ข้าแค่ใช้ชีวิต ทำไมกลายเป็นตำนาน - บทที่ 1258 ทะเลแห่งดวงดาว (หกสิบสาม)

หวางเฉินดื่มไวน์ชั้นดีที่มีสีฟ้าและมีประกายสีแดงเล็กๆ อยู่ในแก้ว

Starry Sky Flame คือค็อกเทลสูตรเฉพาะของนักเดินเรือรุ่นเก๋า ว่ากันว่าทำมาจากสุรา 5 ชนิด ผสมกับสารสกัดจากสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ ทำให้เกิดรสชาติที่แปลกใหม่ไม่เหมือนใคร

บางคนชอบที่จะจิบค็อกเทลนี้อย่างช้าๆ แต่หวางเฉินชอบที่จะดื่มมันทั้งหมดในอึกเดียว

ไวน์ไหลลงคอ กระตุ้นเยื่อเมือก ความรู้สึกสดชื่นเผ็ดร้อนจะไหลตรงไปที่กระเพาะอาหาร แล้วกระจายออกไปอย่างอบอุ่น

ผสมผสานกับร่องรอยพลังชีวิต

หวางเฉินถอนหายใจยาวและขอให้บาร์เทนเดอร์เพิ่มเครื่องดื่มอีกแก้ว

เจ้าของบาร์ผมขาวมองไปที่หวางเฉินแล้วพูดว่า “หนุ่มน้อย คุณดื่มไปสามแก้วแล้ว”

สองสามครั้งแรกที่หวางเฉินมาที่บาร์ Old Sailor Bar เขาจะดื่มไวน์เพียงสามแก้วเท่านั้น

เปลวไฟบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนั้นรุนแรงมาก คนธรรมดาคนหนึ่งอาจล้มลงหลังจากดื่มไปแค่แก้วเดียว และสามแก้วก็ถือว่ามากเกินไป

“ฉันรู้.”

หวางเฉินยิ้มและกล่าวว่า “ดื่มครั้งสุดท้าย”

เจ้าของบาร์ชงเครื่องดื่มให้เขาอีกแก้วโดยไม่พูดอะไรและพูดว่า “แก้วนี้คุณเป็นคนจ่าย”

“ขอบคุณ.”

หวางเฉินยกแก้วขึ้นและกำลังจะดื่มมัน

ทันใดนั้น เครื่องปลายทางส่วนตัวของเขาก็สั่นอย่างรุนแรงหลายครั้ง และหน้าจอโฮโลแกรมก็ปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติ

ข้อความที่แสดงด้านบนเป็นสีแดงสดสะดุดตา!

สิ่งที่หวางเฉินเพิ่งได้รับคือสัญญาณเตือนภัยระดับ B และข้อความเรียกตัว ซึ่งทำให้เขาต้องรีบไปที่บริเวณ D72 ของสนามบินเพื่อขึ้นเรือและปฏิบัติภารกิจกู้ภัยฉุกเฉิน

ในเวลาเดียวกัน สมาชิกทีมธงดำหลายคนที่มากับหวางเฉินก็ได้รับข้อความนี้เช่นกัน

ทุกคนมองหน้ากันแล้วกระโดดขึ้นพร้อมกันและรีบวิ่งออกจากบาร์ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

หวังเฉินไม่คาดคิดว่าการต่อสู้จริงครั้งแรกของเขาหลังจากเข้าประจำการจะมาถึงเร็วขนาดนี้ เขาไม่ได้คิดอะไรมากนัก หลังจากออกจากบาร์ เขารีบขึ้นโฮเวอร์คราฟต์และรีบตรงไปยังพื้นที่ D72 ของสนามบิน

พื้นที่ D72 ของสนามบินเป็นท่าจอดเรือรบของกองเรือปฏิกิริยาเร็วที่เจ็ด หลังจากที่หวังเฉินและเพื่อนร่วมทีมหลายคนมาถึง พวกเขาก็ขึ้นเรือพิฆาตเจียงหยวนที่จอดทอดสมออยู่ที่นั่นทันที

เพียงสิบนาทีต่อมา เรือพิฆาตความเร็วสูงลำนี้ก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แล่นออกจากสนามบิน และบินไปสู่ทะเลแห่งดวงดาวอันกว้างใหญ่

เรือพิฆาตอีกลำหนึ่งชื่อ Jiangyang ก็ขึ้นบินในเวลาเดียวกันเช่นกัน

จนกระทั่งหวางเฉินเข้าสู่หุ่นยนต์ต่อสู้ เขาจึงได้รับข้อมูลเฉพาะเจาะจงของภารกิจจากเทอร์มินัลส่วนตัวของเขา

