ข้าแค่ใช้ชีวิต ทำไมกลายเป็นตำนาน - บทที่ 1180 การพิสูจน์ความจริง (ห้าสิบหก)

ในช่วงบ่ายของวันที่ 10 มิถุนายน หวางเฉินเดินออกจากประตูโรงเรียนมัธยมต้นหยี่เฉิงหมายเลข 1

มีฝูงชนจำนวนมากมารวมตัวกันอยู่หน้าประตู ทุกคนมีสีหน้าคาดหวังและวิตกกังวล และเห็นผู้คนทุกประเภทมารวมตัวกันอยู่ที่นี่

“เสี่ยวเฉิน!”

หวางเจิ้งไห่ดิ้นรนเพื่อฝ่าฝูงชนที่พลุกพล่านและโบกมืออย่างตื่นเต้นให้กับหวางเฉินที่เพิ่งออกมา: “มาสิ!”

หวางเฉินยิ้มและเดินไปพบพ่อของเขา

หวางเจิ้งไห่แทบรอไม่ไหวที่จะถามว่า “คุณทำข้อสอบได้ยังไง?”

เขาได้ถามคำถามเดียวกันนี้หลายครั้งแล้ว

ในช่วงสี่วันที่ผ่านมา หวางเจิ้งไห่ละทิ้งงานทั้งหมดของเขาในเขตเวิน และเดินทางมายังเมืองหลวงของจังหวัดเพื่อร่วมสอบเข้ามหาวิทยาลัยกับหวางเฉิน

แม้ว่าพ่อของหวางจะรู้ดีว่าหวางเฉินเป็นนักเรียนที่เก่งมากและมักจะได้อันดับหนึ่งในการสอบทุกครั้ง แต่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยกลับแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง มีตัวอย่างนักเรียนจำนวนมากที่มักจะทำได้ดีแต่กลับสอบตกในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าแม้หวางเฉินจะทำข้อสอบได้ไม่ดีในครั้งนี้ แต่ก็จะไม่ถือว่าเป็นการซ้ำชั้นในปีหน้า แต่เขาก็ยังคงกังวล

แทบจะรอไม่ไหวที่จะรู้คำตอบแล้ว!

“ไม่มีปัญหา.”

หวางเฉินยิ้มและกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล ฉันสบายดี ฉันสามารถเลือกมหาวิทยาลัยไหนก็ได้ในจีน!”

ลูกของใครน่ารักจังเลย?

พ่อแม่ที่อยู่รอบๆ ทุกคนต่างก็มองดูพวกเขาด้วยสายตาเอียง

หวางเจิ้งไห่หัวเราะ เธอรู้สึกภูมิใจแต่ก็เขินอายเล็กน้อยด้วย และรีบดึงหวางเฉินออกไป: “ไปกันเถอะ ลุงกับป้าของคุณจองห้องส่วนตัวที่โรงแรมซินหลงไว้เพื่อฉลองให้คุณล่วงหน้าแล้ว!”

เขายังบ่นว่า “ฉันบอกว่าไม่ รอก่อนจนกว่าผลจะออกมาเสียก่อน แต่ป้าของคุณไม่ยอม และฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลย”

แม้ว่าเขาจะพูดอย่างนั้น แต่เขาก็ไม่สามารถซ่อนความภาคภูมิใจในน้ำเสียงของเขาได้

ลูกชายของเขาทำให้เขาได้รับเกียรติจริงๆ!

หวางเฉินยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร

นี่อาจเป็นความสำคัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการเกิดใหม่ คือการทำให้พ่อแม่มีความสุขและภาคภูมิใจในตัวลูกๆ

ขณะที่กำลังเดินไปที่โรงแรม หวางเฉินได้รับโทรศัพท์จากแม่และคุณครูประจำชั้นตามลำดับ

เซี่ยหยุนเหยาซึ่งอยู่ไกลถึงอังกฤษก็ส่งข้อความถึงเขาเช่นกัน

หวางเฉินรู้ดีว่าเซี่ยหยุนเหยาต้องการเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษจริงๆ ตราบใดที่เขาเรียนได้เกรดดีเยี่ยม การสมัครเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำก็ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด

แต่หวางเฉินไม่มีความตั้งใจที่จะไปต่างประเทศ

เมื่อเรามาถึงโรงแรม หวางเจิ้งหยางและเทียนเหวินซิ่วก็อยู่ในกล่องแล้ว

ทั้งลุงและป้าของเขาต่างก็กังวลเกี่ยวกับผลการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเขามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งทัศนคติของป้าที่กระตือรือร้นและจริงใจเป็นพิเศษ

เหตุผลนั้นง่ายมาก ครอบครัวของพี่ชายคนโตไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ไม่เพียงแต่หวังเฉินจะได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งหรือมหาวิทยาลัยชิงหัวเท่านั้น แต่หลังจากที่หวังเจิ้งไห่ลาออกจากกลุ่มกวงหยวนเมื่อต้นปี เขาก็ได้สร้างความสัมพันธ์กับกลุ่มไห่เฉิงขึ้นมา

ตอนนี้หวางเจิ้งไห่เป็นผู้จัดการทั่วไปของ Shifengshan Comprehensive Development Group แล้ว!

Shifengshan Comprehensive Development Group เป็นบริษัทในเครือของ Haicheng Group ซึ่ง Haicheng Group ถือหุ้นทั้งหมด โครงการทางธุรกิจของบริษัทได้แก่ Shifengshan Tourist Scenic Area ซึ่งเป็นฐานเกษตรอินทรีย์ขนาด 10,000 เอเคอร์ บริษัทผลิตอาหารอินทรีย์และผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ และการวางแผนและก่อสร้างรีสอร์ทและโรงแรมระดับห้าดาว

ลงทุนเฟสแรกพันล้าน!

สำหรับ Wen County การลงทุนจาก Haicheng Group ครั้งนี้เปรียบเสมือนพายบนฟ้า

เมื่อทุนเริ่มต้นแรกถูกโอนเข้าสู่บัญชีของกลุ่มพัฒนา ผู้จัดการทั่วไปคนใหม่ หวาง เจิ้งไห่ ก็กลายเป็นบุคคลสำคัญอันดับหนึ่งในบ้านเกิดของเขา และเป็นจุดสนใจของทุกคน

เนื่องจากเขาไม่เพียงแต่ถืออำนาจการบริหารจัดการที่แท้จริงเท่านั้น แต่ยังถือหุ้นร้อยละ 10 ของ Shifengshan Comprehensive Development Group อีกด้วย!

แม้ว่าหวางเจิ้งหยางและเทียนเหวินซิ่วจะอยู่ห่างไกลในเมืองหลวงของมณฑล แต่พวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่ามีข่าวใหญ่โตเช่นนี้ในบ้านเกิดของพวกเขา คนอื่นๆ ก็คงพูดถึงเรื่องนี้ตามความคิดริเริ่มของตนเองเช่นกัน

หวางเจิ้งไห่ก้าวหน้าในอาชีพการงานอย่างรวดเร็ว และในฐานะที่เป็นน้องสะใภ้ของเขา เทียนเหวินซิ่วก็มองดูเขาด้วยความชื่นชมอย่างเป็นธรรมชาติ

นี่คือผลกระทบจากสถานะที่แตกต่างกัน

การรับประทานอาหารเป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่

คืนนั้น หวางเจิ้งไห่กลับมายังเมืองเหวิน

ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว เขาต้องจัดการกับงานทั้งหมดที่บริษัท และการไปร่วมสอบเข้ามหาวิทยาลัยกับหวางเฉินเป็นเวลาสี่วันก็เกินขีดจำกัดแล้ว!

หลังจากสอบเข้าวิทยาลัยแล้ว หวางเฉินก็บอกลาอาจารย์ของเขาและไม่กลับไปที่โรงเรียนอีกเลย

ในวันต่อมา เขาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านเก่าซ่างหม่า ตกปลา เล่นกับแมวทุกวัน หรือปลูกมะเขือเทศ แตงกวา และผัก ดูดาว พระจันทร์ และปิ้งบาร์บีคิวตอนกลางคืน เขารู้สึกสบายใจและผ่อนคลายมาก

เวลาผ่านไปเร็วมากและก็ถึงวันที่ 25 ซึ่งเป็นวันที่ผลการสอบเข้ามหาวิทยาลัยออกมา

วันก่อนหน้านี้ หวางเฉินกลับมาบ้านของเขาในเขตเหวิน ดังนั้นวันนี้เขาจึงตรวจสอบผลการสอบเข้ามหาวิทยาลัยกับพ่อแม่และครอบครัวของเขา

ไม่น่าแปลกใจที่เว็บไซต์อย่างเป็นทางการสำหรับการตรวจสอบคะแนนขัดข้อง และไม่สามารถติดต่อสายด่วนได้

เรื่องนี้ทำให้แม่ของหวางวิตกกังวลมาก

โชคดีที่สถานการณ์นี้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว และหลังจากที่เว็บไซต์ได้รับการกู้คืน ผลลัพธ์ของหวางเฉินก็ออกมา

ภาษาจีน 142, คณิตศาสตร์ 150, ภาษาอังกฤษ 149, วิทยาศาสตร์ครอบคลุม 298, คะแนนรวม 739.

อันดับจังหวัด : 1!

เมื่อเห็นผลลัพธ์ดังกล่าว แม่หวางก็ปิดปากด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่งและอดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตา

จากคะแนนรวม 750 คะแนน หวางเฉินทำคะแนนได้ 739 คะแนน ครองอันดับหนึ่งของจังหวัด

จะพูดว่ามันเป็นเกียรติแก่ตระกูลก็คงไม่เกินจริง!

หวางเจิ้งไห่ก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน แม้ว่าดวงตาของเขาจะไม่เต็มไปด้วยน้ำตาเหมือนแม่ของหวาง แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะเช็ดน้ำตา

มีเพียงหวางเฉินเท่านั้นที่ไม่พอใจ ไม่เพียงแต่ภาษาจีนและภาษาอังกฤษจะไม่ถือว่าน่าพอใจเท่านั้น แต่เขายังถูกหักคะแนนวิชาวิทยาศาสตร์เชิงลึกถึงสองคะแนนอีกด้วย!

เขาไม่ได้แสดงความสามารถของเขาออกมาอย่างเต็มที่

แน่นอนว่านี่เป็นแค่พระราชวังแวร์ซายของหวางเฉินเท่านั้น สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาก็คือโทรศัพท์ของพ่อและแม่ของหวางร้อนขึ้นจากการโทรไปหาผู้คนเพื่อสอบถามเกี่ยวกับความกังวลของพวกเขาหรือโทรมาแจ้งข่าวดี มันกินเวลานานหลายชั่วโมง

ครูและเพื่อนร่วมชั้นของหวางเฉินก็โทรหรือส่งข้อความมาถามเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงเพียงถ่ายรูปแล้วส่งให้กลุ่มโดยตรง

กลุ่มนักเรียนเกิดความโกลาหลขึ้นทันที

739 คะแนน ชนะเลิศสอบเข้ามหาลัย!

ในประวัติศาสตร์ของโรงเรียนมัธยมต้นหมายเลข 5 ไม่เคยมีผู้ใดทำคะแนนสูงสุดในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเลย แม้แต่ผู้ทำคะแนนสูงสุดในระดับเมืองก็ไม่เคยเลย

ความสำเร็จของหวางเฉินครั้งนี้ถือเป็นสถิติอย่างไม่ต้องสงสัย

ส่งผลให้โทรศัพท์มือถือของเขาถูกระเบิดด้วย

เย็นวันนั้น หวางเฉินได้รับโทรศัพท์จากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดสองแห่งของประเทศ ซึ่งส่งคำเชิญอันอบอุ่นถึงเขา

หวางเฉินคิดไว้แล้วว่าจะสมัครเรียนโรงเรียนไหน

เขาเลือกมหาวิทยาลัยแคปิตอล

ในความเป็นจริง เมื่อพิจารณาถึงสาขาวิชาที่หวางเฉินต้องการเลือก มหาวิทยาลัยอื่นในระดับเดียวกันก็จะดีกว่า

แต่หวางเฉินชอบมหาวิทยาลัยแคปิตอลมากกว่า ยังไงเขาก็เหมือนกัน

วันรุ่งขึ้น ตามคำร้องขออันเข้มแข็งของโรงเรียนมัธยมต้นหมายเลข 5 หวังเฉินจึงกลับไปยังเมืองหลวงของจังหวัด

เมื่อเขามาถึงโรงเรียน เขาก็เห็นแบนเนอร์แขวนอยู่ที่ประตูทันที: “ขอแสดงความยินดีกับนักเรียนของเรา หวาง เฉิน สำหรับการชนะเลิศในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในปีนี้!”

หวางเฉินยิ้ม

นี่เป็นหนึ่งในจินตนาการที่เขาเคยมีในชีวิตก่อน แต่เขาไม่เคยกล้าบอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

เพราะมันเป็นจินตนาการ ไม่ใช่ความฝัน ความแตกต่างระหว่างทั้งสองจึงมาก

หลังจากกลับมาโรงเรียน หวางเฉินได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากคุณครูและเพื่อนร่วมชั้นเรียน และกลายเป็นคนดัง

จากนั้นก็มีการสัมภาษณ์นักข่าวโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์เป็นต้น

ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในปีนี้ โรงเรียนมัธยมต้นหมายเลข 5 สามารถยืนหยัดได้อย่างภาคภูมิ ดังนั้นหวางเฉินจึงได้รับรางวัลอันแสนดี

นอกจากโบนัสที่สัญญาไว้กับหวางเฉินในตอนแรกแล้ว ยังมีการมอบเงินเพิ่มเติมให้ด้วย

แม้ว่าหวางเฉินจะไม่ขาดแคลนเงินอีกต่อไปแล้ว แต่โบนัสอันใจดีนี้ยังทำให้เขารู้สึกมีความสุขและพึงพอใจ