทที่ 139 ปฏิกิริยาลูกโซ่

หัวหน้าถาม “เป้าหมายชัดเจนแล้ว พวกเจ้าจะลงมือตอนนี้เลยหรือจะปล่อยให้เขาช่วยพวกเราเก็บรวบรวมวัตถุศักดิ์สิทธิ์ฟรีๆ ก่อน”

ชายหนวดคนหนึ่งถาม “หัวหน้า ท่านกังวลมากเกินไปแล้วกระมัง ด้วยพลังยุทธ์อันน่าสงสารของเขา แค่เก็บวัตถุศักดิ์สิทธิ์สีเทาได้สักชิ้นก็นับว่าโชคดีแล้ว”

สีหน้าของหัวหน้าเย็นชาลงทันที เขาตวาดด้วยความโกรธ “อย่าประมาท พี่หกน้อยเตือนพวกเราแล้ว เล่ยถิงคนนี้เป็นอัจฉริยะตัวจริง ตอนนี้อย่างน้อยเขาก็รับรู้จุดลมปราณได้ 280 จุดแล้ว พลังยุทธ์ของเขาแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกฝนขั้นกลางฟ้าระยะต้นทั่วไปเสียอีก และเขายังมีดาบรบชั้นเยี่ยมอีกเล่มหนึ่ง พลังทำลายล้างสูงมาก หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียวก็อาจพลิกล็อกได้”

ทุกคนเริ่มจริงจังขึ้นมาทันที

ในบรรดาพวกเขา คนที่รับรู้จุดลมปราณได้มากที่สุดคือหัวหน้า แต่ก็แค่รับรู้ได้เพียง 200 จุดเท่านั้น ส่วนคนที่สามารถรับรู้ได้ถึง 250 จุดและก้าวขึ้นสู่ขั้นก่อนสวรรค์ล้วนเป็นบุคคลที่สำนักให้ความสำคัญในการบ่มเพาะ พวกเขาจะไม่เกรงกลัวได้อย่างไร

ชายหนวดถามเสียงอ่อย “หัวหน้า เล่ยถิงคนนี้ชัดเจนว่ามีฐานะ พวกเราจัดการเขาแบบนี้ จะไม่ถูกคนอื่นจับตามองหรือ”

พี่ใหญ่ยิ้มขื่น “ตอนนี้พวกเราขืนหลังติดดิน เจ้าน่าจะรู้นิสัยของพี่อวีเหวินดี หากพวกเราตกปากรับคำเขาแล้วสุดท้ายไม่ไปจัดการ ต่อให้พวกเราได้เป็นศิษย์ชั้นในทั้งหมด ด้วยสถานะศิษย์ชั้นในอันดับสิบของเขา ก็สามารถทรมานพวกเราจนเป็นตายได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังพี่อวีเหวิน”

ทุกคนได้ยินแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ต่างแสดงสีหน้าจนใจออกมา

“อย่าพูดเรื่องไร้สาระอีกเลย ไล่ตามไปเถอะ”ผู้นำเดินนำหน้า นำพาคนอื่นตามไปอย่างรวดเร็ว

ส่วนคนอื่นๆ แม้จะรู้สึกลำบากใจเพียงใด ก็ต้องติดตามไปอย่างใกล้ชิด

เพียงแต่การเคลื่อนไหวของพวกเขาค่อนข้างชัดเจน กลุ่มยอดฝีมือจากภายนอกระดับกลางสวรรค์ตอนปลายจำนวนมากรวมตัวกันอย่างกะทันหัน และยังมุ่งเป้าไปที่คนคนหนึ่งโดยเฉพาะ จะไม่ทำให้ผู้คนหวาดระแวงได้อย่างไร

“พระเจ้า นั่นไม่ใช่หลี่เหยียน ยอดฝีมืออันดับเจ็ดจากภายนอกหรอกหรือ”

“ใช่เขา เขาคือหลี่เหยียน ดาบในสายลม คนอื่นๆ ล้วนเป็นยอดฝีมือร้อยอันดับแรกจากสำนักภายนอก พวกเขารวมตัวกันเพื่ออะไรกันแน่”

“แย่แล้ว พวกเขารวมตัวกัน พลังของพวกเขาต้องเป็นที่สุดในบรรดากลุ่มเล็กๆ ทั้งหมดแน่นอน ถ้าพวกเราเจอพวกเขาเข้า คงจะเป็นอันตรายมากกว่าโชคดีแน่”

“เขาเป็นแค่อันดับเจ็ดจากภายนอก ไม่ใช่อันดับหนึ่งนะ เจ้าไม่เห็นหลี่เหิง ดาบราชวงศ์ อันดับหนึ่งจากภายนอกหรือไง ขบวนของเขาแข็งแกร่งกว่าหลี่เหยียนหลายเท่านัก ช่างไม่มีความรู้จริงๆ”

“นั่นเป็นแค่อันดับหนึ่งในนาม เจ้ายังไม่รู้หรือหลี่เหยียน ดาบในสายลม หลังจากคิดค้นวิชายุทธ์ระดับกลางสวรรค์ขึ้นมาเอง ก็ไม่เคยพ่ายแพ้ตลอดชีวิต และเมื่อต่อสู้กับศัตรู ไม่เคยใช้เกินสามดาบ แม้แต่ตำแหน่งอันดับเจ็ดจากภายนอกของเขา ก็ใช้เพียงสองดาบเท่านั้นในการแย่งชิงมา เจ้าคิดว่าหลี่เหิง ดาบราชวงศ์จะต้านทานได้กี่กระบวนท่ากัน”

การถกเถียงในที่แห่งนั้นเริ่มพัฒนาไปในทิศทางที่ควบคุมไม่ได้ พร้อมกับการปรากฏตัวของหลี่เหยียน ดาบในสายลม

บางคนเริ่มมองหาความร่วมมือ บางคนค้นหาไปในทิศทางตรงกันข้าม บางคนตัดสินใจอยู่กับที่โดยไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการขัดแย้งในระดับนี้ส่วนเซี่ยหูที่อยู่ในระดับกลางของขั้นกลางสวรรค์ ยืนมองทางที่หลี่เหยียนหายไปจากระยะไกลในฝูงชน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยพึมพำว่า “ไม่ว่าจะเป็นดาบสายลมหรือดาบราชวงศ์ก็ตาม เมื่อพี่ชายของข้าเตือนให้ข้าระวังพวกเจ้า ดูเหมือนพวกเจ้าจะมีความสามารถอยู่บ้าง”

“เรื่องราวกำลังน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ”

เซี่ยหูยิ้มเย็นชาอย่างเข้มข้น แล้วหมุนตัวบินหายไป

ตูม

นี่คือเสียงของวัตถุหนักตกลงพื้น

เล่ยถิงมองดูสัตว์หุ่นยนต์ที่ถูกตัดเอวขาดตรงหน้า รู้สึกถึงการแจ้งเตือนจากจิตใจ “ขอแสดงความยินดี โฮสต์ สำเร็จในการล่าสัตว์หุ่นยนต์เกราะปีศาจ รางวัล 100 คะแนนชะตากรรม”

“เป็นระดับต้นของขั้นกลางสวรรค์จริงๆ”

เล่ยถิงมองดูสัตว์หุ่นยนต์เกราะปีศาจบนพื้น ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเข้าใจ พึมพำว่า “สามารถฝึกฝนสัตว์เกราะปีศาจระดับแปดของขั้นหลังฟ้าให้แข็งแกร่งถึงระดับต้นของขั้นกลางสวรรค์ได้ พลังยุทธ์ศิลปะหุ่นยนต์แบบนี้อย่างน้อยต้องเป็นระดับสี่หรือห้า ข้าได้ยินมาว่าในสำนักเทียนหยวนยังมีสัตว์หุ่นยนต์ระดับห้า นั่นก็หมายความว่าสำนักเทียนหยวนอย่างน้อยต้องซ่อนช่างทำหุ่นยนต์ระดับห้าเอาไว้ นี่เป็นพลังที่เพียงพอที่จะสั่นสะเทือนแคว้นเยว่โจวได้เลยทีเดียว”หุ่นเชิดนั้น ความน่ากลัวของพวกเขาไม่ได้อยู่ที่การทำให้ศพ “มีชีวิต” แต่อยู่ที่พวกเขาสามารถผลิตผู้เชี่ยวชาญที่มีระดับต่ำกว่าพวกเขาสองขั้นได้จำนวนมาก ยกตัวอย่างเช่น สำนักเทียนหยวน หากจริงๆแล้วซ่อนนักหุ่นเชิดระดับห้าไว้ นั่นก็หมายความว่าสำนักเทียนหยวนมีความสามารถในการผลิตสัตว์หุ่นเชิดระดับสามได้จำนวนมาก ซึ่งก็คือการผลิตสัตว์ประหลาดระดับสวรรค์ได้อย่างน่าสะพรึงกลัว

สำนักเทียนหยวนสามารถครองบัลลังก์อันดับหนึ่งของแคว้นเยว่โจวได้ ไม่ใช่เรื่องโม้แต่อย่างใด

เล่ยถิงไม่รีรอ เก็บสัตว์หุ่นเชิดเกราะอสูรเข้าไปทันที แม้ว่าสัตว์หุ่นเชิดเกราะอสูรจะถูกเขาใช้ดาบเลือดฟันร่างกายขาดครึ่ง แขนขาไม่ครบ แต่เกราะหนังของมันก็ยังคงเป็นวัสดุชั้นดีในการทำเกราะวิเศษ ที่สำคัญที่สุดคือสัตว์เกราะอสูรตัวนี้ถูกผลิตด้วยเทคนิคพิเศษ ทำให้เกราะหนังของมันแข็งแกร่งกว่าตอนมีชีวิตอยู่มาก หากจัดการอย่างเหมาะสม อาจจะได้เกราะวิเศษระดับหนึ่งคุณภาพสูงสุดก็เป็นได้

“สัญลักษณ์สีเทา”

เล่ยถิงหยิบสัญลักษณ์ที่สัตว์หุ่นเชิดเกราะอสูรปกป้องขึ้นมา พบว่าเป็นสีเทา รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เขาคิดว่าพลังรบของสัตว์หุ่นเชิดจะสูงกว่านักรบระดับเดียวกันหนึ่งขั้น และการทดสอบครั้งนี้จะเริ่มจากสัตว์หุ่นเชิดระดับหลังฟ้าขั้นสูงสุด ส่วนสัตว์หุ่นเชิดเกราะอสูรระดับกลางฟ้าขั้นต้นจะปกป้องสัญลักษณ์ระดับที่สองสีดำ ไม่คิดว่าระดับจริงจะต่ำกว่านั้นอีกนิดหน่อย ทำให้เขารู้สึกกดดันขึ้นมาทันที

เล่ยถิงครุ่นคิดสงสัยว่า “ในเมื่อระดับกลางฟ้าขั้นต้นปกป้องสัญลักษณ์ระดับต่ำสุดสีเทา เช่นนั้นตามหลักการนี้ ขั้นกลางคงตรงกับสีดำ ขั้นปลายตรงกับสีขาว ขั้นสูงสุดตรงกับสีทอง ระดับเซียนฟ้าตรงกับสีแดง ระดับเซียนฟ้า การท้าทายข้ามขั้น และยังเป็นการท้าทายสัตว์หุ่นเชิดที่มีพลังรบเหนือกว่านักรบระดับเดียวกัน ดูเหมือนว่าเหล่าผู้อาวุโสของสำนักจะเข้มงวดกว่าที่คิดไว้มาก”

การจะเอาชนะสัตว์หุ่นเชิดระดับเซียนฟ้าขั้นต้นได้ โดยทั่วไปต้องมีพลังยุทธ์ระดับเซียนฟ้าขั้นกลาง แต่ผู้เข้าร่วมการทดสอบครั้งนี้สูงสุดก็แค่ระดับกลางฟ้าขั้นสูงสุด ช่องว่างของพลังยุทธ์ที่ใหญ่มากนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเหวลึกมหึมา บีบให้พื้นที่แสดงความสามารถของผู้ทดสอบแคบลง ทำให้การแข่งขันระหว่างผู้ทดสอบยิ่งดุเดือดมากขึ้น

“หากต้องการคว้าอันดับหนึ่ง ก็ต้องทำการท้าทายที่บ้าคลั่งสักหน่อยสินะ”

เล่ยถิงถอนหายใจ รวบรวมสมาธิ เดินไปยังพื้นที่ที่อันตรายยิ่งขึ้น”หยุดนะ”

ชายร่างใหญ่ถือมีดขวางหน้าเล่ยถิง แล้วยิ้มอย่างดุร้ายพลางกล่าวว่า “ไอ้หนู ถ้าเจ้ารู้จักประสาแล้วละก็ส่งของวิเศษกับดาบมาซะดีๆ”

เล่ยถิงรู้สึกได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าไอ้หมอนี่แอบดูอยู่ข้างๆ แต่พลังยุทธ์ของมันคงพอๆกับซ่งฉี่เท่านั้น จะไปดึงดูดความสนใจของเล่ยถิงได้อย่างไร เขาจึงตั้งใจเมินเฉยไป ไม่คิดว่าสุดท้ายมันจะอดใจไม่ไหวกระโดดออกมา ช่างโง่เขลาจนน่าขยะแขยง

เล่ยถิงถาม “แม้แต่ดาบของข้าก็จะเอาด้วยรึ”

ชายร่างใหญ่ตอบว่า “ดาบเล่มนี้แม้แต่สัตว์ประหลาดหุ่นเชิดก็ยังสามารถฟันขาดได้อย่างง่ายดาย แน่นอนว่าไม่ใช่ของธรรมดา ข้าจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด”

“โอ้ งั้นเจ้าก็ตายซะ”

มุมปากของเล่ยถิงยกขึ้นเล็กน้อย ฟันดาบออกไปหนึ่งที

แสงดาบสีเลือดพุ่งทะลุอากาศออกไป ตรงไปข้างหน้าขาวซีดแต่คมกริบยิ่งนัก

ฮู่

ชายร่างใหญ่หลบหลีกได้อย่างง่ายดาย กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับเห็นแสงดาบลำที่สองพุ่งมาถึงตรงหน้าแล้ว จึงรีบเบี่ยงตัวหลบอีกครั้ง”อาจจะ…”

การโจมตีครั้งที่สองนี้ทำให้ชายร่างใหญ่รู้สึกลำบากเล็กน้อย และปลุกความโกรธของเขาขึ้นมา เขาสาบานว่าจะทำให้เด็กหนุ่มที่ไม่รู้จักประสาคนนี้ต้องทรมาน แต่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมา ยังไม่ทันได้ตั้งสติ คมดาบระลอกที่สามก็พุ่งเข้ามาใกล้เขาในระยะครึ่งเมตรแล้ว

ในสถานการณ์คับขัน ชายร่างใหญ่กลิ้งตัวไปกับพื้น

“อ๊าก…”

น่าเสียดายที่การเคลื่อนไหวของเขายังช้าเกินไป คมดาบอันคมกริบตัดผ่านข้างกายเขา พาเอาขาข้างหนึ่งที่ไม่สามารถหดกลับได้ไปด้วย แต่เขาก็ร้องออกมาไม่ได้อีกแล้ว เพราะทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นดาบยาวที่เปื้อนเลือดจ่ออยู่ตรงกลางหว่างคิ้วของตน เพียงแค่ขยับอีกนิด หัวของเขาก็จะถูกผ่าออก

เล่ยถิงถาม “แค่พลังเท่านี้ก็กล้าออกมาปล้นเชียวหรือ เจ้ารู้สึกว่าตัวเองเก่งเกินไปหรือ หรือว่าเจ้าคิดว่าข้าเป็นคนที่ง่ายต่อการรังแก”

ชายร่างใหญ่ไม่กล้าตอบ เพราะเขาไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร

เล่ยถิงพูด “มอบความลับของจุดชีพจรทั้งหมดของเจ้ามาให้ข้า ขาดไปแม้แต่จุดเดียว ข้าจะตัดอวัยวะของเจ้าไปหนึ่งส่วน”

ชายร่างใหญ่ไม่คิดว่า เล่ยถิงจะกลับมาปล้นความลับอันล้ำค่าที่สุดของเขา จึงตกตะลึงไปชั่วขณะ

เล่ยถิงสายตาเย็นชาพูดว่า “คำเดิม ข้าไม่อยากพูดเป็นครั้งที่สอง”ชายร่างใหญ่โตอ้อนวอนอย่างอ่อนแรงว่า “หากข้าบอกความจริง ท่านจะไว้ชีวิตข้าได้หรือไม่”

ดาบของเล่ยถิงแทงเข้าไปที่หว่างคิ้วของชายร่างใหญ่โต แม้จะแทงเข้าไปเพียงเล็กน้อย แต่เลือดสดก็ไหลออกมา

แรงกดดันจากความตายทำให้ชายร่างใหญ่โตยอมสละความหวังสุดท้าย