ปรากฎว่าเพียงครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ณ สนามดวงดาวห่างจากป้อมอวกาศ TK043 เพียง 500,000 กิโลเมตร เรือขนส่งพลเรือนขนาดใหญ่ชื่อชางไทก็ถูกโจมตีโดยโจรสลัดอวกาศอย่างกะทันหัน

เรือฉางไทได้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือฉุกเฉิน หลังจากได้รับข้อความ ป้อมอวกาศได้ส่งเรือพิฆาตความเร็วสูงสองลำจากกองเรือตอบโต้เร็วที่เจ็ดไปยังพื้นที่เกิดเหตุทันทีเพื่อช่วยเหลือ

ในปัจจุบันทราบกันว่าศัตรูมีเรือรบขนาดเล็กและขนาดกลางรวมทั้งหมด 3 ลำ ซึ่งใช้กลยุทธ์ฝูงหมาป่าโจมตีเรือชางไท

ชาวช้างไทยังคงดิ้นรนเพื่อยึดครอง

อย่างไรก็ตาม สำหรับเรือขนส่งพลเรือนประเภทนี้ ไม่ว่าการป้องกันของมันจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังมีข้อจำกัด และเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นก่อนที่โล่พลังงานของมันจะถูกเจาะทะลุ

ภายในห้องโดยสารของเครื่องบินรบของเรือพิฆาตเจียงหยวน ยานรบหลายร้อยลำเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ นักบินทุกคนที่อยู่ในประจำที่ รวมถึงหวังเฉิน กำลังรอคอยช่วงเวลาแห่งการต่อสู้อย่างเงียบๆ

เนื่องจากภายในหุ่นยนต์ไม่สามารถเข้าถึงโลกภายนอกได้ จึงไม่มีใครสามารถทราบสถานการณ์ที่เจาะจงได้

จนกว่าจะมีการผลักดันคำสั่งใหม่

สถานการณ์ล่าสุดคือโล่ของเรือฉางไทถูกเจาะเข้าไป หลังจากที่เรือรบโจรสลัดขึ้นไปบนเรือขนส่งแล้ว พวกมันก็บุกเข้าไปในเรือและขึ้นเรือสำเร็จ และจับลูกเรือบางคนเป็นตัวประกัน

ลูกเรือคนอื่นๆ ซ่อนตัวอยู่ในบ้านที่ปลอดภัย แต่ก็สูญเสียการควบคุมเรือฉางไทเช่นกัน

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ภารกิจของ Black Knight Squad เปลี่ยนไป

สิบนาทีต่อมา เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาดังขึ้นในหูของหวางเฉิน: “จ่าหวางเฉิน โปรดเตรียมตัวดีดตัวออก นับถอยหลัง 10, 9, 8…”

เมื่อนับถึง “0” หวางเฉินและ SPB17 ฟีนิกซ์ที่เขาควบคุมอยู่ก็ถูกดีดออกจากเรือประจัญบานทันที

ในช่วงเวลาถัดไป หุ่นยนต์ของหวางเฉินก็เข้าสู่พื้นที่อันกว้างใหญ่

เครื่องยนต์ PC5600 ทั้งสองเครื่องปล่อยเปลวไฟสีฟ้าครามออกมาพร้อมกัน ผลักดัน Phoenix Mech ไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง เรดาร์หลายเฟสและระบบการมองเห็นเต็มรูปแบบถูกเปิดใช้งานพร้อมกัน ส่งข้อมูลในพื้นที่โดยรอบไปยังหวังเฉิน

ในเวลาเพียง 0.5 วินาที หวังเฉินก็ล็อคเป้าหมายของเขา

เรือรบโจรสลัดที่อยู่ห่างออกไปนับพันกิโลเมตร!

เรือโจรสลัดลำนี้เป็นสีดำสนิทและแทบแยกแยะไม่ออกด้วยตาเปล่าเมื่อเทียบกับพื้นหลังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว แต่ไม่สามารถปิดกั้นการสแกนของเรดาร์หลายเฟสและการตรวจจับออปโตอิเล็กทรอนิกส์ทางอากาศได้

มีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของเรือพิฆาตเจียงหยวน และมีรูปร่างเหมือนซิการ์ขนาดใหญ่ที่ปกคลุมด้วยผมสีดำ ดูแปลกและน่าเกลียด

อย่างไรก็ตาม เรือโจรสลัดลำนี้ไม่ใช่เป้าหมายแรกของเรือพิฆาตความเร็วสูงสองลำ เรือโจรสลัดอีกลำที่มีระวางบรรทุกมากกว่า ซึ่งคาดว่าเป็นเรือธง กลายเป็นเป้าหมายของการยิงกระจุกตัว

