Summary
“เกมผมไม่น่ากลัวนะ”
เฉินโม่เชื่อแบบนั้นมาตลอด
ในฐานะนักพัฒนาเกมอินดี้ผู้ล้มเหลว เขาทุ่มเทเวลาหลายปีสร้างเกมสยองขวัญที่เต็มไปด้วยปริศนา เนื้อเรื่อง และบรรยากาศอันน่าขนลุก หวังเพียงว่าสักวันหนึ่งมันจะประสบความสำเร็จ
แต่ปัญหาคือ…
ไม่มีใครกล้าเล่นจนจบ
สตรีมเมอร์ชื่อดังปิดเกมกลางไลฟ์ด้วยน้ำตา ผู้เล่นหลายคนประกาศเลิกเล่นเกมสยองขวัญตลอดชีวิต ขณะที่ฟอรัมต่าง ๆ เต็มไปด้วยคำเตือนว่า
“อย่าเล่นตอนอยู่คนเดียว”
“อย่าใส่หูฟัง”
“และอย่ามองกระจกหลังเที่ยงคืน”
ทว่าเฉินโม่กลับไม่เข้าใจ
เขาแค่สร้างเกมธรรมดา ๆ เองไม่ใช่หรือ?
จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้รับ “ระบบผู้สร้างความหวาดกลัว” ที่สามารถเปลี่ยนทุกไอเดียในหัวให้กลายเป็นเกมเสมือนจริงได้
ยิ่งผู้เล่นหวาดกลัวมากเท่าไร เขาก็ยิ่งได้รับรางวัลมากขึ้นเท่านั้น
จากเกมบ้านผีสิงธรรมดา สู่เมืองร้างที่มีวิญญาณเดินเพ่นพ่าน จากโรงพยาบาลร้างสู่โลกฝันร้ายที่ไม่มีทางออก
ชื่อของเฉินโม่เริ่มกลายเป็นตำนานในวงการเกม
ผู้เล่นทั่วโลกต่างขนานนามเขาว่า
“ราชาปีศาจแห่งเกมสยองขวัญ”
ส่วนตัวเขาได้แต่นั่งงุนงงอยู่หน้าจอ
“ทุกคนเวอร์กันไปเองหรือเปล่า?”
“เกมของผมไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นซะหน่อย!”
— นักพัฒนาเกมสยองขวัญ: เกมของผมไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นซะหน่อย!
Show more