ข้าแค่ใช้ชีวิต ทำไมกลายเป็นตำนาน - บทที่ 1438 พระจันทร์สีเลือด (80)
มีดถลกหนังของเจนกินส์มีชื่อเสียงมากในกระทรวงมหาดไทย
อาวุธของเขาได้รับการประดับด้วยอักษรรูนสองอันคือ “คม” และ “ตัด” ทำให้มันไม่อาจเอาชนะการผ่าและถลกหนังได้ และมันยังเปื้อนไปด้วยเลือดของผู้คนมากมายอีกด้วย
แม้แต่คนที่แข็งแกร่งที่สุดและมีจิตใจแข็งแกร่งที่สุดก็ไม่สามารถทนอยู่ภายใต้มีดของเจนกินส์ได้เกินสามวัน!
มีดถลกหนังนี้ไม่เพียงแต่ใช้ทรมานเท่านั้น แต่ยังเป็นอาวุธร้ายแรงอีกด้วย เจนกินส์เคยใช้มันแทงคอมนุษย์เหนือมนุษย์ระดับสามด้วย
ในระยะประชิดเขาเคลื่อนไหวได้เร็วกว่าปืน!
อย่างไรก็ตาม การโจมตีที่ดูเหมือนหลีกเลี่ยงไม่ได้นี้กลับหยุดลงอย่างกะทันหัน ห่างจากลำคอของโรนันเพียงสิบเซนติเมตร
ราวกับว่าพลังที่มองไม่เห็นได้รวมตัวกันเป็นโล่ที่แข็งแกร่ง ปิดกั้นมีดถลกหนังไว้
มันเป็นไปได้อย่างไร?
เจนกินส์รู้สึกตกตะลึงทันที
เมื่อแขนขาของโรแนนทั้งสี่ถูกพันธนาการและทรัพย์สินทั้งหมดถูกยึด เขาจะต้านทานการโจมตีอันร้ายแรงของตัวเองได้อย่างไร?
ก่อนที่ผู้สืบสวนจะสามารถตอบสนองได้ โรนันก็ยกมือขึ้นและจับข้อมือของเขาไว้
โซ่ตรวนที่พันธนาการข้อมือและข้อเท้าของเขาแตกออกและระเบิดออกในเวลาเดียวกัน!
ไม่ใช่ว่ามีปัญหากับคุณภาพของอุปกรณ์เล่นแร่แปรธาตุนี้ แต่เป็นเพราะว่าผลกระทบของมันมุ่งเป้าไปที่สิ่งมีชีวิตที่พิเศษของโลกนี้เท่านั้น และพลังจิตของโรนันก็อยู่นอกเหนือขีดจำกัดของมันโดยสิ้นเชิง
ในความเป็นจริง แม้จะไม่ต้องใช้พลังจิต เขาก็ยังสามารถหลุดพ้นจากพันธนาการเหล่านี้ได้!
“อ๊า!”
เจนกินส์เผลอส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างน่าขนลุก ดวงตาของเขาแทบจะโปนออกมาจากเบ้า
กระดูกข้อมือขวาของเขาถูกโรนันบดจนเป็นผงทันที!
ความเจ็บปวดเป็นสิ่งที่ไม่อาจจินตนาการได้
แต่นั่นยังไม่จบแค่นั้น โรนันคว้ามีดถลกหนังแล้วแทงเข้าที่ตาขวาของเจนกินส์
ทะลุตรงเข้าสมองเป็นหมัดเดียวที่ร้ายแรง!
คุณรอดตัวไปได้ง่ายๆ
โรนันเก็บอาวุธของเขาเข้าฝักอย่างใจเย็น
ความประทับใจแรกของเขาที่มีต่อผู้สืบสวนจากกระทรวงมหาดไทยนั้นเป็นลบอย่างมาก
คู่ต่อสู้คือสิ่งมีชีวิตที่กระหายเลือดและชั่วร้ายที่สุดที่โรแนนเคยเผชิญมาตั้งแต่มาถึงโลกนี้ โดยเหนือกว่ามอร์เฟียส เมนดาร์ตแห่งเรเซอร์คลอว์สมาก และร่างกายของเขาพันเกี่ยวอยู่กับวิญญาณอาฆาตของผู้บริสุทธิ์จำนวนนับไม่ถ้วน
ตอนนี้ที่ Ronan ได้ให้ทางออกที่รวดเร็วและง่ายดายแก่ Jenkins แล้ว มันจะเป็นอะไรไปได้อีกนอกจากข้อตกลง?
เขาจึงลุกขึ้นยืนและมองไปที่กำแพงตรงหน้าเขา
กำแพงนี้ยังถูกปกคลุมด้วยแผ่นเหล็กหนา แต่ด้วยการตรวจจับพลังจิต โรนันจึงรู้ว่ามีห้องอีกห้องหนึ่งอยู่ด้านหลังกำแพง โดยมีคนสามคนกำลังเฝ้าติดตามพื้นที่ดังกล่าวอยู่
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ กระโดดขึ้นและพุ่งไปข้างหน้าเหมือนลูกปืนใหญ่
มันพุ่งชนกำแพงทองแดงและเหล็กนี้ทันที!
สำหรับบุคคลธรรมดาหรือแม้กระทั่งบุคคลธรรมดาที่ไม่ธรรมดา การกระทำดังกล่าวเปรียบเสมือนการโยนไข่ใส่ก้อนหิน
อย่างไรก็ตาม ภายใต้การดูแลของโรนัน กำแพงเหล็กเรียบๆ ก็เกิดรอยบุบ แตกร้าว และระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน!
ชั้นกลางยังถูกฉีกขาดออกจากกันด้วย
โรแนนพุ่งเข้าไปในห้องลับข้างๆ จริงๆ!
วู้! วู้! วู้!
เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นทั่วห้อง ทำให้คนทั้งสามคนในห้องพูดไม่ออก
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งมีท่าทางสง่างามและตอบสนองอย่างรวดเร็วโดยยกมือขึ้นทันทีและพูดว่า “เดี๋ยวก่อน!”
“ตาย!”
โรนันปล่อยหมัดออกไปกระแทกศีรษะของคู่ต่อสู้จากระยะห่างสามเมตร
ในเวลาเดียวกันมีดถลกหนังก็หลุดออกมาและแทงเข้าที่คอของอีกคน
กระทรวงมหาดไทยเป็นสถาบันที่มืดมนและนองเลือดที่สุดในบรรดาสถาบันทั้งหมดของราชอาณาจักร คุณไม่สามารถพูดได้ว่าทุกคนที่นี่สมควรตาย แต่ถ้าคุณฆ่าพวกเขาทั้งหมด ก็จะแทบไม่มีคนบริสุทธิ์เหลืออยู่เลย
โรนันไม่มีเวลาหรือความสนใจที่จะตรวจสอบ
ใครขวางทางต้องตาย!
ในช่วงเวลาถัดมา คนสุดท้ายกัดฟันและหยิบหินรูนออกจากกระเป๋า
ขณะที่เขาเตรียมจะปลดปล่อยพลังของสมบัติพิเศษนี้ เขาก็รู้สึกราวกับว่าศีรษะถูกเข็มเหล็กร้อนแดงแทง และความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้สมองของเขาหายใจไม่ออกทันที
แล้วคนทั้งคนก็จมลงสู่ความมืดมิด!
โรนันยื่นมือออกไปคว้าหินรูนที่ยังคงถือแน่นอยู่ในมือของอีกฝ่าย
เมื่อเขาได้มันมา เขาก็รู้ทันทีว่ามันเป็นสิ่งที่ดี
เพราะหินรูนสีแดงเข้มนี้มีร่องรอยของต้นกำเนิดโลกอยู่!
แม้ว่าปริมาณของแหล่งข้อมูลจะน้อยมาก แต่สำหรับโรแนน ณ เวลานี้ มันก็เหมือนกับการถูกลอตเตอรี่หลายล้านเหรียญ
คำเดียวสั้นๆ: เยี่ยม!
แม้ว่าปริมาณจะน้อยมาก แต่แม้ปริมาณเพียงเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะช่วยให้โรแนนเข้าใจกฎของโลกนี้ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
และใช้สิ่งนี้เป็นจุดยึดเพื่อให้เราสามารถค้นหาแหล่งที่มาของโลกได้มากขึ้น
การตัดสินใจครั้งก่อนของเขาที่จะยอมจำนนโดยเจตนาและถูกจับมาที่นี่เป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะยอมรับผลประโยชน์จากสงครามเหล่านี้
เสียงสัญญาณเตือนในห้องยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง และเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากโถงทางเดินด้านนอก
โรนันเปิดประตูแล้วเดินออกไป
รัตๆๆๆๆ!
ทันทีที่เขาเดินเข้าไปในทางเดิน กระสุนจำนวนนับไม่ถ้วนก็ตกลงมาเหมือนพายุ ปิดกั้นโอกาสในการหลบภัยทั้งหมด
โรนันยกมือขึ้นอย่างใจเย็น และกระสุนที่พุ่งเข้ามาก็ลอยอยู่กลางอากาศทันที
เขาเห็นใบหน้าที่หวาดกลัวจากอีกฝั่งหนึ่ง
โรนันหัวเราะอย่างเย็นชา และดันฝ่ามือไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน ทำให้กระสุนที่เล็งมาที่เขากระเด็นไปด้านหลังและพุ่งขึ้นไปในอากาศ ทำให้เจ้าหน้าที่กระทรวงมหาดไทยที่ติดอาวุธครบมือมีรูพรุน
เหล่าทหารรักษาการณ์กระทรวงมหาดไทยเหล่านี้ได้รับการคัดเลือกจากเหล่าทหารชั้นยอดและผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนาน ด้วยอาวุธชั้นยอด ความสามารถในการต่อสู้ของแต่ละคนเทียบได้กับยอดมนุษย์ระดับซูเปอร์ฮิวแมนชั้นหนึ่ง
หน่วยยามเพียงหน่วยเดียวก็เพียงพอที่จะต่อกรกับสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติระดับสองได้!
ขณะนี้ จำนวนเจ้าหน้าที่รักษาการณ์กระทรวงมหาดไทยที่รวมตัวกันอยู่ในทางเดินมีเกินสามหมู่แล้ว
แต่ด้วยการโจมตีโต้กลับของโรนัน ทำให้พวกมันจำนวนมากล้มลง เนื่องจากเกราะของพวกมันไม่สามารถหยุดกระสุนที่ยิงออกมาจากปืนของเขาได้
เสียงกรีดร้อง, เสียงคร่ำครวญ, เสียงโครมคราม…
พวกเขาร่วมกันสร้างบทเพลงโศกเศร้าอันแสนโหดร้าย!
โรนันก้าวข้ามเลือดและศพที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นและเดินไปข้างหน้าตามทางเดินยาว
ทันใดนั้นเขาก็พังประตูข้างๆ เขาเปิดออก
นี่คือห้องเก็บหลักฐาน โดยมีสิ่งของต่างๆ แสดงอยู่บนชั้นเก็บของภายใน
โรนันได้นำสิ่งของที่ยึดมาทั้งหมดกลับคืนที่นี่ รวมทั้ง “อัศวิน” และ “เรนเจอร์” ด้วย
อาวุธพิเศษทั้งสองนี้มีรอยประทับทางจิตวิญญาณของเขา ซึ่งเขาสามารถสัมผัสได้แม้จากระยะไกล
การค้นหามันเป็นเรื่องง่ายมาก
เมื่อโรนันได้อาวุธของเขาคืนมา เขาก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้น และเขาเป่าปากขณะออกจากห้องหลักฐาน
“เปลวไฟ!”
พร้อมกับเสียงกระซิบอันสง่างาม เปลวเพลิงอันร้อนแรงพุ่งเข้ามาจากอีกด้านหนึ่งของทางเดิน ราวกับมังกรไฟที่กำลังคำราม เผยให้เห็นเขี้ยวและกรงเล็บ พร้อมที่จะกลืนกินโรนัน
ผู้ร่ายเวทย์!
โรนันยกคิ้วขึ้น ดึง “อัศวิน” ของเขาออกมา และดึงไกปืนไปที่มังกรไฟที่กำลังวิ่งเข้ามา
ปัง
กระสุนแร่แปรธาตุถูกยิงออกจากลำกล้อง เจาะทะลุมังกรไฟทั้งตัวทันทีและพุ่งออกไป
เปลวไฟที่สามารถหลอมเหล็กได้นั้นถูกปิดกั้นโดยสิ่งกีดขวางที่มองไม่เห็นตรงหน้าโรนัน
กำแพงพลังจิต!
เมื่อเผชิญกับการป้องกันอันทรงพลังนี้ มังกรไฟคำรามก็เงียบลงทันที เปลวเพลิงก็ดับลง หรี่ลง และหายไป
พ่อมดสวมชุดคลุมสีขาวและถือไม้เท้าปรากฏตัวห่างจากโรนันประมาณสามสิบเมตร
มีรูขนาดใหญ่ขนาดเท่ากำปั้นอยู่ระหว่างคิ้วของเขา
เชื่อมต่อหน้า-หลังได้!