ผู้ที่จัดการกับคนแรกคือกองพลยานเกราะซึ่งรวมถึงหวางเฉินด้วย

ในฐานะของหน่วยเรนเจอร์ในหน่วยธงดำ หวังเฉินได้เพิ่มพลังเครื่องยนต์ของฟีนิกซ์ให้ถึงขีดสุด ซึ่งทำให้เขาสามารถแยกตัวออกจากทีมได้อย่างรวดเร็วและกลายเป็นหมาป่าเดี่ยวที่พุ่งเข้าโจมตี

ดังคำกล่าวที่ว่า ต้นไม้ต้นแรกที่โผล่หัวออกมาจะถูกยิง หวังเฉินจึงกลายเป็นเป้าหมายการโจมตีของเรือรบโจรสลัดทันที

ลำแสงอนุภาคพลังงานสูงพุ่งทะลุอากาศ

แต่ในขณะนี้ หวางเฉินยังคงรักษาความเร็วสูงไว้ และเริ่มหลบหลีกด้วยความยืดหยุ่นอย่างมาก

เมื่อเทียบกับขนาดอันใหญ่โตของเรือประจัญบานแล้ว หุ่นยนต์ฟีนิกซ์ก็เป็นเพียงแมลงวันตัวเล็กๆ เท่านั้น ซึ่งเทียบไม่ได้เลยกับขนาดที่ใหญ่โตของเรือประจัญบาน

แต่ถึงแม้จะมีระบบล็อกพลังยิงแบบไฮเทค แต่การยิงปืนใหญ่ระยะไกลระลอกแรกจากเรือรบโจรสลัดก็ไม่สามารถหยุดยั้งหวางเฉินที่รุกคืบเข้ามาอย่างไม่ลดละได้ ทำให้ฟีนิกซ์ที่เขากำลังบังคับเข้าใกล้ได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เรือประจัญบานโจรสลัดก็ปล่อยหุ่นยนต์รบของตัวเองทันที

อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ประเภทนี้คือสิ่งที่หวางเฉินคุ้นเคยมากที่สุด

เขาเปิดใช้งานพลังจิตของเขาอย่างเงียบๆ

หวางเฉินค้นพบมานานแล้วว่าระยะการส่งพลังงานจิตวิญญาณและการครอบคลุมในสภาพแวดล้อมอวกาศของเขาจะเกินระยะทางบนพื้นดินมาก

ช่องว่างมันใหญ่มาก

หุ่นยนต์โจรสลัดอวกาศทั้งสองตัวถูกรวมเข้าในระยะการสแกนพลังจิตทันที ทุกการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ถูกนำเสนออย่างชัดเจนในมุมมองของหวังเฉิน เขาสามารถคาดการณ์การกระทำของศัตรูได้

ฟีนิกซ์เมคที่ควบคุมโดยหวางเฉินหลบลำแสงอนุภาคพลังงานสูงได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็ยกแขนขวาขึ้นทันที และปืนใหญ่อนุภาคพลังงานสูงขนาด 150 มม. ที่ติดตั้งอยู่ก็ระเบิดเป็นแสงที่พร่ามัวทันที

กระแสอนุภาคที่บรรจุพลังงานทำลายล้างได้กวาดไปในระยะทางมากกว่า 100 กิโลเมตรในทันที และพุ่งเข้าใส่หุ่นยนต์โจรสลัดอวกาศด้วยความแม่นยำอย่างเหลือเชื่อ จนทำลายเกราะพลังงานของมันทันที

ในความเป็นจริง หุ่นยนต์โจรสลัดอวกาศตัวนี้กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง แต่ดูเหมือนว่ามันจะพุ่งชนปากกระบอกปืนของหวางเฉินโดยตั้งใจ

รู้สึกเหมือนเราทำงานร่วมกันได้ดีมาก

ภายใต้แรงกระแทกอันทรงพลัง หุ่นยนต์โจรสลัดอวกาศสูญเสียการควบคุมและบินถอยหลัง

ก่อนที่จะฟื้นคืนโล่ได้ ก็โดนลำแสงอนุภาคพลังงานสูงโจมตีอีกครั้ง

ทันใดนั้น เปลวไฟขนาดใหญ่ก็ระเบิดขึ้นในความว่างเปล่า และเศษชิ้นส่วนที่แตกหักนับไม่ถ้วนก็กระเด็นไปทั่วทุกแห่ง

พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง!