จากขยะตระกูลสู่มหาเทพด้วยระบบอัปเกรด - บทที่ 117 ข่าวของเสี่ยวหมิ่นหมิ่น

หมัดทำลายล้างระดับเหนือภพ

พลังหมัดที่สั่นสะเทือนภูเขาและแผ่นดินในพริบตาทำลายพันธะลมปราณของเล่ยถิง พุ่งตรงไปที่หัวใจของเล่ยถิง เป็นกระบวนท่าการต่อสู้แบบแลกชีวิตต่อชีวิตอย่างแท้จริง หมัดนี้เป็นตัวแทนของการสั่งสมวิชายุทธ์ตลอดชีวิตของขันทีหลิว แสดงให้เห็นถึงเจตจำนงทางยุทธ์อันน่าสะพรึงกลัวของเขาอย่างเต็มที่

เล่ยถิงใช้นิ้วทำเป็นดาบ เคลื่อนไหวตามเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบ พลังนิ้วอันแปลกประหลาดเคลื่อนที่เร็วกว่า กลับสามารถอ้อมผ่านมือของขันทีหลิวและแทงเข้าไปในหัวใจของเขา

หมัดของขันทีหลิวชะงักกะทันหัน

หมัดนี้ของขันทีหลิวเป็นการโจมตีเต็มกำลังอย่างแน่นอน เป็นการทุ่มเทชีวิตโดยไม่มีการสำรองไว้เลย แต่เขาไม่คาดคิดว่าเล่ยถิงจะเลวทรามถึงเพียงนี้ ยังซ่อนวิธีการโจมตีเช่นนี้ไว้ จึงหลีกเลี่ยงการถูกลอบโจมตีไม่ได้

และการโจมตีเช่นนี้เองที่สร้างจุดบกพร่องที่ไม่อาจแก้ไขได้ให้กับขันทีหลิว

วิชาเอกของผู้อาวุโส “หมัดทำลายเสียง” ระเบิดออกมา

แม้ว่าขันทีหลิวจะมีชีวิตอยู่มาร้อยปี แต่เมื่อเผชิญกับวิชายุทธ์ระดับกลางของขั้นจงเทียนที่มีความเร็วเทียบเท่ากับ “ก้าวพิเศษ” ประกอบกับจุดอ่อนที่ไม่อาจแก้ไขได้ก่อนหน้านี้ ขันทีหลิวก็พ่นเลือดเก่าออกมาอย่างรุนแรงแต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

ขันทีหลิวสามารถทนได้แม้อวัยวะภายในจะแตกละเอียด แสดงให้เห็นถึงพลังชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวของผู้ที่อยู่ในระดับเหนือภพ เล่ยถิงไม่ต้องการทำผิดพลาดเช่นเดียวกับองค์ชายสามและหลิวเว่ย พันฝ่ามือเมฆา พุ่งออกมาอย่างรุนแรง

การโจมตีแบบวงกว้าง มีจุดประสงค์เพื่อไม่ให้เขามีโอกาสหายใจแม้แต่น้อย แต่ก่อนหน้านี้ เล่ยถิงต้องจ่ายราคาเล็กน้อย

หมัดของขันทีหลิวไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ

เล่ยถิงเลือกที่จะโจมตี ดังนั้นเขาจึงต้องรับการโจมตีอย่างรุนแรงจากขันทีหลิว พลังหมัดอันรุนแรงกระแทกเข้าที่หน้าอกโดยตรง เลือดลมของเล่ยถิงพลันไหลย้อนกลับ เลือดสดพุ่งออกมา แต่การเคลื่อนไหวของเขาไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย พันฝ่ามือเมฆายังคงพุ่งออกมาอย่างทรงพลัง

โชคดีที่ก่อนหน้านี้พวกเขาเหล่านั้นมีพลังมากพอ ในช่วงเวลาสำคัญที่สุดได้ลดทอนพลังของหมัดนี้ลง มิเช่นนั้นแล้ว แม้เล่ยถิงจะสวมชุดเกราะวิเศษก็คงถูกทะลวงได้

ไม่!

ขันทีหลิวเห็นท่าไม่ดีจึงอยากจะหนี

แต่มันไม่ง่ายอย่างนั้น

ดาบเลือดของเล่ยถิงถูกเปิดใช้งาน พร้อมกับเสียงฝ่าอากาศอันน่าสยดสยองพุ่งตรงไปที่หน้าอกของขันทีหลิว ดาบนี้ไม่มีการแสดงออกที่หรูหราใด ๆ มีเพียงความตรงไปตรงมาและไร้ความปรานี

เส้นทางการเคลื่อนที่ของดาบสีขาวซีดมีเพียงจุดประสงค์เดียว นั่นคือการเปลี่ยนทิศทางเพื่อทะลวงหัวใจของขันทีหลิว วิชาดาบของเล่ยถิงมีที่มาจากตระกูลเล่ย และตระกูลมู่หรง วิชาดาบของตระกูลเล่ยเป็นความทรงจำในร่างกายเดิม ไม่ได้เก่งกาจอะไรนัก แม้กระทั่งอาจละเลยไปเลยก็ได้

แต่ตัดผ่านสายรุ้งของเล่ยหมิงนั้นเป็นวิชาดาบโดยตรง แม้จะไม่เก่งกาจนัก แต่ก็ให้พื้นฐานวิชาดาบแก่เล่ยถิงได้ระดับหนึ่ง ส่วนชั้นสี่ของหอหนังสือตระกูลมู่หรงก็เก็บรักษาวิชาดาบชุดหนึ่งไว้เช่นกัน วิชาดาบชุดนี้ไม่มีชื่อ แต่บรรลุถึงขั้นลดความซับซ้อนให้เรียบง่ายแล้ว เป็นวิชายุทธ์ขั้นสูงที่ฝึกฝนได้

เมื่อผสมผสานทั้งสองเข้าด้วยกัน วิชาดาบของเล่ยถิงจึงไม่ด้อยไปกว่าใคร และดาบที่เขาใช้ครั้งนี้ยังผสานแนวคิดวิชากำปั้นของเขาเข้าไปด้วย ไม่ยึดติดกับกระบวนท่าการต่อสู้ที่ตายตัว มองแต่ความใช้ได้จริง อาศัยความคมของดาบเลือดฝึกฝน ดาบของเล่ยถิงครั้งนี้จึงเป็นจุดสูงสุดแห่งวิชาดาบตลอดชีวิตของเขา แฝงไว้ด้วยความลึกลับนับไม่ถ้วนของวิชาดาบ

สิ่งที่ละเอียดอ่อนที่สุดคือจังหวะที่เล่ยถิงเลือกลงดาบนั้นเป็นช่วงเวลาพอดิบพอดีที่ร่างกายของขันทีหลิวถึงจุดวิกฤติ หากขันทีหลิวคิดจะต่อกรตรง ๆ อาการบาดเจ็บภายในที่รุนแรงจะทำให้เขาเสียเปรียบอยู่ร่ำไป แต่ถ้าจะฝืนหนี แม้จะไม่ถูกดาบเลือดฝึกฝนแทงทะลุ ก็คงถูกพลังดาบอันคมกริบตัดแขนขาดไปข้างหนึ่ง

ไม่มีทางเลือก ศักดิ์ศรีของผู้บรรลุขั้นเหนือภพทำให้ขันทีหลิวตวัดกรงเล็บกลับมา

กรงเล็บย้อนธาตุ!

กระบวนท่าการต่อสู้ อันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ใน “คัมภีร์ย้อนธาตุ”

หลักการของกรงเล็บนี้ช่างเรียบง่าย เพียงแค่ปล่อยพลังแท้ย้อนกลับ โจมตีศัตรูด้วยพลังที่เกินขีดจำกัด เนื่องจาก “คัมภีร์ย้อนธาตุ” มีผลทำลายตัวเองอยู่แล้ว พลังแท้จึงมีฤทธิ์โจมตีสูง เมื่อถูกกรงเล็บย้อนธาตุจับได้ พลังแท้ที่ทำลายล้างจะพาอวัยวะภายในของผู้ถูกโจมตีไปสู่ความพินาศไปด้วย

นี่คือด้านที่อำมหิตที่สุดของท่านี้

ขันทีหลิวไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว เขาจึงไม่อยากให้เล่ยถิงตายอย่างสบาย เขาไม่เชื่อว่าอัจฉริยะที่อวัยวะภายในถูกทำลายย่อยยับจะหนีรอดจากสถานการณ์คับขันวันนี้ได้

แต่เล่ยถิงกลับลอยค้างอยู่กลางอากาศอย่างน่าประหลาด

ดาบเลือดไม่ได้สืบต่อไป และกรงเล็บย้อนธาตุของขันทีหลิวก็พลาดเป้า ทั้งสองฝ่ายราวกับเป็นคู่หูที่เข้าใจกันดีที่สุด เลือกที่จะประนีประนอมกันในช่วงเวลาสุดท้ายแห่งความเป็นความตาย

แต่เล่ยถิงกำลังประนีประนอมจริงหรือ?

