ข้าแค่ใช้ชีวิต ทำไมกลายเป็นตำนาน - บทที่ 1346 ทะเลแห่งดวงดาว (จบ)

หวางเฉินเข้าสู่สภาวะสมาธิเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม

ไม่มีทาง อาณาจักรของเขากำลังพัฒนาเร็วเกินไป และเขาถูกรางวัลจากเต๋าสวรรค์กลบเกลื่อนไปในคราวเดียว หากเขาไม่สามารถค่อยๆ ซึมซับมันได้ มันย่อมส่งผลกระทบต่อรากฐานของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

โชคดีที่ทักษะธาตุทั้งห้าที่หวางเฉินฝึกฝนนั้นมีความทนทานสูงมาก ซึ่งช่วยให้เขาสามารถรักษาอาณาจักรของเขาให้มั่นคงได้อย่างสมบูรณ์

ไม่มีอันตรายซ่อนเร้นเหลืออยู่

หลังจากเสร็จสิ้นการฝึกฝน หวางเฉินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดวงตาของเขาเป็นประกาย และความคิดของเขาก็แล่นผ่านการเดินทางในท้องทะเลที่เต็มไปด้วยดวงดาว

เขาสัมผัสได้ถึงโคลนของโลกทะเลดาวอย่างเป็นธรรมชาติ

เมื่อครั้งที่หวางเฉินออกจาก Star Sea World ก่อนหน้านี้ เขาไม่เพียงแต่ควบแน่นวิญญาณของเขาจนหมดเท่านั้น แต่ยังทิ้ง Star Sea Ring ไว้ในร่างโคลนของเขาด้วย และไม่ได้นำมันกลับไปยัง Haotian Realm อีกด้วย

ด้วยแหวนที่ควบแน่นพลังจากแหล่งพลังของโลกนี้ การเชื่อมต่อระหว่างหวางเฉินและร่างโคลนของเขาจึงแข็งแกร่งกว่าการเชื่อมต่อระหว่างเขากับร่างโคลนของเขาในอาณาจักรชางชิง

โดยการรับรู้ทางจิตวิญญาณ เขาตระหนักว่าเวลาได้ผ่านไปมากกว่าหนึ่งปีในโลกทะเลดาวขณะที่เขาอยู่ในสมาธิ

หลังจากที่การต่อสู้แห่งเปลวดาวสิ้นสุดลง หวางเฉินจากโลกทะเลดาวก็ยังคงติดตามกองเรือโต้กลับเร็วที่เจ็ดต่อไป และเริ่มโต้กลับกลุ่มเนเธอร์ และฝ่าทะลุกลุ่มดาวอีกสองกลุ่มที่ถูกกลุ่มเนเธอร์ยึดครองได้

อย่างไรก็ตาม กระจุกดาวทั้งสามนี้ รวมถึงกระจุกดาวเปลวเพลิง ล้วนอยู่ภายใต้อิทธิพลของตระกูลเนเธอร์ และไม่มีความเป็นไปได้ที่จะยึดครองและป้องกันได้ทั้งหมด ดังนั้น กองเรือร่วมจึงถอนทัพไปยังอาณาจักรดวงดาวจักรพรรดิหลังจากได้รับชัยชนะอันรุ่งโรจน์

เฝ้าประตูแห่งดวงดาวเพื่อป้องกันการแก้แค้นจากกลุ่มเนเธอร์

เดิมที ณ จุดนี้ หวางเฉินสามารถกลับไปสู่ ​​Holy Light Star หรือ Taikoo Star ได้

โดยไม่คาดคิด พันธมิตรได้ก่อปัญหาขึ้นที่สนามดาวชายแดนอีกครั้ง ก่อให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหม่ เขาต้องออกเดินทางครั้งใหม่กับกองยานปฏิกิริยาเร็วที่เจ็ดอีกครั้ง

หลังจากเรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับโคลนใน Star Sea World แล้ว หวังเฉินก็ถอนความสนใจของเขาออกไป

การปลุกพลังจิตวิญญาณแบบนี้ต้องใช้พลังจิตวิญญาณมหาศาล หากแต้มจิตวิญญาณของเขาไม่เพิ่มขึ้นถึงสิบแต้มจนถึงจุดสูงสุดที่ไม่เคยมีมาก่อน เขาคงไม่อาจสนับสนุนการแลกเปลี่ยนข้อมูลในระยะยาวได้

หากปล่อยไว้นานเกินไปก็อาจสร้างความเสียหายให้กับทะเลแห่งจิตสำนึกได้ง่าย ซึ่งไม่คุ้มกับการสูญเสียเลย

หวางเฉินเชื่อว่าตัวตนอีกตนที่นั่นจะสร้างชีวิตที่วิเศษยิ่งขึ้นและช่วยให้เขาได้รับแหล่งที่มาของโลกดวงดาวเพิ่มมากขึ้น

สำหรับเด็กสาวสองคน หมิงเหมยและถังมี่ ไม่ต้องพูดถึงเขาในตอนนี้ แม้ว่าเขาจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเทพแห่งการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงหรือแม้กระทั่งเทพแห่งความสามัคคีที่แท้จริงในอนาคต ก็ไม่มีทางที่เขาจะนำพวกเธอไปสู่อาณาจักรห่าวเทียนได้

เนื่องจากทะเลแห่งดวงดาวเป็นของโลกใบใหญ่ และกฎเกณฑ์ของมันก็แตกต่างอย่างมากจากอาณาจักรห่าวเทียน จึงเป็นเรื่องยากมากที่จะนำทางมัน

แต่จะง่ายกว่ามากหากจะรักษาจิตวิญญาณที่แท้จริงของพวกมันเอาไว้ นำโคลนของพวกมันกลับคืนมา และนำจิตวิญญาณที่แท้จริงของพวกมันกลับมารวมกันอีกครั้ง

เมื่อถึงเวลานั้น หวางเฉินจะมีวิธีมากมายในการปรับเปลี่ยนร่างกายของหญิงสาวทั้งสองคน และแม้กระทั่งนำพวกเธอไปสู่เส้นทางของลัทธิเต๋า

แน่นอนว่านั่นเป็นเวลานานมาแล้วอย่างแน่นอน

ณ จุดนี้ ประสบการณ์ทะเลแห่งดวงดาวของหวางเฉินสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ และเขายังทำภารกิจของเขาสำเร็จอีกด้วย

เมื่อพลิกข้อมือของเขา อัญมณีใสราวกับคริสตัลก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของหวางเฉินทันที

มันคือลูกปัดแห่งโลกที่ปิดผนึกพิกัดของโลกทะเลแห่งดวงดาว!

เมื่อเทียบกับก่อนที่หวางเฉินจะมาถึง อัญมณีชิ้นนี้กลับมีรัศมีแปลกๆ อยู่

มันเป็นต้นกำเนิดของโลก Star Sea

หวางเฉินหยิบไฟต้นกำเนิดใส่กระเป๋าสองครั้ง ดวงวิญญาณของเขาถูกปนเปื้อนด้วยรัศมีแห่งพลังต้นกำเนิดมาเป็นเวลานาน เมื่อดวงวิญญาณที่แท้จริงของเขากลับมา แม้ว่าไฟต้นกำเนิดที่เขานำมาจะถูกจิตสำนึกของห่าวเทียนพรากไป แต่พลังต้นกำเนิดในดวงวิญญาณของเขายังคงอยู่

จากนั้นก็ถูกดูดซับโดยอัญมณีนี้

ในความเป็นจริง มันสามารถทำได้ผ่านการเสียสละ จากนั้นแหล่งที่มาของโลกภายในก็สามารถนำเสนอต่อจิตสำนึกห่าวเทียนได้

รับผลตอบแทนจากสวรรค์!

จิตใจของเขาแข่งขันกันขณะที่หวางเฉินยืนขึ้น เปิดผนึกห้องลับ และจากไป

ทันทีที่เขาออกมาจากห้องลับ ตู้จิ่วเหนียงก็รีบเข้ามา

วิญญาณอมตะที่เพิ่งเกิดใหม่ของพันธมิตรอมตะจิ่วโจวยิ้มและคำนับพร้อมกล่าวว่า “เต้าโหยว ข้าดีใจมากที่ได้เห็นเจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย!”

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวัง

แต่ในเวลาเดียวกัน ตู้จิ่วเหนียงก็รู้สึกประหลาดใจในใจ

นางพบว่าหลังจากที่หวางเฉินออกมาจากการถอยหนี เธอก็ไม่สามารถมองทะลุผู้ฝึกฝนที่อยู่ตรงหน้าเธอได้เลย!

ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน รวมถึงการสัมผัสกับลมหายใจและการรับรู้วิญญาณ ตู้จิ่วเหนียงก็ไม่สามารถมองเห็นขอบเขตการฝึกฝนของหวังเฉินในปัจจุบันได้ ขอบเขตการฝึกฝนของหวังเฉินนั้นดูราวกับคนธรรมดาทั่วไป

แต่เป็นไปได้ไหมที่การฝึกฝนของหวางเฉินจะสูญเปล่าโดยสิ้นเชิงและเขาจะกลายเป็นมนุษย์?

เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!

คำอธิบายเดียวก็คือว่าหวางเฉินได้รับผลประโยชน์มากมายจากการลงไปในทะเลแห่งดวงดาวและทำการยกระดับอาณาจักรของเขาสำเร็จ!

นี่มันน่าประทับใจมาก

แต่เพราะเหตุนี้เอง ความหวังของตู้จิ่วเหนียงที่มีต่อหวางเฉินจึงถึงจุดสูงสุด

หวางเฉินตอบด้วยท่าทางขอบคุณ “เพื่อนเต๋า ฉันขอโทษที่ไม่พบวิญญาณที่หายไปของคุณใน Star Sea World”

การช่วยตู้จิ่วเหนียงค้นหาจิตวิญญาณที่หายไปคือภารกิจสำคัญที่เธอได้มอบหมายให้หวางเฉินไปดูแลโลกเบื้องล่าง

อย่างไรก็ตาม โลกดวงดาวนั้นกว้างใหญ่และไร้ขอบเขต ในเวลาเพียงไม่กี่ปี พื้นที่ที่หวังเฉินสามารถสำรวจได้นั้นมีจำกัดมาก หากปราศจากเบาะแสใดๆ เขาจะตามหาจิตวิญญาณที่สูญหายของเธอท่ามกลางผู้คนนับพันล้านได้อย่างไร

เท่าที่เกี่ยวกับภารกิจนี้ โดยพื้นฐานแล้วไม่มีวิธีแก้ปัญหา เว้นแต่ว่าหวางเฉินจะอยู่ใน Star Sea World เป็นเวลาหลายร้อยหรือหลายพันปี หรือโชคดีอย่างมาก ก็มีความเป็นไปได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่ผ่านมาหลายร้อยหรือหลายพันปีแล้ว เป็นไปได้ไหมว่าวิญญาณที่สาบสูญของเธอยังคงอยู่ในโลกทะเลแห่งดวงดาว?

ความหวังของตู้จิ่วเหนียงกลายเป็นความผิดหวังในทันที

เธออมยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ไม่เป็นไรหรอก ฉันแค่มีความหวังเท่านั้นเอง”

เหตุผลที่ตู้จิ่วเหนียงยืนกรานที่จะค้นหาจิตวิญญาณที่สูญหายไปในโลกทะเลแห่งดวงดาวนั้นมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับวิธีการลับที่เธอฝึกฝน

หากเธอไม่สามารถเอามันกลับมาได้ โอกาสที่เธอจะกลายเป็นพระเจ้าก็จะริบหรี่มาก

แน่นอนว่าถึงแม้จะผิดหวัง แต่ตู้จิ่วเหนียงก็ไม่ได้รู้สึกขุ่นเคืองต่อหวังเฉินเลย เพราะการเข้าไปใน Star Sea World เพื่อสำรวจก็เป็นเรื่องที่เสี่ยงอันตรายอย่างยิ่งอยู่แล้ว

หวางเฉินยิ้มและยื่นลูกปัดโลกให้: “เพื่อนเต๋า แม้ว่าฉันจะไม่สามารถทำงานของคุณให้สำเร็จได้ แต่ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้น่าจะสามารถแก้ปัญหาของคุณได้”

ตู้จิ่วเหนียงสับสน

เดิมทีแล้วเธอเป็นผู้มอบไข่มุก Wangjie ให้กับ Wang Chen ดังนั้นเธอจึงคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี

แต่รัศมีลึกลับภายในอัญมณีนี้ทำให้เธอรู้สึกทั้งไม่คุ้นเคยและตกใจอย่างมาก

ต้นกำเนิดของโลก!

หวางเฉินนำร่องรอยของต้นกำเนิดแห่งโลกซิงไห่กลับมาจริงๆ! !

วิญญาณอมตะที่เพิ่งเกิดใหม่จากพันธมิตรอมตะจิ่วโจวไม่อาจเชื่อได้ว่าหวางเฉินเต็มใจที่จะมอบแหล่งกำเนิดของโลกให้กับเขา

ด้วยต้นกำเนิดของโลก ความเสียหายทางวิญญาณของเธอจึงไม่มีค่าอะไรเลย ตราบใดที่เธอได้รับรางวัลจากสวรรค์ผ่านการเสียสละ เธอไม่เพียงแต่จะฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์ แต่ยังได้รับประโยชน์มหาศาลอีกด้วย

ปัญหาคือถ้าเป็นผู้ฝึกฝนคนอื่น จะไม่มีทางยอมเสียสละสิ่งที่มีค่าเช่นนี้ไปได้

ทำไมหวางเฉินถึงดีกับเธอมาก?

จู่ๆ หัวใจของตู้จิ่วเหนียงก็เต้นเร็วขึ้น และใบหน้าสวยๆ ของเธอก็แดงระเรื่อ

เธอจ้องไปที่หวางเฉินอย่างลึกซึ้ง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยเสน่ห์

จริงๆมันก็เป็นไปได้…