กลุ่มฝุ่นควันฟุ้งกระจาย

ขันทีหลิวมองดูเล่ยถิงอย่างสงสัย แล้วถามว่า “ไอ้หนู ข้ายอมรับในพลังของเจ้า”

เล่ยถิงถามด้วยรอยยิ้มกว้าง “ขันทีหลิว ท่านไม่รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลหรือ? ”

ขันทีหลิวยิ้มตอบ “เจ้าหมายถึงบาดแผลเก่าของข้าหรือ? ”

เล่ยถิงยิ้มแต่ไม่พูด

“จริงอยู่”

ขันทีหลิวยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ก่อนหน้านี้ข้าได้รับบาดเจ็บ แต่ในโลกนี้มีโอสถวิเศษ มากมายที่สามารถช่วยในยามฉุกเฉินได้ ข้ากับท่านอ๋องได้บริหารที่นี่มาเกือบร้อยปีแล้ว จะไม่มีวิธีป้องกันเหตุไม่คาดฝันได้อย่างไร”

เล่ยถิงถาม “แต่นั่นไม่ใช่บาดแผลธรรมดานะ”

ขันทีหลิวพลันโกรธขึ้นมา กล่าวว่า “หากไม่ใช่เพราะตระกูลเสี่ยวมาแย่งคนไป ข้าจะถูกพวกขยะที่รับใช้องค์ชายสามโจมตีได้อย่างไร โชคดีที่องค์ชายเคยพระราชทานยาวิเศษให้ข้า มิเช่นนั้นข้าคงไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะสนทนากับหลิวเว่ย”

“รอก่อน! ” เล่ยถิงได้ยินคำที่อ่อนไหวจึงถามว่า “เจ้าพูดถึงตระกูลเสี่ยว? ตระกูลเสี่ยวไหน? พวกเขามาช่วยเสี่ยวหมิ่นหมิ่นหนีไปใช่หรือไม่? ”

ตระกูลเสี่ยว

ผู้ที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเสี่ยวก็มีแต่เสี่ยวหมิ่นหมิ่นเท่านั้น

ขันทีหลิวตอบอย่างจนใจ “แม้ว่าทายาทคูมู่ซ่านเหรินจะไม่ปรากฏตัว พวกเราก็ต้องหนีไปไกลพันลี้ เพราะครั้งนี้ผู้ที่มาคือศิษย์สายตรงของตระกูลเสี่ยว นามว่าเสี่ยวโฉว ด้วยความหยิ่งผยองของตระกูลใหญ่ทั้งเก้า เสี่ยวโฉวเพียงแค่ปรากฏตัวก็ไม่ให้โอกาสข้าได้สงสัย เรียกร้องตัวคนโดยตรง และเมื่อข้าเพียงแค่โต้แย้งหนึ่งประโยค เขาก็ลงมือทันที เพียงแค่หนึ่งกระบวนท่าก็ทำให้ทะเลลมปราณของข้าบาดเจ็บ หากไม่เป็นเช่นนี้ ข้าจะถูกพวกขยะระดับจงเทียนขององค์ชายสามโจมตีได้อย่างไร”

เล่ยถิงเข้าใจทั้งหมดแล้ว

ในเวลานี้เองเล่ยถิงนึกถึงคำพูดประหลาดที่เสี่ยวหมิ่นหมิ่นเคยพูดหลังจากที่เขาถ่ายทอด “บันทึกสายน้ำมรกต” ให้นาง

“พี่ชาย ข้าได้ยินว่าตระกูลหลักจะส่งคนมา”

ตอนนี้นึกย้อนกลับไป ดูเหมือนเสี่ยวหมิ่นหมิ่นจะรู้ล่วงหน้าแล้วว่าตระกูลหลักของตระกูลเสี่ยวจะส่งคนมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อได้ยินข่าวว่าเสี่ยวหมิ่นหมิ่นปลอดภัย เล่ยถิงก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยเขาก็สามารถลดความกังวลลงได้หนึ่งเรื่องขันทีหลิวเห็น เล่ยถิงมีท่าทีใจลอย คิดว่าจิตใจของเล่ยถิงคงถูกทำลายจึงรีบซ้ำเติมทันที

“เสียเวลาเปล่าที่เจ้าทุ่มเทให้หญิงผู้นั้น แต่นางกลับหันหลังให้เจ้าแล้วไปกับคนอื่น ช่างน่าขันจริง ๆ แต่ก็ไม่แปลกอะไร นางเป็นทายาทโดยตรงของตระกูลใหญ่เก้าตระกูล อีกทั้งยังเลื่อนขั้นเป็นเหนือภพระดับปลายตั้งแต่อายุยังน้อย มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด จะเทียบกับเจ้าซึ่งเป็นเพียงเด็กบ้านนอกได้อย่างไร”

“ขอบคุณ! ” เล่ยถิง กล่าวขอบคุณอย่างกะทันหัน

การกระทำที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ ทำให้ขันทีหลิวงุนงงไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าควรตอบสนองอย่างไรดี

เล่ยถิงถามด้วยรอยยิ้ม “ขันทีหลิว ท่านไม่รู้สึกหรือว่าลมปราณของท่านอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว? ”

“ลมปราณ? ”

“น่าโมโห! เจ้าลอบทำร้ายข้า! ”

ขันทีหลิวตรวจสอบภายในร่างกายโดยสัญชาตญาณ ในชั่วขณะถัดมาก็โกรธจนควบคุมไม่อยู่ เพราะเขาพบว่าพลังแท้จริงของตนลดลงเหลือไม่ถึงครึ่งโดยไม่มีเสียงไม่มีกลิ่น

เล่ยถิงยกมือซ้ายขึ้น งอนิ้วชี้ออก ที่ปลายนิ้วปรากฏก้อนพลังสีน้ำตาลเทาลอยอยู่ในอากาศ เขากล่าวว่า “บอกว่าท่านโง่ ท่านก็ไม่เชื่อ การชี้นิ้วของข้าก่อนหน้านี้ไม่ใช่แค่การลอบทำร้ายธรรมดา แต่ในพลังลมปราณนั้นมีของแถมด้วย!”

ขันทีหลิวถามอย่างโกรธเกรี้ยว “ผงสลายพลัง? ”

เล่ยถิงยิ้มพลางพยักหน้า แต่กล่าวอย่างเสียดาย “น่าเสียดายที่ข้าได้รับผงสลายธาตุมาน้อยเกินไป สุดท้ายก็ต้องมอบให้ท่านแบบเปล่า ๆ หมดแล้ว ต่อไปถ้าอยากใช้กลอุบายแบบเดียวกันนี้อีก คงต้องคิดหาวิธีใหม่เสียแล้ว”

“เจ้าช่างเจ้าเล่ห์จริง ๆ ! ”

ขันทีหลิวพยายามใช้วิชาผันกลับธาตุอีกครั้ง แต่กลับพบว่าตนเองไม่สามารถรวบรวมพลังแท้ได้เลย ราวกับว่าพลังงานทั้งหมดในร่างกายเหือดแห้งไป สถานการณ์เลวร้ายยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา

เล่ยถิงรวบรวมพลังสร้างลูกกลมเสวียนหมิง พลางเดินไปพูดไปว่า “นี่ก็เพราะท่านช่วยข้าเองนะ ถ้าไม่ใช่เพราะท่านชอบคุยมากขนาดนี้ ข้าก็คงไม่สามารถรอให้ผงสลายธาตุออกฤทธิ์ได้ และยิ่งไม่มีทางล้วงข้อมูลมีค่ามากมายจากปากของท่านได้”

ผงสลายธาตุเป็นผงพิษร้ายแรงที่สามารถสลายพลังแท้ของผู้ฝึกวิชาขั้นเหนือภพได้ แต่ผู้ฝึกวิชาขั้นเหนือภพทุกคนล้วนเป็นปีศาจแก่ที่ผ่านการฝึกฝนมานาน ไม่ง่ายที่จะถูกหลอกได้ อีกทั้งพลังแท้ยังมีความต้านทานต่อยาพิษสูงกว่าพลังลมปราณมาก แม้จะได้รับผงสลายธาตุเข้าไป ก็ต้องใช้เวลาระยะหนึ่งกว่าจะออกฤทธิ์

นี่คือที่มาของการที่เล่ยถิงจู่ ๆ ก็แสดงท่าทีสนิทสนมขึ้นมา

“น่าโมโห! ”

ขันทีหลิวไม่สนใจเรื่องแก่นแท้หรือระดับพลังที่ลดลงอีกต่อไป เขาบังคับใช้พลังทั้งหมดที่มี แม้กระทั่งเลือดในร่างกายก็ถูกกระตุ้นออกมา ในชั่วพริบตารอบกายของขันทีหลิวเต็มไปด้วยกลิ่นอายสีเลือดแดงฉาน ราวกับว่าเลือดในร่างกายของเขากำลังระเหยออกมา